Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης
Ένα ακόμα θέμα θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε αδελφοί μου. Ασφαλώς επειδή δεν διεκδικώ το αλάθητο θα το κάνουμε μέσω της Αγίας Γραφής. Καλό είναι να γνωρίζετε όμως πως το σύστημα κάθε φορά που θίγουμε ένα θέμα που δεν τους βολεύει, δίνει εντολή στα παπαγαλάκια του να γράψουν και να κάνουν το μαύρο άσπρο. Ας είναι και έτσι όμως. Εμείς βασιζόμαστε στην παράδοση της εκκλησίας, στις αποφάσεις οικουμενικών συνόδων και στο Ευαγγέλιο σε ότι γράφουμε οπότε δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα και κανέναν.
Ο λόγος σήμερα για την νέα μόδα των τελευταίων ετών, να βλέπουμε συναυλίες και μουσικές κάθε λογής, δηλαδή από λαϊκά τραγούδια μέχρι κλασική μουσική μετά οργάνων εντός των ιερών Ναών. Είναι αυτό σωστό;
Κάποιοι άνθρωποι θεωρούμε ότι αυτό είναι ασέβεια, και προς την ιερότητα του χώρου αλλά και προς Τον Θεό. Οι απόψεις μας αυτές θεωρούνται ως συντηρητικές από τους λεγόμενους νεοτεριστές.
Θα αναγκαστούμε για αυτό να πάμε στην Αγία Γραφή και να δούμε τι έκανε ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός όταν πήγε στον Ναό της Ιερουσαλήμ και είδε εκεί τους εμπόρους. Αξίζει να υπογραμμιστεί μάλιστα ότι οι έμποροι αυτοί δεν ήταν μέσα στον Ναό αλλά στον προαύλιο χώρο, που ονομάζονταν Αυλή των εθνών.
Ιστορικά και σύμφωνα με τη συνηθέστερη ερμηνεία, οι έμποροι και οι αργυραμοιβοί βρίσκονταν στο εξωτερικό προαύλιο του Ναού, όχι στο κυρίως ιερό οικοδόμημα.
Ο Ναός των Ιεροσολύμων είχε διαδοχικές αυλές και χώρους. Η εμπορική δραστηριότητα φαίνεται ότι γινόταν στην λεγόμενη Αυλή των Εθνών (Court of the Gentiles), τη μεγαλύτερη και εξωτερικότερη αυλή, όπου μπορούσαν να εισέρχονται και μη Ιουδαίοι.
Έχουμε κάνει σχετικό σχεδιάγραμμα πατήστε την εικόνα να μεγαλώσει.
Αυτό έχει σημασία, γιατί μερικοί υποστηρίζουν ότι: «Δεν ήταν μέσα στον Ναό, άρα δεν υπήρχε πρόβλημα». Όμως ο Χριστός αντιμετώπισε και αυτή την αυλή ως μέρος του ιερού χώρου που ήταν αφιερωμένος στον Θεό.
Σύμφωνα με τα Ευαγγέλια, ο Ιησούς δεν έδιωξε τους εμπόρους επειδή ήταν απλώς έμποροι, αλλά επειδή η εμπορική δραστηριότητα είχε καταλάβει έναν χώρο αφιερωμένο στον Θεό και είχε αλλοιώσει τον σκοπό του.
Όταν μπήκε στον Ναό των Ιεροσολύμων, ανέτρεψε τα τραπέζια των αργυραμοιβών και έδιωξε τους πωλητές λέγοντας:
«Ο οίκος μου οίκος προσευχής κληθήσεται· υμείς δε αυτόν εποιήσατε σπήλαιον ληστών».ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 21:13
Η φράση αυτή συνδυάζει χωρία από τους προφήτες και δείχνει δύο βασικές αιτίες: Ο Ναός είχε μετατραπεί από χώρο προσευχής σε χώρο συναλλαγών.
Βλέποντας όλα αυτά είναι απορίας άξιο, το πώς γίνεται ένας Αρχιερέας ή ένας Ιερέας σήμερα να δίνει άδεια ώστε ο χώρος του Ναού να μετατραπεί σε χώρο συναυλιών και μουσικής. Αυτές οι πρακτικές και οι πράξεις δεν μετατρέπουν τους Ναούς από χώρο προσευχής σε χώρο μουσικής; Ή μήπως βολευομαστε με την ψευδαίσθηση ότι τον Χριστό τον ενόχλησαν μόνο οι έμποροι και όχι οι μουσικοί;
Είναι χειρότερο αν το καλοσκεφτούμε πως ούτε πριν 2 χιλιάδες χρόνια η αμόρφωτη τότε κοινωνία, δεν τόλμησε να διαπράξει τόσο μεγάλο αμάρτημα μετατροπής του Ναού, σε μουσικό χώρο ώστε να αντιδράσει και για αυτό ο Χριστός. Και είναι γελοίο αν σκεπτόμαστε πως για ότι δεν μίλησε ή δεν έπραξε ο Χριστός δεν αποτελούν αμαρτίες και άρα μπορούμε εμείς να τις κάνουμε αβίαστα σήμερα.
Τέλος υπάρχει και η παράδοση στην εκκλησία. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι Πατέρες της Εκκλησίας και η μεταγενέστερη λειτουργική παράδοση θεώρησαν ότι στην χριστιανική λατρεία θα δίνεται έμφαση στην ανθρώπινη φωνή ως το καταλληλότερο μέσο δοξολογίας. Το τονίζουμε αυτό γιατί μέσω των τραγουδιών, των συναυλιών, και της μουσικής εντός των Ναών, κρύβεται ουσιαστικά η νέα τάση για εισαγωγή οργάνων και μουσικής και στην λατρεία δια της πλαγίας οδού, ώστε να ομοιάσουμε ει δυνατόν με τους παπικούς και τους προτεστάντες για να μας έρθει ποιο ομαλά η πολυπόθητη ένωση που ονειρεύεται ο οικουμενισμός.
Για όλους τους παραπάνω λόγους, δηλαδή για την αλλοίωση του χώρου του Ναού και την ασέβεια να γίνεται καμπαρέ ο οίκος του Κυρίου, και για την ανατροπή των σχεδίων τους για ενώσεις μετά των αιρετών, ο κάθε σωστός χριστιανός, δεν είναι δυνατόν να δέχεται και να ανέχεται τις μουσικές και τα όργανα στους ναούς που ο ίδιος με το αίμα του, τον ιδρώτα των προγόνων του και τον οβολό του έχτισε. Κανονικά πρέπει να παίρνουμε ως παράδειγμα τον Κύριο μας και να πετάμε τους βέβυλους έξω ακόμα και από τους προαύλιους χώρους των ιερών μας Ναών.
Πηγή Ορθή Πίστη