




«Παρ’ ἡμῖν οὔτε Πατριάρχαι οὔτε Σύνοδοι ἠδυνήθησαν ποτέ εἰσαγαγεῖν νέα, διότι ὑπερασπιστής τῆς Θρησκείας ἐστὶν αὐτὸ τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ἤτοι αὐτὸς ὁ λαός «Εγκύκλιος Επιστολή των Ορθοδόξων Πατριαρχών της Ανατολής (1848)
Η στιγμή που πολλοί από εμάς προβλέπαμε πλησιάζει.
Ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κ. Βαρθολομαίος στη δύση της ζωής του αποφάσισε να κάνει το μεγάλο του βήμα προς τη Δύση· ένα βήμα στα χνάρια της πορείας του ινδάλματός του (του Αθηναγόρα) και σχεδιασμένο ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1960, κατά την οποία σπούδαζε στα έδρανα του «Ινστιτούτου Ανατολικών Σπουδών Ρώμης».

Γράφει ο Μέτοικος
Πάλιν Ηρωδιάς μαίνεται, πάλιν ταράττεται ο γέρων του Φαναρίου.
Πρόσκλησης δόλια, πανήγυρης μετά δόλου, η Θρονική Εορτή της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως, στις 30 Νοεμβρίου.
Ο π.Βαρθολομαίος, επειδή «η μετριότης του [διαπίστωσε ότι] συνεχίζεται η απουσία πλήρους κοινωνίας (!) με την Πρεσβυτέρα Ρώμη», προσκάλεσε τους Ορθοδόξους Πατριάρχες Ιεροσολύμων και Αντιοχείας στο Φανάρι για να «διακρίνουν συνοδικά τις μεγάλες και πιεστικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο χριστώνυμος λαός του Θεού στον ταχέως μεταβαλλόμενο κόσμο μας»!

Με τρομάζει και με θλίβει το γεγονός ότι σήμερα, μολονότι έχει εισαχθεί επίσημα στην Εκκλησία μας η παναίρεση του Οικουμενισμού μετά την ψευτοσύνοδο της Κρήτης και εφαρμόζεται αργά και σταθερά από Επισκόπους και ιερείς, πολλοί γέροντες και πνευματικοί συστήνουν την μη αντίδραση των πιστών λέγοντας:
Άσε τί κάνουν οι Επίσκοποι και οι ιερείς, μην ασχολείσαι, αυτοί θα δώσουν λόγο· εσύ το κομποσκοινάκι σου,την προσευχούλα σου, να σώσεις την ψυχή σου και προσοχή, μέσα στην εκκλησία, έξω απ'αυτή θα χαθείς.
Το παράδοξο είναι ότι ξεχνούν να διευκρινίσουν ποιά εκκλησία εννοούν.
Ξεχνούν να διευκρινίσουν την διαφορά ανάμεσα στην Εκκλησία του Χριστού και την διοικούσα Εκκλησία.
Η ιστορία όμως έχει αποδείξει, ότι η διοικούσα Εκκλησία έπεσε σε αίρεση πολλές φορές και αν και τότε οι πιστοί δεν αντιδρούσαν, όπως συστήνουν σήμερα, Ορθοδοξία δεν θα υπήρχε.
Ἡ ρωσοφοβία καὶ ἡ σερβοφοβία ὡς συνέπεια τῆς ἀντιπαραδόσεως τοῦ ἐκδυτικισμένου οἰκουμενισμοῦ1
Τοῦ κ. Γκόραν Ἴγκιτς2
Ἡ ἔννοια τῆς ἐσφαλμένα νοούμενης ἰσότητας βρίσκεται στὴ ρίζα τοῦ οἰκουμενισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ πνευματικὸ προϊόν τῆς μινιμαλιστικῆς δογματικῆς ἀντίληψης τοῦ Ὁλλανδοῦ ὀρθολογιστῆ Βαροὺχ Σπινόζα, ὁ ὁποῖος ἦταν ἄθεος. Συγκεκριμένα, προκειμένου νὰ συμφιλιώσει Καθολικοὺς καὶ Προτεστάντες, πρότεινε οἱ κοσμικὲς καὶ θρησκευτικὲς ἀρχὲς νὰ διαμορφώσουν ἕνα ἐλάχιστο ἀριθμὸ δογμάτων, στὰ ὁποῖα θὰ μποροῦσαν νὰ συμφωνοῦν καὶ οἱ δύο πλευρές, ἐνῶ γιὰ τὰ ὑπόλοιπα ὁ καθένας θὰ μποροῦσε νὰ πιστεύει, ὅπως ἐπιθυμεῖ.
Σύμφωνα μὲ αὐτὴ τὴ λογική, ὅ,τι δὲν ἀπαγορεύεται ρητὰ ἐπιτρέπεται· ἔτσι ὅμως στὴν πράξη ὁδηγούμαστε στὸ συμπέρασμα ὅτι ὅλα ἐπιτρέπονται. Μὲ ἄλλα λόγια, ἡ ρίζα τοῦ οἰκουμενισμοῦ βρίσκεται στὸν ἀδογματισμό. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀπαρχὴ τῆς οἰκουμενιστικῆς λογικῆς, ἐνῶ αὐτὸ ποὺ ἀναπτύχθηκε στὰ τέλη τοῦ 19ου αἰώνα ὑπὸ τὴν ἐπίδραση τῆς ἀγγλοσαξονικῆς γεωπολιτικῆς ἀποτελεῖ συνέχεια αὐτοῦ τοῦ τρόπου σκέψης.

Ὁ Ἐπίσκοπος Χαλκηδόνος Ἐμμανουὴλ ἔχει χειροφιλήσει ὅλους τοὺς τελευταίους Πάπας. Προσκυνοῦντες τὸν αἱρεσιάρχην Πάπαν θέτονται τὰ θεμέλια διὰ τὴν ἀναρρίχησιν εἰς τὸν πατριαρχικὸν θῶκον, διὰ δὲ τοὺς ρασοφόρους τοῦ Φαναρίου, ὅπως τὸν Ἐκκλησιάρχην Ἀέτιον, τὸν Διευθυντὴν τοῦ Ἰδιαιτέρου Πατριαρχικοῦ Γραφείου, διὰ τὴν ἐπισκοποίησίν του.
Συμφώνως πρὸς δημοσίευμα τῆς ἱστοσελίδος “Ὀρθοδοξία News Agency” τῆς 1ης Ἰουλίου:
«Δεκτὴ ἀπὸ τὸν Πάπα Λέοντα ΙΔ’ ἔγινε τὴν Τρίτη 30 Ἰουνίου 2026, στὸ Βατικανό, ἡ Ἀντιπροσωπία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἡ ὁποία μετέβη ἀπὸ τὸ Φανάρι, γιὰ νὰ παραστεῖ στὴν Θρονικὴ ἑορτὴ τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς ἐκκλησίας. Ἐπικεφαλῆς τῆς ἀντιπροσωπίας ἦταν ὁ Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος Ἐμμανουὴλ (πρόεδρος τῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου γιὰ τὶς σχέσεις μὲ τὴν Ρωμαιοκαθολικὴ ἐκκλησία), ἐνῶ συμμετεῖχαν ὁ Μέγας Ἐκκλησίαρχης Ἀέτιος -διευθυντὴς τοῦ ἰδιαίτερου Πατριαρχικοῦ Γραφείου- καὶ ὁ Πατριαρχικὸς Διάκονος Ἀνατόλιος Δοξαστάκης».
«Ὁ Ἐπίσκοπος Χριστουπόλεως Ἐμμανουὴλ (κατὰ κόσμον Ἰωάννης Σφιατκὸς) τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως εὑρέθη προσφάτως εἰς τὴν Γερμανίαν εἰς οἰκουμενικὴν λατρευτικὴν σύναξιν, ὅπου προσηύχετο καὶ ἐμοίραζε σταυροὺς μαζὶ μὲ Προτεστάντισσα «ἐπίσκοπον»!!!

Ομιλεί* ο Αρχιμανδρίτης π. Παύλος Δημητρακόπουλος.
Να δούμε, εν ολίγοις πάλι και επί τροχάδην, τί είπαν για αυτήν την μέλλουσα να συγκληθεί Σύνοδο μεγάλες οσιακές μορφές της εποχής μας, που και η γνώμη τους φυσικά έχει μεγάλη βαρύτητα διότι πρόκειται περί Αγίων ανθρώπων.
Σύγχρονες οσιακές μορφές της εποχής μας, παρακολουθώντας από κοντά την όλη πορεία των αλλεπαλλήλων πανορθοδόξων διασκέψεων και διαβουλεύσεων και την προετοιμασία της ‘Συνόδου της Κρήτης’, διέκριναν με τον θείο φωτισμό που είχαν μέσα τους την ολέθρια οικουμενιστική γραμμή πάνω στην οποία βάδιζε η όλη προετοιμασία. Αλλά και τα σαθρά οικουμενιστικά θεμέλια πάνω στα οποία στηρίχθηκε η όλη προσπάθεια και προείδαν ότι η μέλλουσα να συγκληθεί ‘Αγία και Μεγάλη Σύνοδος’ δεν θα είναι τίποτε άλλο παρά μια οικουμενιστική αιρετική ψευδεσύνοδος.

Προδοσία κατὰ τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ Χριστοῦ.
Στυλιανός Μπούρης
Testimonianza Ortodossa
Ἡ Ἱερουσαλήμ, ἡ Ἁγία Πόλις, ὅπου τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ ἐλύτρωσε τὸν κόσμο καὶ ὅπου ὁ Πανάγιος Τάφος φυλάσσει τὸ Μυστήριον τῆς Ἀναστάσεως καὶ τὸν Γολγοθᾶ. Καὶ ὅμως, εἰς τὸν ἅγιον τοῦτον τόπον ἐπραγματοποιήθη μία πράξις ποὺ προδίδει τὸν ἴδιον τὸν Χριστόν: ἡ ἀναγνώρισις ἑνὸς ἀνυποστάτου ἱερωσύνης, ἐκείνης μιᾶς γυναικὸς καὶ μάλιστα αἱρετικῆς, ἡ ὁποία ἐγένετο δεκτὴ ὡς «ἀρχιεπίσκοπος».

Ἀποσπάσματα ἀπό τήν εἰσαγωγή τοῦ βιβλίου ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ καί ΠΑΠΙΣΜΟΣ, τοῦ ἀρχιμανδρίτου Σπυρίδωνος Μπιλάλη, ἐκδόσεις «ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ», Ἀθῆνα 2014.
Ὁ παπικός θεσμός ἀποδεικνύεται ἀντιβιβλικός, ἀντιπαραδοσιακός καί ἄγνωστος εἰς τήν ζωήν καί τήν ἱστορίαν τῆς ἀρχαίας Ἐκκλησίας.
Τό συνοδικόν σύστημα καί ὁ παπικός θεσμός, συγκριτικῶς μελετώμενα, παρουσιάζουν τήν μεγάλην ἐκκλησιολογικήν ἀντίθεσιν μεταξύ Ἀνατολῆς καί Δύσεως.
Ὅταν προδίδεται ἡ ἀλήθεια ἐν ὀνόματι τῆς ἀγάπης, τότε πᾶσα ἀπόπειρα ἑνώσεως τῶν Ἐκκλησιῶν καταδικάζεται ἐκ τῶν προτέρων εἰς πλῆρες ναυάγιον.
Ἡ ἀγάπη, ὅταν τίθεται εἰς τήν ὑπηρεσίαν τῆς σκοπιμότητος καί ὄχι τῆς ὀρθοδόξου ἀληθείας, μεταβάλλεται εἰς κακέκτυπον ἀγάπης, οὐδεμίαν σχέσιν ἔχουσα μέ τήν «καινήν ἐντολήν» τοῦ Χριστοῦ.
Γεώργιος Επιφανίου καθηγητής Θεολογίας
Απάντηση στις πρόσφατες δηλώσεις του Αρχιεπισκόπου Κύπρου περί όσων «τίθενται εκτός Εκκλησίας» και εξέταση της πατερικής διδασκαλίας για την αίρεση, την αποτείχιση και τα όρια της Ορθόδοξης Εκκλησίας με αφορμή την υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού.
Οι πρόσφατες δηλώσεις του Αρχιεπισκόπου Κύπρου, σύμφωνα με τις οποίες όσοι αντιδρούν στον Οικουμενισμό και υιοθετούν αντιοικουμενιστικές ή αποτειχιστικές θέσεις «τίθενται εκτός Εκκλησίας», άνοιξαν εκ νέου μια συζήτηση που δεν αφορά απλώς διοικητικά ζητήματα ή προσωπικές αντιπαραθέσεις. Αγγίζει τον πυρήνα της ορθόδοξης αυτοσυνειδησίας και θέτει ένα θεμελιώδες ερώτημα: ποιος τελικά απομακρύνεται από την πίστη των Αγίων Πατέρων; Εκείνος που αντιστέκεται στον Οικουμενισμό ή εκείνος που τον θεωρεί θεμιτή και αναγκαία έκφραση της εκκλησιαστικής ζωής;
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 8η Ιουνίου 2026
Η ΗΘΙΚΗ ΚΑΤΑΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΣΥΜΠΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ
(Δυτικές «εκκλησίες» ζητούν συγνώμη για την ως τώρα αντίθεσή τους με την ομοφυλοφιλία)
Έχουμε τονίσει πολλές φορές στις ανακοινώσεις μας ότι η έκπτωση από τη σώζουσα πίστη και την αποκεκαλυμμένη αλήθεια της Εκκλησίας μας οδηγεί ταυτόχρονα και σε έκπτωση του ήθους. Και τούτο διότι η απομάκρυνση από τη σωστική αγκαλιά της Εκκλησίας, όπου διαχέεται η άκτιστη χάρη του Θεού, και η υιοθέτηση αιρετικών δοξασιών αίρουν τη θεία χάρη, η οποία αγιάζει τον άνθρωπο και τον καθιστά αυθεντικό, ολοκληρωμένη ψυχοσωματική οντότητα.

Όπως είναι γνωστό, η κακόδοξη προσθήκη στο Σύμβολο της Πίστεως του Filioque, την οποία εισήγαγε ο Παπισμός εδώ και χίλια χρόνια περίπου, δημιούργησε ένα αγεφύρωτο χάσμα μεταξύ της Ορθοδόξου Ανατολής και της Παπικής Δύσεως, καθώς η εν λόγω κακοδοξία εξακολουθεί να παραμένει, δυστυχώς μέχρι σήμερα, βασική δογματική διδασκαλία των παπικών. Πολλοί οικουμενιστές σήμερα, προερχόμενοι κυρίως από τον ακαδημαϊκό χώρο, θέλησαν να δώσουν μια δική τους ερμηνεία στη δογματική αυτή πλάνη, στην προσπάθειά τους να γεφυρώσουν το χάσμα αυτό. Σύμφωνα με την ερμηνεία αυτή το πρόβλημα του Filioque δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα πρόβλημα λεκτικής παρανοήσεως. Ένα πρόβλημα, δηλαδή, κακής αποδόσεως στην λατινική μετάφραση του ελληνικού κειμένου με λατινικές λέξεις, που δεν αποδίδουν επακριβώς το ελληνικό κείμενο.
Νέος Μητροπολίτης Πάφου εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο ο Πρωτοσύγκελος της Μητρόπολης Τριμυθούντος και Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής της Εκκλησίας της Κύπρου, Αρχιμανδρίτης Γρηγόριος Ιωαννίδης.
Σύμφωνα με πληροφορίες ο νέος Μητροπολίτης Πάφου εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο από την πρώτη ψηφοφορία με 11 θετικές ψήφους.
Νέος Μητροπολίτης Πάφου Γρηγόριος: «Θα έχουμε ανοιχτές πόρτες για όλους»
Με αισθήματα συγκίνησης, ευθύνης και βαθιάς ευγνωμοσύνης προς τον Θεό υποδέχθηκε την εκλογή του o νέος Μητροπολίτης Πάφου Ιωαννίδης, στις πρώτες του δηλώσεις μετά την απόφαση της Ιεράς Συνόδου.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ 318 ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ Α΄ΟΙΚΟΥΜ. ΣΥΝΟΔΟΥ
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού
γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
με θέμα:
«Ἡ ἑνότητα τῶν πιστῶν και η αίρεση του Οικουμενισμού»
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης
στις 19-5-1991] Β246
ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΜΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
ΠΟΥ ΑΠΟΣΙΩΠΟΥΝΤΑΙ ΤΕΧΝΗΕΝΤΩΣ
Ὁ διωγμός τοῦ ἁγίου Μεθοδίου ἀπό τούς Φράγκους, οἱ ὁποῖοι, μέ τήν προσθήκη τοῦ Φιλιόγκβε στό Σύβολο τῆς Πίστεως, εἶχαν καταστεῖ αἱρετικοί.
Ὁ π. Γερβάσιος Ραπτόπουλος, ὁ ἅγιος τῶν φυλακισμένων, στό βιβλίο του «Παπισμός καί πρόμαχοι Ὀρθοδοξιας», ἀναφερόμενος στούς ἐνθεώτατους φωτιστές τῶν Σλάβων ἁγίους Κύριλλο καί Μεθόδιο, μεταξύ τῶν ἄλλων γράφει:
Ἡ συνάντηση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου μὲ τὸν Πάπα στὴν Νίκαια τῆς Βιθυνίας, οἱ ἀνταλλαγὲς ἐπισκέψεων ὀρθοδόξων καὶ ἑτεροδόξων, ἡ πύκνωση τῶν συμπροσευχῶν μὲσα σὲ ὀρθοδόξους Ναοὺς κι άκόμη ἡ μετάδοση τῶν ἀχράντων μυστηρίων σὲ αἱρετικοὺς εἶναι δείγματα τῆς ὲπίμονης προσπάθειας τοῦ Οἰκουμενισμοῦ γιὰ τὴν ἐπίτευξη τῆς λεγομένης «ὁρατῆς ἑνότητας τῶν ἐκκλησιῶν» ποὺ ἀποτελεῖ τὸ ὅραμα τῶν ἁπανταχοῦ οἰκουμενιστῶν.
Ἡ ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ἀπέναντι σ΄αὐτὴ τἠ βίαιη προπαγανδιστικὴ προσπάθεια ἀμβλύνσεως τῆς συνειδήσεως τῶν ὀρθοδόξων ὀργανώνει τὴν Κυριακὴ 3 Μαΐου καὶ ὥρα 16.30 στὸ Πολεμικὸ Μουσεῖο ἡμερίδα μὲ θέμα : Ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας καί ἕνωση τῶν ἐκκλησιῶν Παῦσον τά σχίσματα τῶν ἐκκλησιῶν... Τάς τῶν αἱρέσεων ἐπαναστάσεις ταχέως κατάλυσον
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 20η Απριλίου 2026
ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΟ ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΠΡΟΚΛΗΘΕΝ ΣΧΙΣΜΑ ΣΤΟΝ ΑΓΓΛΙΚΑΝΙΣΜΟ
Στις 25 Μαρτίου έγινε η ενθρόνιση της Most Rev Dame Sarah Mullally ως 106ου «Αρχιεπισκόπου» του Καντέρμπουρι, πρώτης γυναίκας «Πριμάτου» της Αγγλικανικής «Εκκλησίας».
Για την εκλογή της το Γραφείο μας είχε εκδώσει σχετική ανακοίνωση, με τίτλο: «Σχόλιο στην ανάδειξη γυναίκας ως «Πριμάτου» της Αγγλικανικής «Εκκλησίας» [1]. Σε αυτό εκθέσαμε τις απόψεις μας σχετικά με την αποστασία του δυτικού Χριστιανισμού η οποία είναι ραγδαία, φανερώνοντας το απύθμενο χάσμα, που τον χωρίζει από την Ορθοδοξία μας, η Οποία, μόνον Αυτή διασώζει επακριβώς, χωρίς προσθαφαιρέσεις, την αρχέγονη και σώζουσα διδασκαλία της Εκκλησίας, και για τούτο μπορεί να ταυτιστεί με την Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία του Χριστού.