«Ως γέννημα θρέμμα της Πάφου, ως ένας άνθρωπος που πονάει αυτόν τον τόπο, δεν μπορώ και δεν δικαιούμαι πλέον να σωπαίνω. Αυτό που συμβαίνει στην πόλη μας το τελευταίο διάστημα ξεπερνά κάθε όριο λογικής. Δεν θυμίζει απλώς, είναι ένα στυγνό, ανήθικο πραξικόπημα.
Πώς φτάσαμε εδώ; Πώς επιτρέψαμε να ζούμε καθημερινά μέσα σε ένα κλίμα τρομοκρατίας, διάχυτου φόβου και συνεχών απειλών; Άνθρωποι της διπλανής πόρτας, οικογενειάρχες, έντιμοι πολίτες, βλέπουν τις ζωές και τα σπίτια τους να διαλύονται μέσα σε μια νύχτα από μια ενορχηστρωμένη, δολοφονική επίθεση κατά του χαρακτήρα τους. Είναι μια ανείπωτη, βαθιά ντροπή.




















