Ἐρώτησε κάποιο πνευματικό παιδί τόν γέροντα Ἐπιφάνιο:
«Γέροντα, γιατί νά μήν πηγαίνουμε στόν πολιτικό γάμο ἑνός γνωστοῦ μας, ἀφοῦ εἶναι ἐπιλογή τῆς ἐλευθερίας του;».
Καί ἀπάντησε ὁ σοφός γέρων:
«Ναί. Καί ἐπιλογή τῆς δικῆς σου ἐλευθερίας εἶναι νά μήν πᾶς στόν γάμο του.
Ἐσύ δέν ἐπεμβαίνεις στή ζωή του.
Δέν τοῦ λές: "Μήν τό κάνης".
Ἐκεῖνος εἶναι ἐλεύθερος νά κάνη πολιτικό γάμο καί ἐσύ εἶσαι ἐλεύθερος νά μήν πᾶς σ’ αὐτόν τον ψευτο-γάμο. Ἐάν ὅμως μᾶς πιέζη ἐν ὀνόματι τῆς φιλίας...
Τότε, ἡ ἀπάντησι εἶναι μία:
"Δέν θά καταπατήσω τήν πίστι καί τίς ἀρχές μοῦ ἐν ὀνόματι τῆς φιλίας".
Κάποτε εἶπε κάποιος στόν Περικλῆ, νά πάη νά ὁρκισθῇ γιά κάποια ψεύτικη ὑπόθεσι καί ὁ Περικλῆς τοῦ ἀπήντησε ἐκεῖνο τό παροιμιῶδες: "Φίλος ἄχρι βωμοῦ"!
Τί ἐννοοῦσε;
Ὁ ὅρκος ἐδίδετο στόν βωμό τῶν θεῶν. "Φίλος ἄχρι βωμοῦ" σημαίνει: Σέ θεωρῶ φίλο μου, σέ ἔχω φίλο μου, μέχρι τόν βωμό, παραπέρα ἀπό τόν βωμό, δέν σ’ ἔχω...
Καί τοῦ ἀπαντᾶ ὁ φίλος:
"Καί τί θέλω ἕναν φίλο, πού δέν εἶναι διατεθειμένος νά πάρη ἕναν ὅρκο γιά ἐμένα;".
Καί τοῦ ἀπαντᾶ ὁ Περικλῆς:
"Καί τί θέλω ἕναν φίλο, πού ἀπαιτεῖ ἀπό ἐμένα νά ψευδορκήσω;".
Λοιπόν, καί ἐσύ: "Φίλος ἄχρι βωμοῦ"!»!!!
Πηγή: «Γιά νά ζήση ἡ οἰκογένεια», Ἄρχιμ. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου, Ι.Η.Κ.Θ. Τροιζῆνος, σέλ.:126-127.