π.Αυγουστίνος Καντιώτης: Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, για να γίνεις δεσπότης σήμερα ή θα κάνεις τούμπα μέσα στην στοά των μασόνων ή θα σιωπάς.

Για να γίνης δεσπότης σήμερα ή πρέπει να κάνης τούμπα μέσα στην στοά των μασόνων & να προσκυνήσης τον διάβολο· Τι διαβολο-δεσποτης θα γινης; Ή θα επιτρέψη να γίνης εάν δεν την πολεμάς.

«Δυστυχώς και μέσα στην Εκκλησία μπήκε η μασονία. Διαβάστε παλαιότερες «ΣΠΙΘΕΣ» και θα το δείτε. Εγώ κατήγγειλα επίσημα με στοιχεία ότι και επίσκοποι και μητροπολίται και πατριάρχαι είναι μασόνοι… Για να γίνεις δεσπότης ή πρέπει να περάσεις από τα σκαλοπάτια της μασονίας ή άμα δεν περάσεις, -γιατί δεν είναι όλοι οι δεσποτάδες μασόνοι-, όμως είναι γεγονός ότι υπάρχουν τέτοιοι ύποπτοι στην Εκκλησία. Δεν ανακοινώνουν τα ονόματά τους όσο ζουν, άμα πεθάνουν τότε τους φανερώνουν. Εμείς όμως τους ξέρουμε και τους παρακολουθούμε.

Α Ν Α Ξ Ι Ο Σ Λόγω Αντικανονικής Εκλογής

Το νέον Καππαδόκειον Τέρας 

•Επειδή υφίστανται σοβαρά κανονικά εμπόδια τα οποία αφορούν στην παραβίαση της διαδικασίας κένωσης του Μητροπολιτικού Θρόνου της Πάφου.

•Επειδή εκκρεμεί σοβαρή αμφισβήτηση της νομιμότητας της κένωσης της Μητροπολιτικής έδρας της Πάφου ενώπιον δικαστηρίου.

•Επειδή, ήδη το Ανώτατο Δικαστήριο έδωσε άδεια για την προσβολή της απόφασης του Οικουμενικού Πατριαρχείου που επικύρωσε την απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Κύπρου η οποία απομάκρυνε από τον θρόνο της Πάφου τον νόμιμο και κανονικό Μητροπολίτη της κ. Τυχικό.

•Επειδή η βεβιασμένη ολοκλήρωση της διαδικασίας με χειροτονία και ενθρόνιση νέου επισκόπου μπορεί να δημιουργήσει τετελεσμένα που δυσχεραίνουν την αποκατάσταση της κανονικής τάξης.

Είναι καθήκον του λαού να φωνάξει Ανάξιος, δεν είναι εθιμοτυπικόν, είναι ουσιαστικόν !

 

                       

Είναι καθήκον του λαού να φωνάξει Ανάξιος

«Ανάξιος» καi «Αίσχoς» φώναξαν τα παιδιά του Μητροπολίτου Πάφου Τυχικού κατά την εις επίσκοπο χειροτονία του μοιχεπιβάτη Γρηγορίου.

             

Βγάλανε και τον Εσταυρωμένο...από την Αγία Τράπεζα

«Αίσχος» και «ανάξιος» φωνάζουν υποστηρικτές Τυχικού

@stratosbasilaros7361

Βγάλανε και τον Εσταυρωμένο...από την Αγία Τράπεζα...."υπέροχοι"..είσαστε...-φτου μην σας ματιάξουν

@athanasioschliaras3170

Αίσχος και ντροπή ανάξιος ο μοιχεπιβάτης Γρηγόριος Ιωαννίδης

………..

Πώς θα υποδεχθούν τον μοιχεπιβάτη μέσα στο σπίτι τους; Σήμερα στις 6 το απόγευμα θα γίνει η ψευδοενθρόνισή του, στον Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Θεοδώρου Πάφου.

https://youtu.be/OiGjR5O1ujA – AlphaNews Live - tasthyras

Πάφος – Κάλεσμα διαμαρτυρίας. ΑΝΑΞΙΟΣ. Ούτε θεόκλητος, ούτε δημόκλητος ο Γρηγόριος.

 

ΚΑΛΕΣΜΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

Την Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2026, ώρα 8 π.μ., καλούμε το χριστεπώνυμο πλήρωμα έξω από τον καθεδρικό Ναό Αποστόλου Βαρνάβα, στην Λευκωσία, δίπλα από την Αρχιεπισκοπή, σε διαμαρτυρία και ένσταση κατά της αντικανονικής εκλογής του ψευδομητροπολίτου Πάφου Γρηγορίου, φωνάζοντας όσοι πιστοί ως από μία καρδιά με μία φωνή το ΑΝΑΞΙΟΣ. Ούτε θεόκλητος, ούτε δημόκλητος.

Σε όσους απέμεινε έστω και ένα ηλεκτρόνιο αγάπης για το δίκαιο και την υπεράσπιση της Αλήθειας, τους περιμένουμε.

Την Πέμπτη επίσης, στις 6 μ.μ., θα γίνει η ψευδοενθρόνιση, στον Καθεδρικό Ναό Αγίου Θεοδώρου στην Πάφο.

Η Eπισκοπή ως κλήση και όχι ως διεκδίκηση. Μια Πατερική και Κανονική προσέγγιση στην υπόθεση Τυχικού και Γρηγορίου

Η ΕΠΙΣΚΟΠΗ ΩΣ ΚΛΗΣΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΩΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ

ΜΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΥΧΙΚΟΥ ΚΑΙ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

Γεώργιος Επιφανίου καθηγητής Θεολογίας

Η Ορθόδοξη Εκκλησία ουδέποτε αντιλήφθηκε την επισκοπή ως δικαίωμα ή προσωπική κατάκτηση. Η επισκοπή είναι κλήση του Θεού μέσα από την Εκκλησία, διακονία, σταυρός και ευθύνη ενώπιον του Χριστού.

Ο Απόστολος Παύλος γράφει: «Εἴ τις ἐπισκοπῆς ὀρέγεται, καλοῦ ἔργου ἐπιθυμεῖ» (Α΄ Τιμ. 3,1). Οι Πατέρες όμως διευκρινίζουν ότι ο λόγος αυτός δεν αποτελεί άδεια φιλαρχίας. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος ερμηνεύει ότι ο Απόστολος μιλά για την επιθυμία της διακονίας και της θυσίας και όχι για την επιθυμία εξουσίας, πρωτείων ή δόξας.

16ος Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου Κωνσταντινουπόλεως

 

16ος Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου Κωνσταντινουπόλεως: Περὶ τοῦ μὴ ἐκλέγειν ἐπίσκοπον ζώντος τοῦ πρώτου.

"……μηδενὶ τρόπῳ ἐπίσκοπον καταστῆναι ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, ἧς ἔτι ὁ προεστὼς ζῇ καὶ ἐν τῇ ἰδίᾳ συνίσταται τιμῇ, εἰμὴ αὐτὸς ἑκὼν τὴν ἐπισκοπὴν παραιτήσεται. Χρὴ γὰρ πρότερον τὴν αἰτίαν τοῦ μέλλοντος τῆς ἐπισκοπῆς ἐκδιώκεσθαι, κανονικῶς ἐξεταζομένην, εἰς πέρας ἄγεσθαι, εἶθ' οὕτω, μετὰ τὴν αὐτοῦ καθαίρεσιν, ἕτερον ἀντ᾽ αὐτοῦ εἰς τὴν ἐπισκοπὴν προβιβάζεσθαι…… "

Ανοικτή Επιστολή προς τον Κλήρο και τον Λαό της Κύπρου. ΟΧΙ στην αλλοίωση του Καταστατικού Χάρτη – ΟΧΙ στην κατάργηση της φωνής του Λαού της Εκκλησίας

 

Πανορθόδοξο Κίνημα Στήριξης Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού

 

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΛΗΡΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΛΑΟ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΛΛΟΙΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΧΑΡΤΗ –

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΦΩΝΗΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Αδελφοί κληρικοί και λαϊκοί της Κύπρου,

Η Εκκλησία της Κύπρου δεν είναι ιδιοκτησία κανενός.

Δεν ανήκει ούτε στον εκάστοτε Αρχιεπίσκοπο, ούτε σε ομάδες συνοδικών, ούτε σε πρόσκαιρες πλειοψηφίες.

Ανήκει στον λαό του Θεού. Ανήκει στον κλήρο και στον λαό που τη συγκρότησαν, τη διαφύλαξαν και τη στήριξαν μέσα στους αιώνες των διωγμών, της σκλαβιάς, της κατοχής και των μεγάλων δοκιμασιών.

Ο Μέγας Βασίλειος για το θέμα των ευσεβών ιερέων και επισκόπων

                                                 (απόσπασμα) ....................

Ὁ Μ. Βασίλειος τονίζει σαφέστατα, ὅτι εὐσεβὴς εἶναι ὁ ἱερέας καὶ ὁ Ἐπίσκοπος ἐκεῖνος ποὺ τηρεῖ τὴν Ἀποστολικὴ διδασκαλία καὶ διαφυλάττει τὴν Ἀποστολικὴ πίστη. Τὸ ἕνα χωρὶς τὸ ἄλλο δὲν μπορεῖ νὰ συνυπάρξει, μιᾶς καὶ εἶναι ἀλληλένδετα. Ὁ ἀληθινὸς καὶ εὐσεβὴς Ἐπίσκοπος καὶ ἀκολούθως καὶ ὁ ἀληθινὸς καὶ εὐσεβὴς ἱερέας εἶναι κατὰ τὸν Ἅγιο: «Ἐκκλησιῶν κόσμος, στῦλος καὶ ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας, στερέωμα τῆς εἰς Χριστὸν πίστεως, οἰκείοις ἀσφάλεια, δυσμαχώτατος τοῖς ὑπεναντίοις, φύλαξ πατρῴων θεσμῶν, νεωτεροποιΐας ἐχθρός, ἐν ἑαυτῷ δεικνὺς τὸ παλαιὸν τῆς Ἐκκλησίας σχῆμα, οἷον ἀπό τινος ἱεροπρεποῦς εἰκόνος, τῆς ἀρχαίας καταστάσεως, τὸ εἶδος τῆς ὑπ՚ αὐτὸν Ἐκκλησίας διαμορφῶν» (Ἐπιστολὴ τῇ Ἐκκλησίᾳ Νεοκαισαρείας 1, PG 32, 305).

«Ἔξω Κλῆρον, νέον Κλῆρον» (Ἰ. Χρυσόστομος) Οἱ Κρῆτες ἀπώλεσαν πᾶσαν ἀξιοπρέπειαν, τιμὴν καὶ ἐκκλησιαστικὴν προσωπικότητα;;;

 

                  

 «Ἔξω Κλῆρον, νέον Κλῆρον» (Ἰ. Χρυσόστομος)

 Γράφει ο Παναγιώτης Κοσμίδης

i.     Καιρός καί συνθῆκες μετανοίας, παρέρχεται

Ὠχριῶσιν αἱ διπλωματικαί διεργασίαι τῆς γεωπολιτικῆς, ἔμπροσθεν τῶν ἀτοπιῶν τοῦ Φαναρίου. Στοχεύεται ἡ κατάλυσις τῶν ἐκκλησιολογικῶν θεσμίων, προκειμένου νὰ καπηλευθῇ καὶ νὰ καταργηθῇ ἡ κανονικὴ ἀρμοδιότης τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Κρήτης περὶ τὴν ἐκλογὴν τῶν ἀρχιερέων αὐτῆς. Ἐδῶ καὶ μῆνας, καὶ μὲ τὴν κάλυψιν τοῦ ἀφωρισμένου πρωθυπουργοῦ, τὰ ἐξαλλαγμένα γεγονότα διαδέχονται τὸ ἓν τὸ ἕτερον. Θὰ ἐπικεντρωθοῦμεν εἰς δύο ἐξ αὐτῶν.

