Ὁ “Λεωνίδας” μετῴκησεν εἰς Ἀφρικήν, ἔνθα ἀναζῶσιν αἱ Θερμοπῦλαι· ἐνταῦθα δὲ παρέμειναν οἱ “ἐφιαλτάκηδες”
ΑΙ ΑΘΛΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ 2015
Οἱ γόνοι τῶν ἐπαράτων “Ναζί” θρασύτατα ἀπῄτησαν νὰ ἐκχωρήσωσι τὸν Παρθενῶνα· ριψάσπιδες ὅ τε προεδρεύων καὶ οἱ πολιτικοί
Γράφει ο Παναγιώτης Κοσμίδης
Α. ΑΔΟΥΛΩΤΟΣ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ
Ὁ λαός στίς συμπληγάδες πέτρες τῶν δυτικῶν
Ἡ κατ’ εὐφημισμὸν “Ε.Ε.” μετηλλάγη εἰς μίαν παρωδίαν. «Ἐκεῖνοι δὲν θὰ ἦσαν λύκοι, ἐὰν ἡμεῖς δὲν ἤμεθα ἀρνία» (Σαίξπηρ)· «πολῖται πρόβατα ἐγέννησαν κυβερνήσεις λύκων». Τὸ δὲ «εὐρώπιον» δὲν συγκροτεῖ μόνον ἓν οἰκονομικὸν μέγεθος καὶ οἰκοδόμημα, ἀλλὰ καὶ μίαν κακοποιὸν πολιτικὴν καὶ ἰδεολογίαν. «Τὰ κριτήρια τῆς Εὐρωπαϊκῆς ἑνοποιήσεως τοῦ Μάαστριχτ ὑπηγόρευσαν οἱ τραπεζῖται, καὶ τοῦτο συνθέτει τραγικὸν ἔγκλημα» (Χέλμουτ Σμίτ, φιλέλλην ἀρχικαγκελλάριος τῆς Δυτικῆς Γερμανίας, 1974-1982).
Ὡς γνωστόν, ὁ διάβολος δανείζει τοκογλυφικῶς. Γνωστὰ τυγχάνουσι τὰ ἀπαίσια ἐπεισόδια τοῦ περιφανοῦς δημοψηφίσματος τῆς 5ης Ἰουλίου 2015. Οἱ ἄφιλοι ὑπερκυβερνῆται Εὐρωπαῖοι, διὰ τελεσιγράφων καὶ μνημονίων, κατέσφαζον καὶ ἐπτώχευον τὴν Ἑλλάδα. Ὁ τότε νεαρὸς πρωθυπουργὸς Ἀλέξιος Τσίπρας ἀντέδρασε σθεναρῶς, προκηρύξας δημοψήφισμα· τοῦτο, μέντοι, εἶχε σχεδιάσει καὶ ὁ πρότερος πρωθυπουργὸς Γεώργιος Ἀνδρ. Παπανδρέου, ὅστις ὅμως ἐστραγγαλίσθη πολιτικῶς καὶ σωματικῶς, καὶ οὐκ ἐξετέλεσεν αὐτό.
Ὁ Γάλλος Πρόεδρος Νικόλαος Σαρκοζὶ καὶ ἡ Γερμανὶς Καγκελάριος Ἀγγέλα Μέρκελ, ἐν τῇ Συνόδῳ τῶν Καννῶν (G20), ἐπίεσαν ἀφορήτως καὶ ταπεινωτικῶς τὸν πρωθυπουργὸν τῆς Ἑλλάδος (2011) νὰ ἀποσύρῃ τὸ δημοψήφισμα, θέτοντες τὸ ἀπηνὲς τελεσίγραφον «εὐρὼ ἢ δραχμή».
Ἐπὶ τὰ αὐτὰ ἴχνη καὶ ὁ ἑπόμενος Γάλλος Πρόεδρος Φραγκῖσκος Ὀλάντ ἐξεμάνη τοσούτως, ὥστε ὑπερεπήδησε τὸ μεσολαβοῦν γραφεῖον, ἐπιχειρῶν νὰ ἐφαρπάσῃ ἐκ τοῦ λαιμοῦ τὸν Πρωθυπουργὸν Γεώργιον Ἀ. Παπανδρέου, ὅτε ἐκεῖνος ἀνεκοίνωσε τὴν διεξαγωγὴν δημοψηφίσματος· ἐλοιδόρει δὲ αὐτὸν χυδαίως δι’ ἀκατονομαστικῶν φράσεων (2012).
Ὁ Πρωθυπουργὸς Ἀλέξιος Τσίπρας (2015-19), μετὰ τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐθνικῆς Ἀμύνης Παναγιώτου Καμμένου, προεκήρυξαν καὶ ὑπεστήριξαν σθεναρῶς τὸ “ΟΧΙ” ἔναντι τῶν εὐρωπαϊκῶν ἀπαιτήσεων δουλείας. Τὸ “ΟΧΙ” εἶχε καθαρὸν πρόσωπον, σημαῖνον τὴν ἀπόρριψιν τῆς προτάσεως τῶν σατανικῶν τοκογλύφων.
Ὁ δὲ ἀοίδιμος Ἐπίσκοπος Αὐγουστίνος Καντιώτης ἔλεγεν ὅτι, εἴποτε προέβαινεν εἰς τὴν διεξαγωγὴν δημοψηφίσματος, θὰ ἐδήλωνε τὰ ἑξῆς:
— Ἐὰν λάβω ποσοστὸν ἔλαττον τοῦ 75%, τότε θὰ παραιτηθῶ. Ἐὰν δὲ πάλιν λάβω τὸ 100%, τότε καὶ πάλιν θὰ παραιτηθῶ.
— Καὶ διὰ ποίαν αἰτίαν; ἀντέτεινον αὐτῷ.
— Διότι θὰ μὲ ἔχωσι ψηφίσει καὶ οἱ ἀνήθικοι, ἀπεκρίθη.
Ἰδού οἱ ἀρχικαπετάνιοι τοῦ Τιτανικοῦ (Ἑλλάδος)
Ἐβιώσαμεν τὴν πένθιμον συγχορδίαν, δίκην τοῦ διαβόλου ὀδορομένου τὰ ἴδια αὐτοῦ τέκνα. Μετὰ τοῦ εὐτελιστικοῦ “ΝΑΙ” συνετάχθησαν σχεδὸν ἅπαντες οἱ δημόσιοι πολιτικοί· ὁ τότε Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας Προκόπιος Παυλόπουλος, ἡ Νέα Δημοκρατία ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ Ἀντωνίου Σαμαρᾶ, τὸ ΠΑΣΟΚ ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τῆς Φώφης Γεννηματᾶ, καὶ τὸ Ποτάμι ὑπὸ τὸν Σταῦρον Θεοδωράκην. Ὡσαύτως, σχεδὸν ἅπαντα τὰ κεντρικὰ πολιτικὰ πρόσωπα: ὁ Εὐάγγελος Μεϊμαράκης, ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς (ὅστις ὡς πρώην Πρωθυπουργὸς ἐτήρησεν ἠπίαν φιλο-«ΝΑΙ» στάσιν), ὁ Εὐάγγελος Βενιζέλος, ὁ Νικόλαος Δένδιας καὶ ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης (ὁ δυστυχῶς νῦν ἀφωρισμένος Πρωθυπουργός).
Οἱ αὐτοὶ ἐπίορκοι (ὡς καὶ ὁ τότε ἐν ἐνεργείᾳ Πρωθυπουργὸς Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς ὁ ἀνεψιὸς) ἐπολέμησαν λυσσωδῶς τὸ σθεναρὸν “ΟΧΙ” —ὅπερ ἔλαβε ποσοστὸν 76%— τοῦ Προέδρου Τάσσου Παπαδοπούλου κατὰ τοῦ προδοτικοῦ σχεδίου “Ἀνάν”, διὰ τὴν Κύπρον (2004). Δυστυχῶς, ἅπαντες οἱ κυβερνῶντες ἄρχοντες καθέστησαν δομικῶς καὶ διανοητικῶς ἐκπαιδευμένοι εἰς τὴν ὑποτέλειαν καὶ τὴν δουλοφροσύνην.
Οἱ “Μηδήσαντες” κατήντησαν δὲ εἰς τοσαύτην ὑποτέλειαν, ὥστε οἱ Γερμανοί, -λοιδωροῦντες αἰσχρῶς διά δακτύλων-οἱ ἄμεσοι γόνοι τῶν ἐπαράτων Ναζί, νὰ τολμῶσι καὶ νὰ ἀπαιτῶσι τὴν ὑφαρπαγὴν ἀκόμη καὶ τοῦ περικλύτου ἀριστουργήματος τοῦ Παρθενῶνος καὶ ὁλοκλήρου τοῦ ἱεροῦ μνημείου τῆς Ἀκροπόλεως.
Λαός ἀποφασιτικός ἀρχηγοί λαγοπόδαροι
Τὸ περίδοξον τοῦτο δημοψήφισμα συνετελέσθη ὑπὸ ἀσφυκτικὰς πιέσεις, μαύρης προπαγάνδας καὶ ἐκβιασμούς. Ἀλλὰ τὸ γενετικὸν ὑπόβαθρον (DNA) τοῦ Ρωμιοῦ τυγχάνει τὸ αὐτὸ τῷ τοῦ Λεωνίδου. Τὸ “μολὼν λαβέ” τῶν ἡρώων οὐ μόνον ἀπάντησιν ἀνδρειότητος ἀποτελεῖ, ἀλλὰ καὶ ἀνεπανάληπτον μορφὴν εἰρωνείας, ἤτοι καταλυτικὴν λοιδορίαν πρὸς τοὺς δυνάστας ὅλων τῶν ἐποχῶν.
Τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ δημοψηφίσματος ὑπῆρξε τὸ πρωτοφανὲς 70%—ἤτοι 62%+ 8% τῶν σημειωθέντων ψηφοδελτίων τοῦ ΚΚΕ.- Τρόμος μέγας ἐπέπεσεν ἐπὶ τὴν συμμορίαν ἐκείνων, οἵτινες ἐπὶ ἔτη χρεώνουσι καὶ δουλούσι τὴν Ἑλλάδα τοῖς βαρβάροις. Ὁ Πρωθυπουργὸς προσκαλεῖται ὑπὸ τοῦ σκιώδους Προέδρου Προκοπίου Παυλοπούλου, ὁμοῦ μεθ’ ἁπάντων τῶν ἐξωνημένων πολιτικῶν ἀρχηγῶν· ἐκβιάζεται, ἀπειλεῖται, στραγγαλίζεται πολιτικῶς. «Ἅπαντες θλιβεροὶ ὁδοιπόροι πρὸς τὰ Σοῦσα». Ἐν συνεχείᾳ ὁδηγεῖται “ἁλυσοδεμένος” εἰς τὸ συνέδριον τῶν ἀνόμων Εὐρωπαίων παρανομούντων, εἰς ὁλονυκτίους δικαστηριακοὺς ἐκβιασμοὺς τελεσιγράφων, μέχρις ὅτου, ἀντὶ νὰ ἀντισθῇ, ὑποχωρεῖ, καὶ τὸ Μεταξικὸν “ΟΧΙ” μεταβάλλεται εἰς καραμανλικόν-μακαριακὸν “ΝΑΙ”, κατὰ τὸ πρότυπον τῆς Κυπριακῆς τραγωδίας τοῦ 1974.
Προφανέστατα, οἱ ἐσθλοὶ ἥρωες τῶν Ἑλλήνων φλέγονται ὑπὸ ὀδύνης· ὅμως, φαίνεται ὅτι μετώκησαν εἰς τὴν πολύπαθον Μαύρην Ἤπειρον, τὴν Ἀφρικήν, ἔνθα τοὐλάχιστον ἑπτὰ στρατιωτικὰ κινήματα ἐξεδίωξαν τοὺς ἀλιτηρίους ἐκμεταλλευτάς, ἀρχῆς γενομένης τὸ 2022 ἐκ τοῦ Μάλι καὶ τῆς Κεντροαφρικανικῆς Δημοκρατίας, διὰ νὰ ἀκολουθήσουν τὸ 2023 ἡ Μπουρκίνα Φάσο καὶ ὁ Νίγηρας, τὰ τέλη τοῦ 2024 τὸ Τσαντ, καὶ τέλος, αἱ ἀρχαὶ τοῦ 2025 μὲ τὴν Σενεγάλην καὶ τὴν Ἀκτὴν Ἐλεφαντοστοῦ.
«Τοῦ Λεωνίδα τό σπαθί // Κολοκοτρώνης (Ἀφρικάνος) τό φορεῖ // Τοῦρκος (Γάλλος) κι’ ἄν τό δῆ λιγώνει // καί τό αἷμα του παγώνει» (ἐπαναστατικός παιάν).
Β. ΦΑΝΤΑΣΙΟΠΛΗΚΤΟΙ ΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΑΙ
Ἀπόρριψις ληστρικοῦ γαλλικοῦ τελεσιγράφου
Καταχωροῦμεν τὸν ἄκαμπτον ἐπαναστάτην, τὸν νεαρὸν λοχαγὸν τῆς Μπουρκίνα Φάσο, τὸν Ἰμπραὴμ Τραορέ, ὅστις προωθεῖ πολιτικὰς αὐταρκείας, ἐθνικοῦ ἐλέγχου τῶν πόρων καὶ ἀπομακρύνσεως τῶν βδελυρῶν καὶ ἰταμῶν δυνάμεων, ἐνῷ παράλληλα ἀντιμετωπίζει τζιχαντιστικὰς ἀπειλάς.
Ἀφηγεῖται δὲ ὁ ἴδιος ὁ Τραορέ: «Ἀφήσατέ με νὰ σᾶς εἴπω τί συνέβη ἐκείνην τὴν νύκτα καὶ διατί, μέχρι τῆς πρωίας, εἴκοσι δύο ἑκατομμύρια ἀνθρώπων ἐν τῇ Μπουρκίνα Φάσο εἶχον ἤδη δώσει τὴν ἀπάντησιν αὐτῶν, προτοῦ κἂν προλάβω νὰ χαράξω τὴν ἐδικήν μου.
Περὶ τὴν 11:Ο7 μ.μ., μήνυμά τι, ὅπερ μοὶ προωθήθη, ἐνέβλεπεν ἐπιμόνως εἰς τὴν ὀθόνην: «Ἔχετε εἴκοσι τέσσαρας ὥρας». Ἀνέγνωσα τοῦτο ἐκ δευτέρου, βραδύτερον ταύτην τὴν φοράν, ἀφίνων ἑκάστην λέξιν νὰ κατασταλάξῃ. Ἄνθρωπός τις, καθήμενος ἐν γραφείῳ τινὶ χιλιάδας μιλίων μακράν, ὑπέλαβεν ὅτι ἠδύνατο νὰ θέσῃ χρονόμετρον εἰς τὴν ἐθνικήν μας κυριαρχίαν. Ἐπίστευσαν ὅτι ὁ φόβος λειτουργεῖ μετὰ χρονοδιαγράμματος.
Ἤμην μόνος ἐν τῷ γραφείῳ μου, ὅτε εἰσῆλθεν ὁ διευθυντὴς τοῦ ἐπιτελείου μου. Ἄνευ τοῦ κροῦσαι τὴν θύραν, ἄνευ οὐδενὸς χαιρετισμοῦ. Ἁπλῶς ἀπέθεσε φάκελόν τινα ἐπὶ τοῦ γραφείου μου καὶ ἀπεχώρησε. Ἡ σιωπὴ ἐν ἐκείνῳ τῷ δωματίῳ ἐφαίνετο βαρυτέρα τῆς συνήθους.
Διέῤῥηξα αὐτὸν καὶ ἠρξάμην ἀναγινώσκειν. Ἑκάστη πρότασις εἶχε σχεδιασθῆ προκειμένου νὰ ἀκυρώσῃ πάντα ὅσα ἐπολεμήσαμεν νὰ ἐπιτύχωμεν: «Ἀκυρώσατε τὰ συμβόλαια ἀσφαλείας ποὺ ἠρνήθητε, ἐπαναφέρατε τὰς συμφωνίας ἐξορύξεως αἵτινες ἐξεποίουν τοὺς ἐθνικούς μας πόρους... ἡ σχέσις τῆς διεθνοῦς κοινότητος μετὰ τῆς διοικήσεώς σας ἐξαρτᾶται ἐκ τούτου».
Ἡ ἀπάντησις εἰς τὸ ἀπηνὲς τελεσίγραφον ὑπῆρξεν ἀποφασιστική: νὰ ἀναχωρήσωσιν ἀμέσως οἱ Γάλλοι ἐκ τῆς χώρας. Ἀθλιότης Γάλλων ψευδοχριστιανῶν, ψευδοπολιτισμένων δυναστῶν. Ἀποσποῦσαν ἅπαν τὸ οὐράνιον, ἵνα τροφοδοτῶσι τὰ πεντήκοντα ἑπτὰ ἐργοστάσια πυρηνικῆς ἐνεργείας αὐτῶν.
Ἐν συνεχείᾳ ὁ τρομερὸς λοχαγὸς ἀπηγόρευσε τὴν εἴσοδον εἰς οἱονδήποτε Ἀμερικανὸν πολίτην εἰς τὴν χώραν, πρᾶγμα ὅπερ σημαίνει πὼς οἱαιδήποτε ἑταιρεῖαι ἐκμεταλλεύσεως τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν Ἀμερικῆς ἀποκλείονται.
Ἀσφαλῶς, ἡ πρᾶξις αὕτη κέκτηται τι ἐκ τῆς αὔρας καὶ τῆς πνοῆς τοῦ ἐνδόξου “ΟΧ”» τοῦ ἔτους χιλιοστοῦ ἐννεακοσιοστοῦ τεσσαρακοστοῦ, τοῦ θριαμβευτοῦ Κυβερνήτου Ἰωάννου Μεταξᾶ.
Γ. ΤΟ “ΟΧΙ” ΤΩΝ ΕΝΔΟΞΩΝ
Μυστικὸν νόημα τοῦ «ΟΧΙ» τῶν πεφωτισμένων λαῶν
Ἐν τῷ “ΟΧΙ” ὑπῆρχέ τι οὐσιαστικώτερον καὶ βαθύτερον· οὐκ ὑπῆρξε ἁπλῆ τις ὑπόθεσις οὐδὲ “ΟΧΙ” διὰ τὰ χρήματα. Κατέστη “ΟΧΙ” εἰς τὴν δουλείαν, “ΟΧΙ” εἰς τὴν ἀνηθικότητα, “ΟΧΙ” εἰς τὰς ἐπακολουθησάσας διαστροφὰς τῶν ΛΟΑΤΚΙ+, “ΟΧΙ” εἰς τὰς ἐκτρώσεις, “ΟΧΙ” εἰς τὰς εὐρωπαϊκὰς ἰδεολογίας τῆς καταλύσεως τῶν παραδόσεων, “ΟΧΙ” εἰς τὸν βαρβαρισμόν· “ΟΧΙ” εἰς τὴν δουλοπαροικίαν τῶν διεφθαρμένων πολιτικῶν. “ΟΧΙ” εἰς τὰ ἐμβόλια τῆς ἀτιμίας. «ΟΧΙ» εἰς τὴν καῦσιν τῶν νεκρῶν. Καὶ γενικῶς, «ΟΧΙ», οὐ πωλεῖται ἡ Ἑλλάς. Οὐ πωλεῖται ὁ Παρθενών.
Ὁ λαὸς ἀπεκρυπτογράφησε καὶ κατενόησε τὸ μυστήριον καὶ τὴν ὑπερβατικότητα ἐκείνων τῶν τριῶν γραμμάτων. Ὁ δὲ Πρωθυπουργὸς Ἀλέξιος Τσίπρας κατ’ ἀρχὰς συνετονίσθη μετὰ τῆς λαϊκῆς συνειδήσεως· ἐν συνεχείᾳ ὅμως, ὑποκύψας εἰς τὴν πίεσιν, ἐπανέφερε τὰς τρόϊκας τῆς δυναστείας. Μία φορὰ δειλός, πάντοτε δειλός. Ἐκβιασθεὶς ἐκ δευτέρου, κατέθεσε τὴν προδοσίαν πρὸς τὰ Σκόπια (2018)· καὶ εἶτα, αὐτός, ἀνεβίβασε μετὰ πολλῆς εὐκολίας εἰς τὸν θῶκον τὸν Κυριάκον Μητσοτάκην, ὅστις καὶ ἀφωρίσθη διὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ· καὶ ἐν τέλει, ἐπηκολούθησεν ἡ δικτατορία τοῦ κορωνοϊοῦ μετὰ τῶν κολασμένων ἐμβολίων.
Θαυμαστὸν καὶ ἐξαίσιον πρόταγμα. Τεσσαράκοντα ὀκτὼ βουλευταὶ τοῦ κυβερνῶντος τότε κόμματος τοῦ ΣΥΡΙΖΑ κατενόησαν τὴν ἀξίαν τοῦ «ΟΧΙ» καὶ κατεψήφισαν αὐτό, ἀντιδράσαντες σθεναρῶς· πλὴν ὅμως, τὸ ξενοκίνητον σύστημα ἐξέβαλεν αὐτούς. Κατέστη κραυγὴ ἀγωνίας, ἥτις οὐδόλως ἐμετουσιώθη εἰς νίκην, καθότι ὑπῆρχε δηλητηριασμένη ὑπὸ τοῦ μεταφυσικοῦ ἀριστερισμοῦ ἐκείνων, οἵτινες ἀνέμειξαν τὸν ἀριστερισμὸν μετὰ τοῦ πατριωτισμοῦ, ἀποδίδοντες θολόν τι ἀποτέλεσμα.
Οἱ τύραννοι φρίττουσι τὰς ἀποφάσεις τῶν λαῶν
Οἱ σύγχρονοι τύραννοι, Εὐρωπαῖοί τε καὶ ἐγχώριοι, καταλαμβάνονται ὑπὸ ἀλλεργίας καὶ δαιμονίζονται ὁσάκις ἀκούουσι τὴν λέξιν “δημοψήφισμα” καὶ πᾶν ὅπερ σχετίζεται πρὸς τὴν λαϊκὴν βούλησιν. Ὁ λαός, μέντοι, γινώσκει κάλλιον τὰ πράγματα· διὸ καὶ τὸ Εὐρωπαϊκὸν Σύνταγμα, ὅπερ ἐτέθη εἰς δημοψήφισμα ἐν Γαλλίᾳ (2005) καὶ ἐν Ὀλλανδίᾳ (2005), ἀπερρίφθη ὑπὸ τῆς λαϊκῆς ἐτυμηγορίας, ἐνῷ ἡ Ἱσπανία εἶχε ψηφίσει ὑπὲρ αὐτοῦ (2005). Μετὰ τὴν διπλῆν ταύτην ἀπόρριψιν, ἡ συνθήκη ἐκείνη ἐγκατελείφθη παντελῶς, ἵνα ἀντικατασταθῇ ὕστερον ὑπὸ τῆς Συνθήκης τῆς Λισσαβῶνος τῷ δισχιλιoστῷ ἐννάτῳ ἔτει, ἀποτρέπουσα ἐπιφανειακῶς τὴν κατάλυσιν τῆς ἐλευθερίας τῶν ἐθνῶν. Ὀφείλομεν ἐν τῇ Εὐρώπῃ νὰ ὁδοιπορῶμεν μετὰ τοῦ Σταυροῦ τοῦ Νότου καὶ οὐχὶ μετὰ τοῦ χρήματος τοῦ Βορρᾶ. «Ἐχθρὸς ὠνείδισεν τὸν Κύριον͵ // καὶ λαὸς ἄφρων // παρώξυνεν τὸ Ὄνομά Σου» (Ψαλμ. ογ’ 18).
Διὰ τοῦτον ἀκριβῶς τὸν λόγον, ἑκάστη δουλοκτητικὴ ἀπόφασις ἐγκρίνεται λάθρα ὑπὸ τῶν κοινοβουλίων, ἅτινα τυγχάνουσιν ἐλεγχόμενα, πιεζόμενα καὶ ἐκβιαζόμενα, καὶ οὐχὶ ἀπευθείας ὑπὸ τοῦ κυριάρχου λαοῦ· ὑπὸ κοινοβουλίων, οἷον τὸ ἑλληνικόν, ἔνθα κατὰ τὴν ψήφισιν τῶν μνημονίων οἱ βουλευταὶ ἐδήλωνον ἀναισχύντως ὅτι ὑπερψήφιζον ταῦτα, καίπερ μηδέποτε ἀναγνόντες αὐτά. Οὗτοι ᾄδουσι μὲν ἐν τῇ τηλεοράσει, ψιθυρίζουσι δὲ ἐν τῇ Βουλῇ, κελαϊδοῦσιν, ἤτοι πράττουσιν ὅσα κρύφα ὑπαγορεύονται αὐτοῖς.
Προδόται διὰ τὸν χρυσόν
Ἐκτὸς τοῦ προδότου τῶν Θερμοπυλῶν, τοῦ Ἐφιάλτου (480 π.Χ.), ὑπῆρξε καὶ ἕτερος δειλόστομος πολιτικὸς ἐν τῇ συνάξει τῶν Ἀθηνῶν, ὁ Λυκίδης. Τὸ ἐπιχείρημα αὐτοῦ ἦτο ταυτόσημον τῷ τῶν σημερινῶν “Εὐρωλιγούρηδων”, κατὰ τὸν μακαριστὸν Προκαθήμενον Χριστόδουλον: «νὰ ὑποδεχθῶμεν τοὺς Πέρσας (εἴτε τοὺς Εὐρωπαίους), καθότι οὗτοι θὰ πληρώσωσιν ἡμᾶς ἀφθόνου χρυσοῦ» (ὅπερ ἐστὶ μνημόνια πτωχοποιήσεως καὶ κατοχικῆς ἐξαρτήσεως). Καὶ τί ἀπεφάσισεν τότε ἡ συνέλευσις τοῦ κλεινοῦ ἄστεως; Οἱ βουλευταὶ ἐλιθοβόλησαν αὐτὸν ἐπὶ τόπου. Ἐν Σαλαμῖνι δέ, αἱ γυναῖκες, κινηθεῖσαι ὑπὸ δικαίας ὀργῆς, ἐφόνευσαν τήν τε σύζυγον καὶ τὰ τέκνα αὐτοῦ, «ἵνα μὴ συνεχισθῇ ἡ κακὴ ἐκείνη σπορά», ὡς ἱστορεῖ ὁ Ἡρόδοτος (Ἱστορίαι 9.5).
Προφανέστατα, οἱ σύγχρονοι “Λυκίδηδες” σφάλλονται οἰκτρῶς. Ἀκολούθως ὁ Θεὸς ἀπέστειλε τὸν τριτογόνον (τὸν ἐκ τῆς τρίτης γενεᾶς), κατὰ τοὺς φιλοσόφους, μέγαν ἐλευθερωτὴν καὶ ἐκπολιτιστὴν Μέγαν Ἀλέξανδρον. Τοὺς μὲν Πέρσας οἱ Ἕλληνες ἐνικήσαμεν τρὶς μὲν ἐντὸς τῆς ἑστίας ἡμῶν, ἐν Μαραθῶνι, Σαλαμῖνι καὶ Πλαταιαῖς, τρὶς δὲ ἐκτὸς αὐτῆς, παρὰ τὸν Γρανικόν, ἐν Ἰσσῷ καὶ ἐν Γαυγαμήλοις.
Μειοδοτικαὶ καὶ κατοχικαὶ συνθῆκαι
Σήμερον, οἱ ἀπόγονοι τῶν προδοτῶν ἐκείνων ἀπέδωσαν τοὺς αὐτοὺς πικροὺς καρπούς, ἤτοι δύο προδοτικὰς συνθήκας: τὰ μνημόνια μετὰ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καὶ τὴν ἐπακόλουθον οἰκονομικὴν ἀσφυξίαν. Ὡσαύτως, παρέδωσαν εἴκοσι τέσσαρας (24) σὺν ἐννέα (9), ἤτοι τριάκοντα τρεῖς (33) κατοχικὰς βάσεις εἰς τὴν Οὐασιγκτῶναν.
Προσφάτως δὲ καὶ οἱ Ἀμερικανοϊσραηλινοί, διὰ τῶν προκλητικῶν αὐτῶν στρατευμάτων τοῦ Τράμπ, ἐπειράθησαν νὰ ἐπιβάλωσι τὴν θέλησιν αὐτῶν, πλὴν ὅμως ἡττήθησαν, ἐξηυτελίσθησαν καὶ διεπομπεύθησαν παγκοσμίως.
Ὁ παράνομος καὶ ἀνήθικος πόλεμος ἐν τῇ Μέσῃ Ἀνατολῇ ἀνάμεσον τῶν Ἀμερικανῶν καὶ τῶν Ἰρανῶν (2026) ἀπέδειξεν ὅτι αἱ ὀκτακόσιαι (800) δυτικαὶ στρατιωτικαὶ βάσεις ἀνὰ τὸν κόσμον οὐδεμίαν προστασίαν παρέχουσιν εἰς τὴν χώραν ὑποδοχῆς, ἀλλὰ μόνον προκαλοῦσιν ἐπιθέσεις, καθιστῶσαι τὰς βάσεις ταύτας στόχους ἀντεπιθέσεων· ἐν προκειμένῳ κατεστράφησαν ὁλοσχερῶς ἑκκαίδεκα βάσεις, ἀξίας πολλῶν τρισεκατομμυρίων. Καθότι «ὅστις ἐνδύεται τὰ ἱμάτια καὶ τὰ ὑποδήματα τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν Ἀμερικῆς ἐκεῖ ἐν τῷ Κόλπῳ, οὗτος γυμνὸς τυγχάνει» (Πρόεδρος τῆς Βουλῆς τοῦ Ἰράν). Ὁλοφάνερος ὁ ἀντιτιθέμενος, καθόσον ὁ ἡττηθεὶς ἀνοϊκὸς καὶ παρανοϊκὸς Τράμπ ἠπείλησε διὰ πυρηνικῶν.
Κατάρα ἡ ψευδοοικουμενική Κολυμβαρίου
Καταστρεπτικὴ ἡ τρέχουσα ἑνδεκαετία. Πρῶτον μέν, διωργανώθη τὸ θριαμβευτικὸν ἐκεῖνο “δημοψήφισμα” πρὸς ἀπόρριψιν τῶν ἐπαχθῶν ὅρων τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, ἔνθα ὁ λαὸς ἐβροντοφώνησε τὸ “ΟΧΙ” διὰ μεγάλου ποσοστοῦ. Εὐθὺς δὲ μετέπειτα, οἱ ἐξωνημένοι ἄρχοντες ἠκύρωσαν τὴν μεγαλοπρεπῆ ταύτην ἀπόφασιν.
Ἀκολούθως, ἐσχεδιάσθη ἡ λεγομένη ψευδοοικουμενικὴ Σύνοδος ἐν Κολυμβαρίῳ τῆς Κρήτης (2016), ἀπέχουσα πάσης ἐκκλησιαστικῆς ἀληθείας καὶ μετ’ ἀποδοκιμασίας τῆς συντριπτικῆς πλειονότητος τῶν πιστῶν. Ἑκάστη γὰρ ἐκκλησιαστική ἐκτροπὴ ἐπιφέρει, ὡς εἰκός, καὶ ἑτέρας δεινὰς ἐθνικοπολιτικὰς συνεπείας.
Ἐντεῦθεν ἠκολούθησαν μύρια κακά· ἡ περαιτέρω ἐπιβάρυνσις τοῦ ἔθνους δι’ ἀθλίων μνημονίων, αἱ ἀντικανονικαὶ ψευδοσύνοδοι Κιέβου καὶ Κωνσταντινουπόλεως πρὸς ἀνακήρυξιν τῆς σχισματικῆς ψευδοεκκλησίας τῆς Οὐκρανίας (2018-19), ἡ προδοτικὴ ἐκχώρησις τοῦ ὀνόματος τῆς Μακεδονίας εἰς τοὺς Σκοπιανούς (2018), ὡς καὶ ἡ ἐπέλευσις τῆς ἄνευ αἰδοῦς ὁμάδος Κυριάκου Μητσοτάκη (2019). Ἐπηκολούθησεν ἡ ὑγειονομικὴ δικτατορία, πρόσχημα ἔχουσα τὸν κορωνοϊὸν καὶ τὴν ἐπιβολὴν τῶν ἐμβολίων (2021-23), ἡ ἐν ὅπλοις προέλασις τῶν Ρώσων πρὸς ἀπελευθέρωσιν τῶν ὁμοδόξων ἀδελφῶν ἡμῶν, ἡ γενίκευσις τῆς καύσεως τῶν νεκρῶν, καὶ τέλος, ἡ θεσμοθέτησις τοῦ σοδομικοῦ “γάμου” μετὰ πολλῶν ἑτέρων κακοδοξιῶν (2023-24). Ἅπαντα ταῦτα τὰ δεινὰ ἐπεσωρεύθησαν ἐφ’ ἡμᾶς, ὡς θεία δίκη, λόγῳ τῆς ἀσεβοῦς καὶ ψευδοπανορθοδόξου ἐκείνης “κολυμβαρικῆς” ψευδοσυνόδου.
Ἐπίσκοποι δοῦλοι τῶν δούλων πολιτικῶν
Συχνάκις αἱ ἡγεσίαι τῆς Ἱεραρχίας τυγχάνουσι τὸ ἰδεολογικὸν συμπλήρωμα τῶν αὐταρχικῶν καθεστώτων. Ὁ Λένιν συνεργάσθη μετὰ τῶν λεγομένων παλαιοπίστων καὶ πρὸ καὶ μετὰ τὴν ἐπανάστασιν. Ὁ δὲ Προκαθήμενος παρέστη, τὸ πρῶτον ἐν τοῖς χρονικοῖς, εἰς τὸ Ὑπουργικὸν Συμβούλιον μετὰ τοῦ Γεωργίου Ἀ. Παπανδρέου τῷ Δεκεμβρίῳ τοῦ ἔτους δισχιλιoστοῦ ἐννάτου, ὅπερ ἐπεκύρωνε τὰ ἐπονείδιστα μνημόνια.
«Οὐ βασιλέων ἐστὶ νομοθετεῖν τῇ Ἐκκλησίᾳ», κατὰ τὸν Ἱερὸν Δαμασκηνόν.
Καὶ κατοπτεύοντες τὰ ἔργα τῆς πνευματικῆς ἡμῶν ἡγεσίας εἰς ἕκαστον τομέα, διαπιστώσομεν ὅτι οὗτοι κατέστησαν πειθήνια ὄργανα εἰς ζητήματα πατριωτικά (οἷον τὸ Σκοπιανὸν καὶ τὸ Κυπριακόν), γεωπολιτικὰ (ὡς ἡ ψευδοουκρανικὴ ἐκκλησία), οἰκονομικὰ (ἤτοι τὰ ληστρικὰ μνημόνια) καὶ ἠθικὰ (ὡς οἱ σοδομιτικοὶ νόμοι τῶν ΛΟΑΤΚΙ+). Οὐδόλως διαθέτουσι μήτε φωνὴν μήτε πρόσωπον.
Ἐποχοῦνται ἐπὶ τοῦ λαμπροῦ καὶ κεκοσμημένου ἅρματος τῆς ἐξουσίας αὐτῶν, καθειργμένοι ἐν τοῖς ἀνακτόροις αὐτῶν, ἐνδεδυμένοι ἐν μέσῳ χλιδῆς καὶ πολυτελείας, καὶ πανηγυρίζουσι θεατρικῶς καὶ θεοπρεπῶς· οὐχὶ μόνον δὲ πρόκειται περὶ ἁπλοῦ συμβιβασμοῦ, ἀλλὰ περὶ «μετημφιεσμένης ὁλικῆς παραδόσεως» εἰς τοὺς ἀνηθίκους, αἱρετικοὺς καὶ ἀφωρισμένους.
Ἆραγε δικαίως ὁ κοσμοκαλόγερος Παπαδιαμάντης ἀποφαίνεται —καὶ διὰ τὸ σήμερον;— ὅτι «ἐν τῷ κλίματι τῆς ἠθικῆς καταπτώσεως, μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τοῦ 1821, προβάλλουσιν οἱ διεφθαρμένοι Ἀρχιερεῖς ὡς φαντάσματα» καὶ συνάμα ἀποκαλύπτει ὅτι «οἱ πολιτικοὶ κατάγονται ἀπὸ τοὺς ληστάς»;
Πιθανή φωτογραφία α
Ὁ περίδοξος λαός βροντοφώναξε “ΟΧΙ”
Πιθανή φωτογραφία β
Ἀλέξιος Τσίπρας πρωτοστάτης τοῦ ἐνδόξου “ΟΧΙ”
Καί μή ἀντέξας τό μαχαίρι στό λαιμό
ΦΩΤΟ-ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ
ΚΑΙ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΙΣ
