Εύρισκα διασκεδαστικές μερικές αναρτήσεις στο διαδίκτυο, βίντεο με αρκούδες να περπατούν πάνω σε κληματαριές, μέχρι που «λεηλάτησαν» τις δικές μου κληματαριές, σε απόσταση μόλις 20 μέτρων από το σπίτι μου. Το περασμένο φθινόπωρο, μάλιστα την παραμονή του τρύγου που είχα προγραμματίσει με τους φίλους μου. Διακωμωδήσαμε το γεγονός ότι δεν άφησε ούτε μία ρόγα σταφυλιού πάνω στο κλήμα κι ας στερηθήκαμε το κρασί που σκοπεύαμε να κάνουμε.
«Χαριτωμένα ζωάκια» αποκαλούσα τις αρκούδες που συναντούσα στο δρόμο. Ελάττωνα την ταχύτητα για να τις απολαύσω το γεγονός ότι σταματούσαν και γύριζαν να με κοιτάξουν.
Θαύμασα το ένστικτο της μητρότητας, όταν μια αρκούδα, όρθια, απειλητική με ανάγκασε να σταματήσω το αυτοκίνητο μέχρι να περάσουν πίσω της δύο μικρά της αρκουδάκια. Συνολικά 8 με 10 συναντήσεις μέσα 3-4 μήνες και δεν τις λες λίγες.
Όλα αυτά μέχρι ψες το βράδυ. Επιστρέφοντας στο σπίτι λίγο μετά τις 11, ακριβώς έξω από την πόρτα μου, βρέθηκα αντιμέτωπος με μια μεγάλη αρκούδα, σε απόσταση περίπου 3 μέτρων. Εγκλωβισμένη σε ένα αδιέξοδο δρομάκι, αγριεμένη και απειλητική. Πέρασε αρκετή ώρα για να συνέλθω. Μια εμπειρία που θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμη για αυτούς που με μεγαλοστομίες περί προστασίας της άγριας ζωής, διεκδικούν στην πραγματικότητα ακόμα μεγαλύτερες χρηματοδοτήσεις.
Μέσα από την ασφάλεια του γραφείου τους συμβουλεύουν τους κατοίκους πώς να συμπεριφερθούν αν συναντήσουν αρκούδα και καμία κουβέντα για τον έλεγχο του πληθυσμού της. Φροντίδα δεν είναι μόνο η προστασία. Φροντίδα είναι και ο έλεγχος του πληθυσμού.
Δεν ξέρω πόσοι από αυτούς είδαν ποτέ ζωντανή αρκούδα. Ίσως κάποια σε ζωολογικό κήπο ή σε κάποιο καταφύγιο. Οι περισσότεροι είναι «τηλεφωνητές βάρδιας». Περιμένουν να κουδουνίσει το τηλέφωνο να τους ειδοποιήσουν ότι ένα αυτοκίνητο χτύπησε μια αρκούδα. Θα τρέξουν για να επιβεβαιώσουν τη χρησιμότητά τους και να διασφαλίσουν την επόμενη επιχορήγηση.
Μη βιαστούν οι φιλόζωοι να συμπεράνουν ότι είμαι κατά των αρκούδων. Σίγουρα δεν φταίνε τα ζώα. Φταίνε οι «σύγχρονοι αρκουδιάρηδες» που εκμεταλλεύονται την ύπαρξή τους για να καταστήσουν απαραίτητο τον εαυτό τους. Διαφορετικά θα έπρεπε να βγουν στην παραγωγική διαδικασία. Όσο περισσότερες οι αρκούδες τόσο πιο απαραίτητοι οι ίδιοι, κι όλο με μεγαλύτερες χρηματοδοτήσεις.
Πρόσφατα σε τηλεοπτικό διάλογο άκουσα εκπρόσωπο συγκεκριμένου φορέα να ζητάει από κρατικές υπηρεσίες συγκεκριμένα από τα δασαρχεία να τους συνδράμουν. Θέλουν άλλοι δηλαδή υπηρέτες (χουσμεκιάρηδες τους λέμε στο χωριό μου) να υπηρετήσουν τον δικό τους σκοπό. Αν τους ρωτήσεις πόσος είναι ο αριθμός των αρκούδων, απαντούν περίπου… τόσες. Όμως ο σκοπός για τον οποίο χρηματοδοτούνται είναι συγκεκριμένος κι όχι σκοπός στο περίπου.
Είναι καιρός τώρα που οι τοπικές κοινωνίες και οι αυτοδιοικητικοί φωνάζουν ότι αυξήθηκε πολύ ο πληθυσμός των αρκούδων, ότι κινδυνεύουν οι κάτοικοι, ότι προκαλούν τεράστιες ζημίες σε καλλιέργειες. Πριν από λίγες μέρες είδα έναν άνθρωπο δακρυσμένο να δηλώνει ότι οι αρκούδες του κατέστρεψαν 48 καρυδιές. Δέντρα που τα φρόντιζε 12 χρόνια, οι αρκούδες ξεφλούδισαν τους κορμούς κι έσπασαν τα κλωνάρια τους. Πραγματική καταστροφή.
Μια γριούλα παραπονέθηκε ότι η αρκούδα της χάλασε το λαχανόκηπό της κι ο «τηλεφωνητής βάρδιας» της είπε να βάλει ηλεκτροφόρα περίφραξη. – Τι είπες βρε ανόητε! Λες σε μία γυναίκα 93 χρόνων να βάλει ηλεκτροφόρα σύρματα μέσα στην αυλή της; Καταλαβαίνεις το μέγεθος της βλακείας σου;
Όπως και μία δημοσιογράφος αναφερόμενη στο περιστατικό της επίθεσης από αρκούδα που δέχθηκε κάτοικος ενός χωριού της Καστοριάς, ο οποίος περπατούσε στο δρόμο πηγαίνοντας στη δουλειά του. Η φωστήρας της ελληνικής δημοσιογραφίας αναρωτήθηκε τι δουλειά είχε ο άνθρωπος να ενοχλήσει την αρκούδα στο περιβάλλον της. Εντελώς ανίκανη να αντιληφθεί ότι η αρκούδα πήγε στο περιβάλλον του ανθρώπου κι όχι το ανάποδο.
Επαναλαμβάνω δεν φταίνε τα ζώα. Ναι να προστατευθεί η άγρια ζωή, όμως στη φύση εκεί που ζούσαν πάντα μακριά από κατοικημένες περιοχές. Η σύγχρονη τεχνολογία δίνει τη δυνατότητα παρακολουθούν τα άγρια ζώα και να γνωρίζουν με απόλυτη ακρίβεια που βρίσκεται το καθένα και να φροντίζουν να απομακρύνονται από τα χωριά και από τις καλλιέργειες. Το πώς θα το κάνουν δεν είναι δική μου δουλειά αλλά αυτών που δηλώνουν επαΐοντες και πληρώνονται καλά γι’ αυτό.
Ας κάνουν λοιπόν καλά τη δουλειά τους. Διαφορετικά ας αφήσουν να την κάνουν άλλοι που ξέρουν και μπορούν.