Πρὸ μηνῶν ἠκυρώθη βιαίως ἡ ἐκλογὴ τοῦ Μητροπολίτου Χανίων διὰ χειρὸς Μαξίμου, τῇ ἐπινεύσει τοῦ Βοσπόρου. Μετὰ τὴν ἀκύρωσιν, ἡ ἐπιτροπὴ Κρητῶν εἰς Κωνσταντινούπολιν, ὑπὸ τὸν «καλπονοθευτὴν» Εὐγένιον, εὑρέθη πρὸ ἐκπληκτικῆς δυσχερείας. Ὁ Πατριάρχης προέβαλεν «ἀτράντακτα» στοιχεῖα, καθ’ ἃ ἐπίσκοπος τῆς ὁμάδος, ἐν ἰδιωτικῇ συνομιλίᾳ, ἀπεκάλεσε τὸν Πατριάρχην Βαρθολομαῖον “παλ… ...”, καὶ ἕτερος ἐπίσκοπος “... …γερο”.

Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, ἀντὶ νὰ ἐκλάβῃ τὰς ἐκφράσεις ταύτας ὡς εὐκαιρίαν ἀφυπνίσεως, ἐγέρσεως καὶ φωτισμοῦ τῆς πωρωμένης συνειδήσεως, ἐξεφράσθη βιαίως πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς. «Ἔλεγχε σοφὸν καὶ ἀγαπήσει σε· ἔλεγχε ἄφρονα καὶ μισήσει σε» (Παροιμ. 9,8). Φυσικῶς, ἕως σήμερον ἡ Μητρόπολις Χανίων ἐξακολουθεῖ νὰ παραμένῃ ἀποίμαντος, ἕνεκα τῆς σκληρότητος τοῦ Βοσπόρου καὶ τῆς πλαδαρᾶς ἀβουλίας τῶν Κρητῶν ἀρχιερέων.

Νυμφευμένος ὁ νέος Ἐπίσκοπος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μὲ κρητικὴ καταγωγή;

 

Ἔρχονται ἀνατροπὲς στοὺς ἐκκλησιαστικοὺς κανονισμούς; 

Ὁ πρῶτος ἔγγαμος Ἐπίσκοπος στὴ χώρα μας εἶναι γεγονός, χάρη στίς ...εὐλογίες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, μὲ τὴ διαδικασία νὰ δρομολογεῖται ἀπὸ τὴν Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀθηνῶν. Αὐτὸ ἀποκαλύπτουν, μὲ στοιχεῖα καὶ προσωπικὲς μαρτυρίες, στὸ Radiome καὶ τὴ στήλη Cretanus γνωρίζοντες. 
Πρόκειται γιὰ τὴν ἐκλογή, ἀλλὰ καὶ τὴν πομπώδη –στὰ μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης– ἐπισκοπικὴ χειροτονία, ποὺ ἔγινε τὴν Κυριακή, στὸ πρόσωπο Κρητικοῦ Ἀρχιμανδρίτη, ὁ ὁποῖος τὰ τελευταῖα χρόνια δραστηριοποιοῦνταν στὴν Ἀθήνα καὶ εἶχε ἐπαφὲς καὶ ἰσχυρὲς διασυνδέσεις μὲ τὴν ἡγεσία καὶ τὸ ἱερατεῖο τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν – καὶ ὄχι μόνο. 
Οἱ γνωρίζοντες ὅτι ἦταν παντρεμένος — συγχωριανοί, φίλοι καὶ γνωστοὶ... τοῦ νέου Ἐπισκόπου — χάρηκαν μὲν γιὰ τὸ ὀφίκιο, ἀλλὰ ξαφνιάστηκαν γιὰ τὴν ἐκλογή του, ἀφοῦ εἶναι γνωστό, σύμφωνα μὲ τοὺς κανόνες τῆς Ἐκκλησίας, ὅτι ἀποτελεῖ προϋπόθεση ἡ ἀγαμία τῶν πρὸς ἐκλογὴ Ἐπισκόπων ἢ Μητροπολιτῶν. 

“ΒΑΡΔΑΣ-ΣΟΣ”, ΠΑΓΙΔΕΥΕΙ: ΥΠΟΣΧΕΣΙΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΑΣ, ΤΟΥΣ ΔΕΛΕΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΕΞΑΠΑΤΟΥΝΤΑΙ

                     

 “Προσωπικός Ἀριθμός”, “Ἀριθμοποίησις τοῦ Προσώπου”  = Νόμος Μεν. Κουτσόγιωργα. Αἰσχρός θάνατος νομοθέτου

 

 “ΒΑΡ^ΔΑΣ-_ΣΟΣ”, ΠΑΓΙΔΕΥΕΙ: ΥΠΟΣΧΕΣΙΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΑΣ, ΤΟΥΣ ΔΕΛΕΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΕΞΑΠΑΤΟΥΝΤΑΙ 

 Ἐξαγίασε “τά Μπόλια”,  Ἐγκαθιστῶ σε  Προκαθήμενο

Γράφει ο θεολόγος Παναγιώτης Κοσμίδης 

{Ἰούδας αὐτοβούλως προσέρχεται νά προδώση}  [Πληρῶστε με, νά προδώσω]: «Τότε πορευθεὶς εἷς τῶν δώδεκα͵ // ὁ λεγόμενος Ἰούδας Ἰσκαριώτης͵ // πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς 26.15 εἶπεν͵ // Τί θέλετέ μοι δοῦναι // κἀγὼ ὑμῖν παραδώσω αὐτόν; // οἱ δὲ ἔστησαν αὐτῷ // τριάκοντα ἀργύρια. // 26.16 καὶ ἀπὸ τότε ἐζήτει εὐκαιρίαν // ἵνα αὐτὸν παραδῷ.» (Ματθ. κστ 14-16) [Αὐτοπροαιρέτως]: «Μόνος, ἑκουσίως, ἕνας ἀπό τόν ἀριθμό τῶν δώδεκα, ὁ λεγόμενος Ἰούδας ὁ Ἰσκαριώτης, προςῆλθε στούς Ἀρχιερεῖς καί εἶπεν: Τί θέλετε νά μοῦ δώσετε καί ἐγώ θά παραδώσω σέ σᾶς αὐτόν (τόν Κύριο); // Οἱ δέ ἐτοποθέτησαν μπροστά του τριάντα ἀργύρια. // καί ἀπό τότε ζητοῦσε εὐκαιρία νά προδώση τόν Κυριο».

 

Α.  ΔΟΥΛΙΚΟΙ ΦΙΛΟΔΟΞΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ

 

i.       Στρατηγός Βάρδας: «Σέ Χρίω Πατριάρχη»

Κατὰ τὰ χρόνια τοῦ Βυζαντίου, τὸ 858 μ.Χ., ὁ παντοδύναμος στρατηγὸς καὶ Καῖσαρ Βάρδας, ἐκ Παφλαγονίας, ἀδελφὸς τῆς αὐτοκράτειρας Θεοδώρας, παραδυναστεύων τοῦ ἀνεψιοῦ του, αὐτοκράτορος Μιχαὴλ Γ΄, ἐξεδίωξε τὸν Πατριάρχην Ἰγνάτιον, διὰ λόγους πολιτικοὺς καὶ ἠθικούς.

Ἡ ἀφορμὴ ἐδόθη κατὰ τὰ Θεοφάνια τοῦ 858, ὅτε ὁ Ἰγνάτιος ἠρνήθη νὰ μεταδώσῃ τὴν Θείαν Κοινωνίαν εἰς τὸν Βάρδαν, ἐπειδὴ ἐκεῖνος εἶχεν ἐκδιώξει τὴν νόμιμον σύζυγόν του καὶ συζοῦσε μὲ τὴν γυναῖκα ἑνὸς γιοῦ του, παρά τὰς ἐπανειλημμένας νουθεσίας τοῦ Πατριάρχου.

Διὰ τὴν ἀσέλγειαν ταύτην τῆς αἱμομιξίας, ὁ Βάρδας ἐπίεζε τοὺς ἐπισκόπους νὰ καθαιρέσουν τὸν Ἰγνάτιον. Ἐπειδὴ ὅμως πολλοὶ ἀρχιερεῖς ἔλαβον τὸ μέρος τοῦ Πατριάρχου, ὁ Βάρδας ἐπενόησε δόλιον τέχνασμα. “Δόλωμα Βάρδα”:

Ὑπεσχέθη εἰς ἕκαστον μητροπολίτην τὸν πατριαρχικὸν θρόνον, προτρέπων δολίως ὁ ἴδιος νὰ ἀποποιηθῇ ἀρχικῶς τὴν θέσιν, ἐπικαλούμενος μετριοφροσύνην, ἵνα φανῇ ὅτι δέχεται μετὰ ἀπὸ ἐπίμονον πρόσκλησιν τοῦ βασιλέως. Ἔτσι καὶ ἔπραξαν πάντες· ὅλοι ἀρνήθησαν, ἀλλ᾿ ἔχοντες ἤδη καί παγιδευθεῖ καί προδώσει τὸν Ἰγνάτιον.

Ὁ Βάρδας, τέλος, ἐπέλεξε τὸν λαϊκὸν Φώτιον, πανεπιστήμονα καὶ ἐνάρετον καθηγητήν, τὸν μέλλοντα Ἅγιον καὶ Μέγαν Φώτιον. Ἐκεῖνος ὅμως ἠρνεῖτο ἐπιμόνως νὰ ἀποδεχθῇ τὸ πρόκριμα. Ὁ στρατηγὸς τότε τὸν ἐνέκλεισε εἰς τὴν φυλακήν, στὰ ὑπόγεια τοῦ παλατίου· ἀλλ᾿ ὁ Ἅγιος παρέμεινε ἀκλόνητος εἰς τὴν ἄρνησίν του.

Ὅτε δὲ ἐπεβλήθη ἀναγκαστικὴ ἀσιτία, ὁ Φώτιος, μὲ ὀδύνην καρδίας, τελικῶς ἀπεδέχθη τὴν ἀθρόαν χειροτονίαν του εἰς Ἐπίσκοπον καὶ Πατριάρχην.

 

ii.     Μ. Φώτιος: Ὄχι στόν Παπισμό,

Ὁ Μέγας Φώτιος, πολλαπλῶς, ἀντιπαρῆλθε ὑπερβατικῶς τήν ἰσχύ τοῦ Βάρδα. Θρηνεῖ καὶ ὀδύρεται ἐκ βαθέων διὰ τὰς πολιτικὰς διώξεις, ἃς ὑπέστησαν οἱ Ἰγνατιανοί. Ὁ ἴδιος, ὑπερβαίνων τὸν παλαιὸν διχασμόν, ὑπηρέτησε τὸν Ἅγιον Ἰγνάτιον κατὰ τὰ τελευταία ἔτη τῆς ζωῆς του, μὲ ἀληθινὴν ἀγάπην καὶ ταπεινοφροσύνην. Ἀποδεικνύεται, ὅτι ἡ ἁγιότης δύναται νὰ καταβάλῃ τὰ ἀνθρώπινα πάθη καὶ τὰς ἐκκλησιαστικὰς ἔριδας.

Συγκλονιστικὰ καὶ μεγαλειώδη παραμένουν τὰ ἀνδραγαθήματα τοῦ Μεγάλου Φωτίου. Πρῶτιστα, οὔτε ἐνέδωκε οὔτε συνεφώνησε νὰ ὑποτάξῃ τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Ἀνατολῆς εἰς τὸν Παπισμόν, παρά τὰς διαρκεῖς πιέσεις τῶν αὐτοκρατόρων καὶ τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν. Ἐστάθη ἀκλόνητος, ὡς στῦλος τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ φύλαξ τοῦ Ἀνατολικοῦ Πνεύματος.

 

Β.  ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΡΑΒΙΝΙΚΟΙ ΛΕΒΕΙΑΘΕΙΟΙ

 

iii.   Ἐπίσκοποι ἐξαγοράζονται μέ 30+ Ἀργύρια

Ἡ Σύνοδος, Ἀρένα μονομάχων

 

Γράφει ὁ κ. Δημήτριος Λογοθέτης, θεολόγος

  Τὴν Πέμπτη, ποὺ παρῆλθε, παρακολουθήσαμε γιὰ ἄλλη μία χρονιὰ τὴν καθιερωμένη συνδιάσκεψη τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, ὅπου ὅλοι οἱ Μητροπολίτες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μαζεύτηκαν καὶ ἐξέλεξαν νέους Μητροπολίτες γιὰ τὶς χηρεύουσες Μητροπόλεις.

Ἀσχέτως μὲ τὶς προσωπικὲς δυνατότητες καὶ ἱκανότητες, τὶς ὁποῖες κατέχει κάποιος ἄνθρωπος, πολὺ σημαντικὸ ρόλο στὴν ἐκλογή τους, μᾶλλον καὶ τὸν κύριο, παίζει καὶ ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖο, μέσα στὰ χρόνια τους στὴν Ἐκκλησία, ἔχουν διαχειρισθεῖ τὴν παρουσία τους. Στὶς ἐκκλησιαστικὲς ἱστοσελίδες παρακολουθοῦμε ὅλο τὸν χρόνο Ἀρχιμανδρίτες καὶ βοηθούς Ἐπισκόπων νὰ ἁλωνίζουν τὴν Ἑλλάδα, γιὰ νὰ παρευρεθοῦν σὲ πανηγύρια καὶ ἑορτές, ἔτσι ὥστε νὰ ἔχουν τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ μαζέψουν ἀρκετὲς ψήφους, γιὰ νὰ ἐκλεγοῦν καὶ αὐτοὶ μὲ τὴν σειρά τους. Ἡ διαδικασία αὐτὴ ἐπαναλαμβάνεται κάθε χρόνο, χωρὶς κανένας νὰ ἐπιθυμῇ νὰ τὴν σταματήσῃ ἢ ἔστω νὰ τὴν ἀλλάξῃ. Ἔχει πλέον μετατραπῆ σὲ ἕνα πολιτικὸ παιχνίδι παρὰ σὲ σύγκριση ἀρετῶν καὶ δυνατοτήτων.

Κυβέρνηση και μαφία βγάζουν… μητροπολίτη!

             

Η «δημοκρατία» σήμερα αποκαλύπτει ότι ο εκλεκτός της κυβέρνησης Μητσοτάκη και του Οικουμενικού Πατριαρχείου για τη θέση του νέου μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου εμπλέκεται στα κυκλώματα της κρητικής μαφίας, την οποία εξάρθρωσε η Ελληνική Αστυνομία!

Ο λαός και η πλειονότητα της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Κρήτης ήθελαν τον νυν μητροπολίτη Κισσάμου και Σελίνου Αμφιλόχιο να αναλάβει καθήκοντα μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου, αλλά η κυβέρνηση και ο Οικουμενικός Πατριάρχης διαφωνούσαν.

Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης: «Αν σας πω πώς γίνονται οι εκλογές των δεσποτάδων σήμερα, θα τραβάτε τα μαλλιά σας. Φρίκη!»

Απομανγητοφώνηση βίντεο (δείτε το στο τέλος)

Σημερα ἡ Μητρόπολη Σερρών δεν ἔχει δεσπότη. Αργα ἤ γρήγορα θα γίνουν ἐκλογές ἐπισκόπων. Δεν λέω ἐκλογές βουλευτάδων, οὔτε ἐκλογές δημάρχων, θα γίνουν ