Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου: ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[:Ματθ.6,22-33] « Η ΔΙΔΑΣΚΟΥΣΑ ΦΥΣΙΣ» 6-7-1997] (Β358)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[:Ματθ.6,22-33]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα: « Η ΔΙΔΑΣΚΟΥΣΑ ΦΥΣΙΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 6-7-1997] (Β358)              

       Σήμερα, αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας μάς μετέφερε στην επί του Όρους Ομιλία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, σε εκείνη την περικοπή ότι δεν μπορούμε να έχομε δύο αφεντικά, τον Θεό και τον διάβολο. Και είναι αλήθεια ότι οι Χριστιανοί μας έχουν και τα δύο αφεντικά. Δηλαδή και την πνευματική ζωή και την κοσμική ζωή.

Μας μίλησε ακόμη και για την αγωνιώδη φροντίδα, μέριμνα. Και μας παρέπεμψε στα πετεινά του ουρανού, που φροντίζουν για την τροφή τους χωρίς την αγωνιώδη μέριμνα, αύριο τι θα φάνε. Γιατί στο βάθος, όπως λέγει εδώ ο Ιερός Ευαγγελιστής, στο βάθος «ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος τρέφει αὐτά».

    Και κατόπιν μας μίλησε για την αμφίεσή μας· που τόση φροντίδα διαθέτουμε. Το πώς θα ντυθούμε. «Τί περιβαλλόμεθα», λέει. Και πάλι μας παραπέμπει ο Κύριος στα λουλουδάκια του αγρού, τα αγριολούλουδα και μας λέγει: «Καταμάθετε τὰ κρίνα τοῦ ἀγροῦ πῶς αὐξάνει· οὐ κοπιᾷ οὐδὲ νήθει». Για να προσθέσει: «Λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι οὐδὲ Σολομὼν ἐν πάσῃ τῇ δόξῃ αὐτοῦ περιεβάλλετο ὡς ἓν τούτων». «Σας βεβαιώνω», λέγει ο Κύριος, ούτε ο ένδοξος βασιλεύς –βασίλευσε 40 ολόκληρα χρόνια χωρίς πόλεμον και ήταν ο πλουσιότερος βασιλιάς- σας βεβαιώνω ούτε ο Σολομών, καθ΄όλη την διάρκεια της βασιλικής του δόξης δεν ντύθηκε όπως ένα απ’ αυτά τα αγριολούλουδα». «Κρίνα», «κρινάκια» είναι μία ονομασία των αγριολούλουδων.

      Αυτή η διδασκαλία του Κυρίου μας, εκτός από την πίστη στην Πρόνοια την Θεία που μας διδάσκει, έχει και ένα πλαίσιο πολύ σπουδαίο, το οποίο, θα παρακαλέσω να προσέξομε, που αναφέρεται στην φύση, την κτίση και που καλούμεθα να καταμάθομε και να μιμηθούμε. Κοιτάξτε τι είπε: «Καταμάθετε τὰ κρίνα τοῦ ἀγροῦ». Δηλαδή «φροντίσετε να μελετήσετε τα μικρά αγριολούλουδα, το σχήμα τους, το χρώμα τους, την ομορφιά τους». «Καταμάθετε». «Μάθετε πολύ καλά, με κάθε λεπτομέρεια». Και ακόμη να μιμηθούμε αυτά τα κρινάκια του αγρού. Θα μου πείτε: «Σε τι;».

     Βέβαια,  πολλές φορές η Αγία Γραφή μάς παραπέμπει στη φύση για να μας πει πρώτιστα ότι Δημιουργός της είναι ο Θεός. Και μάλιστα υπό το φως της Καινής Διαθήκης είναι Δημιουργός της ο Θεός Λόγος, ο μετέπειτα Ενανθρωπήσας Ιησούς Χριστός. Έτσι μας παραπέμπει εκεί. Να το μάθομε αυτό. Γιατί πάρα πολλοί άνθρωποι ζουν μέσα τους εκείνο το στοιχείο το δαιμονικό, που λέγεται δυαρχία. Δηλαδή άλλος είναι ο Θεός των πνευμάτων και άλλος είναι ο Θεός της σαρκός και του κόσμου. Ένας είναι ο Θεός, του ουρανού και της Γης, των πνευμάτων και της ύλης, ένας είναι ο Θεός. Δεν εδημιούργησαν οι δαίμονες την Δημιουργία την ορατήν, αισθητήν, υλικήν Δημιουργίαν. Και αυτή δε, αν θέλετε, δεν είναι και έξω από τη σωτηρία.

      Μας παραπέμπει για να μας διδάξει, θετικώς και αρνητικώς ο Κύριος. Όταν, επί παραδείγματι, θέλει να διδάξει τον οκνηρόν άνθρωπον και ότι πρέπει να εργάζεται, τον παραπέμπει στη μέλισσα και στο μυρμήγκι. «Έλα εδώ», λέει, «οκνηρέ. Δες την μέλισσα. Έλα εδώ, τεμπέλη. Δες το μυρμήγκι». Έτσι μιλάει εις την Παλαιά Διαθήκη. Παραπέμπει και εις τον χοίρο, στο γουρούνι. Και μάλιστα η Καινή Διαθήκη. Μάλιστα θηλυκό γουρούνι· «ὗς»· που θα πει: «Δες την γουρούνα. Την έπλυνες, την καθάρισες και πάει πάλι μέσα στον βούρκο να κυλιστεί». Και εδώ αναφέρεται η Καινή Διαθήκη σε εκείνον ο οποίος, ενώ εξομολογήθηκε, καθαρίστηκε, ξαναπηγαίνει πάλι στην αμαρτία. Και τι φοβερό θα ήταν να στολίσεις με σκουλαρίκια και με βραχιόλια την γουρούνα που θα πάει στη λάσπη… Δεν τα λέω εγώ. Τα λέει η Αγία Γραφή.

       Ακόμη, παραπέμπει εις το άλογο, εις τον ίππον τον θηλυμανή. Παραπέμπει στον σκύλο, που λέει ότι έφαγε, έφαγε, έφαγε, χόρτασε και τώρα ξερνά. Και σε λίγο που πείνασε, γυρίζει και ξανατρώει τα ξερατιά του. Δεν ξέρω αν είμαι βάναυσος στα αυτιά σας...  Και το λέει και η Καινή Διαθήκη αυτό: «Άνθρωπος που ξέρασε την αμαρτία και τώρα ξαναγυρίζει και την ξανατρώει την αμαρτία». Κ.λπ. κ.λπ. κ.λπ. Αναφέρεται ακόμα στα σημεία του ουρανού, στον καλόν ή κακόν ουρανόν κ.ο.κ.

      Έτσι η φύσις εμφανίζεται διδάσκουσα τον άνθρωπον. Προσέξτε· διδάσκουσα τον άνθρωπο. Ακόμα η φύσις διδάσκει τον νοήμονα άνθρωπον για θέματα βελτιώσεως της ζωής του. Δηλαδή σε θέματα πολιτισμού. Ο τεχνικός πολιτισμός και να μην το ξεχνούμε αυτό, είναι αντιγραφή της φύσεως. Στο κάθε σημείο του ο τεχνικός πολιτισμός είναι αντιγραφή της φύσεως. Βλέπει ο άνθρωπος το ζωικό βασίλειο, τις κινήσεις του και τις αντιγράφει. Πετούν τα πουλιά; Γιατί δεν θα μπορούσα να κάνω κι εγώ μία συσκευή, που να πετά; Κι έτσι φτιάχνω, εγώ ο άνθρωπος, το αεροπλάνο. Βλέπω κάποια κουνούπια τα οποία,  ενώ πετούν, στέκονται επί τόπου. Για να πάνε λίγο παραπέρα. Α, μπορώ λοιπόν να κάνω μία συσκευή που να πετά και να στέκεται ταυτοχρόνως. Κι έτσι ο άνθρωπος εφευρίσκει το ελικόπτερον. Βλέπετε παντού…

     Να σας πω και κάτι ακόμα. Κάποτε ο άνθρωπος είδε… μη μου πείτε ότι… τι να μου πείτε εξάλλου, είδε τον πελεκάνο, όταν είναι δυσκοίλιος, να παίρνει νερό με τη μεγάλη του μύτη και να βάζει την μύτη του εις την έδρα του για να ενεργηθεί. Α, είπε ο άνθρωπος, θα κάνω το… γνωστό μας κλύσμα. Κ.ο.κ. Σε κάθε βήμα ο άνθρωπος αντιγράφει την φύσιν. Συνεπώς η φύσις, θα επαναλάβω, ότι είναι εκείνη η οποία διαρκώς διδάσκει τον άνθρωπον. Βλέπει την γάτα, όταν στομαχιάσει και πάει και τρώει ένα ειδικό χόρτο… αλλά δεν θα τελειώσω…

      Η φύσις λοιπόν είναι πηγή διδασκαλίας, αλλά και εμπνεύσεως. Κάθε καλλιτέχνης, την φύση αντιγράφει. Ξέρετε τι είναι ο κορινθιακός ρυθμός, το κιονόκρανον που λέγεται.. έχομε τον δωρικό ρυθμό, ιωνικό και κορινθιακό. Ξέρετε από πού ενεπνεύσθη ο καλλιτέχνης τον κορινθιακό ρυθμό; Σε ένα νεκροταφείο, της αρχαιότητος, είχαν αφήσει εκεί σε έναν τάφο ένα καλάθι. Εκεί φύτρωσε ένα αγκάθι, μια αγκαθιά. Και όπως βγήκε από το καλάθι, έδωσε έμπνευσιν εις τον καλλιτέχνη και στην πραγματικότητα λοιπόν, ο κορινθιακός ρυθμός δεν είναι παρά ένα καλάθι που εκεί μέσα, ξεπετάγεται από εκεί μέσα μία αγκαθιά! Ιδού η έμπνευσις. Βλέπετε;

    Ακόμα εμπνέεται ο ζωγράφος, εμπνέεται ο μουσικός! Ό,τι ζωγραφίζει ο ζωγράφος είναι αντίτυπο. Το πρωτότυπο είναι η φύσις. Θα το ξαναπώ αυτό: Είναι αντίτυπο. Η φύσις είναι το πρωτότυπο. Κάποτε μικρός, μικρός, μάθαινα λίγο βιολί, με μια δασκάλα· η οποία ήξερε πάρα πολλές γλώσσες, ήταν σπουδαία, ήξερε και βιολί και πιάνο, ήταν σπουδαία γυναίκα. Μακαρίτισσα τώρα, φυσικά. Λοιπόν, πώς κάναμε κουβέντα, γιατί κουβεντιάζαμε κιόλας, όταν μου έκανε μάθημα βιολί. Λέγαμε πολλά πράγματα. Ήταν και φιλόσοφος αυτή η γυναίκα. Και κάναμε κουβέντα. Εγώ είπα ότι το όργανον είναι πάρα πολύ σπουδαίο, ιδίως το βιολί και ότι το μιμείται η φωνή. «Όχι», μου λέει. «Το βιολί μιμείται την φωνήν. Και όχι η φωνή το βιολί. Διότι η φωνή είναι κάτι το φυσικό. Το άλλο είναι τεχνητό». Ώστε λοιπόν και η μουσική μιμείται την φύσιν! Ωραίο αυτό, ε; Ωραίο. Μάλιστα η λεγομένη «περιγραφική μουσική», εκεί δα είναι ένα αριστούργημα. Δεν λέω πιο πολλά. Η φύση λοιπόν είναι το αντικείμενον το πρωτότυπον.

       Γι'αυτό στην θεία λατρεία χρησιμοποιείται η ανθρωπίνη φωνή, γιατί αυτή, κατά έναν ζωηρό και πρότυπο τρόπο, πρότυπο τρόπο, λατρεύει τον Θεό.

       Ακόμη από τα αγριολούλουδα αντιγράφονται σχήματα, χρώματα, για να ντυθεί ο άνθρωπος ή να καλλιτεχνήσει. Όλοι εκείνοι που ασχολούνται με τα ενδύματα τα εμπριμέ, που θα πει έντυπα, την φύσιν αντιγράφουν. Κάνουν συνδυασμούς και φτιάχνουν αυτά τα πολύ ωραία σχήματα.

      Ο Κύριος είπε, όπως ακούσαμε στην ευαγγελική περικοπή, ότι ούτε ο Σολομών δεν ντύθηκε έτσι, σε σχήμα και χρώμα, όπως ένα μικρό αγριολούλουδο. Είναι δε ο συνδυασμός τέτοιος των χρωμάτων, να βλέπετε το κόκκινο και να βγάζει στήμονες κιτρίνους… δεν ξέρω. Αν κανείς έχει λιγάκι αίσθησιν, κυριολεκτικά μένει άναυδος. Το αγριολούλουδο είναι όμως το πρωτότυπο. Και η πολυτελής και θαυμασία  στολή του σοφού Σολομώντος είναι το αντίγραφον. Αλλά είναι γνωστό ότι το αντίγραφο έχει μικρότερη αξία από το πρωτότυπον. Έτσι που θα λέγαμε…: «Τι να καμαρώνεις, κυρία μου, το φουστάνι σου; Αντιγραφή είναι, αντιγραφή. Την φύσιν να θαυμάσεις». Έτσι η φύσις γίνεται οδηγός και εμπνευστής του ανθρώπου, στα έργα του. Φύσις όντως διδάσκουσα. Και αυτό από την αγάπη του Θεού.

     Η αξιοποίησις της φύσεως γίνεται από την λογική του ανθρώπου. Βέβαια και στα ζώα έχομε την χρησιμοποίησιν της φύσεως. Το χελιδόνι κτίζει την φωλιά του… αλήθεια, ποιος του είπε ότι μαζί με τη λάσπη, η οποία είναι σαθρή και πολλές φορές αυτή η λάσπη είναι από χώμα, το βλέπω στο περιβόλι, που είναι και από κοπριά, είναι πολύ σαθρή, να παίρνει αχυράκια, τρίχες, σκουπιδάκια, να τα συμπλέκει με την λάσπη, για να είναι πιο ισχυρά. Αυτό μετά αργότερα θα το κάνει ο άνθρωπος, όταν κάνει πλινθόκτιστο οίκημα. Θα βάλει μέσα σανό, θα βάλει τρίχες, θα βάλει… ξέρω ‘γω… Βλέπετε; Ποιος το εδίδαξε εκεί; Εκεί, εξ ενστίκτου. Εδώ, σε μας; Με τη λογική μας.

     Υπάρχουν στη φύση κρυμμένα μυστικά που καλείται ο άνθρωπος με τη λογική του να τα αποκρυπτογραφήσει. Να βγάλει από εκεί την ενέργεια, να κάνει, να κάνει… Να, χθες, προχθές, έστειλαν οι άνθρωποι ένα μηχάνημα να πάει στον Άρη και να αρχίσει εκεί να στέλνει εικόνες –άλλο θαυμαστό αυτό- να στέλνει εικόνες τηλεοράσεως απ’ ό,τι αυτό με τις κάμερές του αρχίζει να βλέπει το περιβάλλον. Μα, δεν είναι καταπληκτικά πράγματα; Αναμφισβήτητα, τα αξιοποιεί ο άνθρωπος με τη λογική του. Αλλά την φύση αξιοποιεί.

      Εντούτοις υπάρχει και ένας κίνδυνος σε όλα αυτά. Βέβαια, ο κίνδυνος αναπτύξεως ενός υπερμεγέθους πολιτισμού. Δεν θα μείνω σε αυτό, όμως· στον υπερμεγέθη πολιτισμό που μπορεί να αναπτύξει ο άνθρωπος· και ο οποίος πολιτισμός μπορεί να στραφεί εναντίον του. Δεν θα μείνω σε αυτό σήμερα τουλάχιστον.

     Ο κίνδυνος είναι να νομίσει ο άνθρωπος ότι η φύσις γι’ αυτόν είναι θεός. Επειδή τον Θεό δεν Τον βλέπει αλλά τα έργα Του, νομίζει ότι η φύσις είναι θεός. Οι ιθαγενείς της Αμερικής, ξέρετε, καλλιεργούσαν το καλαμπόκι. Το καλαμπόκι τρέφει βεβαίως. Δεν είχαν σιτάρι εκεί. Θεοποίησαν το καλαμπόκι. Αυτό είναι ειδωλολατρία. Βλέπω αυτό που είναι μπροστά μου, βλέπω τον ήλιο που με γονιμοποιεί, τους καρπούς της γης, τα πάντα. «Ο ήλιος είναι θεός! Ας του δώσουμε κι ένα όνομα. Ας τον βαφτίσομε εμείς οι Έλληνες… ‘’Απόλλωνα’’». Ας τον βαφτίσουνε οι Αιγύπτιοι «Όσιρι». Κ.ο.κ. «Είναι θεός»...

    Αυτό είναι ειδωλολατρία. Βλέπει ο άνθρωπος μπροστά του άμεσα τι τον βοηθάει. Δεν μπορεί να πάει πιο πίσω. Κι έτσι νομίζει ότι η φύσις είναι θεός. Έτσι, όταν χάσει ο άνθρωπος από τον οπτικόν του ορίζοντα τον αληθινό Θεό, τότε στρέφεται προς την φύση ως θεόν. Τότε δεν δυσκολεύεται να θεοποιήσει την φύση και να πέσει εις τον Πανθεϊσμόν. Και μη νομίσετε ότι αυτά συνέβαιναν κάποτε. Σήμερα ξύπνησε το μυαλό μας, γινήκαμε Χριστιανοί… Ποιος σας το είπε; Το ξέρετε ότι σήμερα οι Χριστιανοί μας στρέφονται πίσω εις την ειδωλολατρία; Το ξέρετε ότι οι περισσότεροι Χριστιανοί μας, ιδίως εις την Δύσιν, είναι πανθεϊσταί; Το ξέρετε αυτό; Το ξέρετε ότι τα περισσότερα σύγχρονα φιλοσοφικά συστήματα είναι πανθεϊστικά;

     Γράφει ο Απόστολος Παύλος εις την προς Ρωμαίους επιστολή του: «Τὰ γὰρ ἀόρατα αὐτοῦ ἀπὸ κτίσεως κόσμου (:του Θεού τα αόρατα) τοῖς ποιήμασι νοούμενα καθορᾶται (:βλέπονται κατά νοητόν τρόπον. Τι;) ἥ τε ἀΐδιος αὐτοῦ δύναμις καὶ θειότης -«ἀΐδιος»  θα πει το αιώνιον χωρίς αρχή- εἰς τὸ εἶναι αὐτοὺς ἀναπολογήτους». Άνθρωποι, είσαστε αναπολόγητοι. Πράγματι, θείες ιδιότητες εναπετέθησαν εικονικά εις τα κτίσματα. Το αχανές σύμπαν μάς δίνει μια εικόνα του Θεού. Εάν το σύμπαν το αχανές, το απροσμέτρητον, εδημιουργήθηκε από τον Θεό, ο Θεός Ποιος πρέπει να είναι; Εάν η φύσις, το σύμπαν, έχει τρομακτικήν δύναμιν -όποιος είναι από σας Μαθηματικός, Φυσικός, με καταλαβαίνει-  τότε ποια είναι η δύναμις του Θεού; Που εδημιούργησε αυτό το τρομακτικό σύμπαν; Θα επαναλάβω τον Απόστολο Παύλο: «Ἡ τε ἀΐδιος αὐτοῦ δύναμις καὶ θειότης». Δύναμις και θειότης. Εκείνος που το εδημιούργησε είναι αΐδιος. Χωρίς αρχή και χωρίς τέλος.

    Και στη συνέχεια θα πει ο Παύλος στην ίδια επιστολή: «Ἤλλαξαν τὴν δόξαν τοῦ ἀφθάρτου Θεοῦ ἐν ὁμοιώματι εἰκόνος φθαρτοῦ ἀνθρώπου καὶ πετεινῶν καὶ τετραπόδων καὶ ἑρπετῶν». Όπως ο αρχαίος κόσμος ελάτρεψε τον Θεό με ζώα, με … Τι περίεργο πράγμα! Δηλαδή, θα συνεχίσει: «Μετήλλαξαν τὴν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ ψεύδει, καὶ ἐσεβάσθησαν καὶ ἐλάτρευσαν τῇ κτίσει παρὰ τὸν κτίσαντα, ὅς ἐστιν εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας· ἀμήν». Αντί τον Κτίστην, την κτίσιν. Τι κρίμα! Ο έξυπνος άνθρωπος… Από τη στιγμή που θα χάσομε, αγαπητοί μου, από τον οπτικό μας ορίζοντα τον αληθινό Θεό, κινδυνεύομε να ειδωλολατρήσομε. Και να σκεφθούμε ότι σήμερα πολλοί, μα πολλοί Χριστιανοί μας ερωτοτροπούν με την ειδωλολατρία. Και τους αποκαλούμε, βαπτισμένοι άνθρωποι, νεοειδωλολάτρας. Βέβαια, δεν ευθύνεται η φύσις. Αλλά η κακή στάση αυτών των ανθρώπων έναντι του αληθινού Θεού. Ο Παύλος θα μας πει ότι συνέπεια αυτής της στροφής προς την φύσιν και την εγκατάλειψιν του Κτίστου, είναι τα πάθη της ατιμίας.

      Και το σημειώνει αυτό πάλι στο πρώτο κεφάλαιο προς Ρωμαίους και λέγει: «Διὰ τοῦτο -Για ποιον λόγο; Διότι ετίμησαν την φύσιν παρά τον Κτίστην. Γι ‘αυτόν τον λόγο- παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς πάθη ἀτιμίας(:τους παρέδωσε εις πάθη ατιμίας)». Και αναφέρεται λεπτομερώς εις την ομοφυλοφιλίαν. Αυτά είναι τα πάθη ατιμίας. Η πορνεία είναι πάθος και είναι αμαρτία. Αλλά δεν είναι πάθος ατιμίας. Η ομοφυλοφιλία είναι πάθος ατιμίας. Σήμερα, χριστιανικοί λαοί, εκ παραδόσεως χριστιανικοί λαοί, όπως είναι όλη η Δύσις, στρέφονται προς την ομοφυλοφιλίαν. Είδατε τον προτελευταίο Ορθόδοξο Τύπο τι γράφει για την ομοφυλοφιλία; Θα τρομάξετε. Στην Αμερική κυκλοφορεί ένα σωματείο ομοφυλοφίλων Ορθοδόξων, α, «Ορθοδόξων», με την επωνυμία «Άξιος», με την ελληνική λέξη «Άξιος». Και κινείται εις τους Ορθοδόξους λαούς. Μέχρι Ασία, Εγγύς Ανατολή, Ρωσία και Αυστραλία. Και λέγουν: «Δοξάζομε τον Θεό, που μας έδωσε τον τρόπο», λέει, «να απολαμβάνομε την ηδονή». Το να φθάσει ο άνθρωπος να συμπλέξει την λατρεία του Θεού με την ομοφυλοφιλία, την αμαρτία, είναι το άκρον άωτον.

     Γι’ αυτόν τον λόγο, ιστορικόν προηγούμενον, θα το υπογραμμίσω, ιστορικόν προηγούμενον, τα Σόδομα και τα Γόμορρα, «κατέρχεται», λέει, «ο Θεός -ανθρωποπαθώς και ανθρωπομορφικώς- λέγει στον Αβραάμ, τρεις άνδρες: «Έμαθα ότι στα Σόδομα και στα Γόμορρα κάνουν αυτό, την ομοφυλοφιλία -μας λέει η Αγία Γραφή: «από μικρού έως μεγάλου, μέχρι γέροντος». Φοβερό!- και πάω να δω, έτσι είναι;». Ο Θεός «δεν πιστεύει στ’ αυτιά Του». Και θέλει να πάει να δει. Είναι σχήμα λόγου, για να δείξει το απίστευτον του πράγματος. Διότι ο Θεός ξέρει τα πάντα, τα βλέπει όλα, δεν υπάρχει θέμα. Δια να παρουσιάσει, όπως σας είπα, ανθρωποπαθώς, το απίστευτον του πράγματος. Και σήμερα, αγαπητοί μου, φθάνομε στο σημείο αυτό. Και τούτο γιατί έμειναν, την λέξη την υπογραμμίζω, και κόλλησαν επάνω εις την κτίσιν.

    Και θα σημειώσει πάλι ο Παύλος: «Καὶ καθὼς οὐκ ἐδοκίμασαν τὸν Θεὸν ἔχειν ἐν ἐπιγνώσει, παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς ἀδόκιμον νοῦν, ποιεῖν τὰ μὴ καθήκοντα»». «Ἀδόκιμον νοῦς». Να πράττουν εκείνα που δεν πρέπει, τα μη καθήκοντα, τα μη πρέποντα. Και έχει έναν μακρύ κατάλογο στην προς Ρωμαίους επιστολή στο πρώτο κεφάλαιο, περί ομοφυλοφιλίας. Ο Παύλος, ναι. Και λέγει: «Γι'αυτό οἱ ἄρσενες ἐν ἄρσεσι». Οι αρσενικοί με τους αρσενικούς. Δεν λέει «οι άνδρες». Γιατί η λέξις «ἀνήρ» είναι τιμητική λέξις. Αλλά «ἄρσενες ἐν ἄρσεσι», «αρσενικοί με αρσενικούς». Και λέει, παρακάτω, «θήλεια» κ.τ.λ. Δεν λέει: «οι γυναίκες». Αλλά λέει «θηλυκές με θηλυκές». Είδατε;

      Αγαπητοί, ο Θεός άνοιξε στον άνθρωπο δύο βιβλία για να μελετά και να σοφίζεται. Είναι το βιβλίον της φύσεως και το βιβλίον της Αγίας Γραφής. Το πρώτο, το βιβλίο της φύσεως, μας δίδει την λεγομένην «φυσικήν αποκάλυψιν του Θεού». Όπως ο Παύλος ανεφέρθη, το να δει κανείς τι είναι αυτό το σύμπαν. Κάπου εκεί να ψάξει να βρει τον Θεόν. Δηλαδή την αΐδιον δύναμιν και θειότητα. Και το δεύτερο βιβλίον, την Αγίαν Γραφήν, την «άμεσον αποκάλυψιν του Θεού» στο θεανθρώπινον πρόσωπον του Ιησού Χριστού. Αν ο άνθρωπος χάσει την δευτέρα του αποκάλυψη, από την Αγία Γραφή, τότε θα θεοποιήσει την πρώτη αποκάλυψη, δηλαδή την φύσιν. Και θα ειδωλολατρήσει. Και τότε θα εισαχθούν όλα τα πάθη στον άνθρωπο.

      Όπως λέγει πάλι στην προς Ρωμαίους όχι τώρα η ανηθικότητα, άλλα πράγματα.: «Πεπληρωμένους –λέει ο Παύλος- πάσῃ ἀδικίᾳ, πορνείᾳ, πονηρίᾳ, πλεονεξία, κακίᾳ, μεστοὺς φθόνου, φόνου, ἔριδος, δόλου κακοηθείας, ψιθυριστάς, καταλάλους, θεοστυγεῖς, ὑβριστάς, ὑπερηφάνους, ἀλαζόνας, ἐφευρετὰς κακῶν, γονεῦσιν ἀπειθεῖς, ἀσυνέτους, ἀσυνθέτους, ἀστόργους, ἀσπόνδους, ἀνελεήμονας». Να αυτός ο μεγάλος κατάλογος παθών, όταν ο άνθρωπος χάσει από τον οπτικό του ορίζοντα τον Θεό. Όπως λέει ο Ντοστογιέφσκι: «Όταν δεν πιστεύεις στον Θεό, όταν δεν υπάρχει για σένα ο Θεός, όλα επιτρέπονται!».

     Ο Κύριος παρέπεμψε, είδαμε στη σημερινή ευαγγελική περικοπή, στα πετεινά του ουρανού και εις τα αγριολούλουδα. Και μας είπε: «Καταμάθετε». «Μελετήσετε λεπτομερώς»· που σημαίνει: «Μετά προσοχής θα μελετήσετε». Αναφέροντας το ντύσιμο του πλουσίου και σοφού Σολομώντος, ήθελε να μας διδάξει ότι η φύσις είναι πηγή εμπνεύσεως και σχεδιασμού. Εκεί εξάλλου στηρίζεται και όλος ο ανθρώπινος πολιτισμός. Με έναν μόνο βασικόν όρον: Ποτέ να μην χάσομε από τον οπτικό μας ορίζοντα, τον αληθινόν, τον Άγιον Τριαδικόν Θεόν. Εξάλλου αυτή η φύσις που θαυμάζομε και αντιγράφομε, θα γίνει η Βασιλεία του Θεού μετά το τέλος της Ιστορίας. Θα γίνει η Βασιλεία του Θεού, μέσα στην οποία κατοικεί η δικαιοσύνη, δηλαδή η αγιότητα, όπως λέγει ο Απόστολος Πέτρος. Και τότε, θα χαιρόμαστε, αγαπητοί μου, την φύση σήμερα μες στην Ιστορία, όπως είναι στη σημερινή της μορφή. Αλλά θα την χαιρόμαστε και σαν Βασιλεία του Θεού, που με λαχτάρα αναμένομε για να ζήσομε.

         ΠΡΟΣ ΔΟΞΑΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ

    και με απροσμέτρητη ευγνωμοσύνη στον πνευματικό μας καθοδηγητή

              μακαριστό γέροντα Αθανάσιο Μυτιληναίο,

          ψηφιοποίηση της απομαγνητοφωνημένης ομιλίας και επιμέλεια:

                             Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος

 

ΠΗΓΕΣ:

·        Απομαγνητοφώνηση ομιλίας δια χειρός του αξιοτίμου κ. Αθανασίου Κ.

·        https://www.arnion.gr/mp3/omilies/p_athanasios/omiliai_kyriakvn/omiliai_kyriakvn_721.mp3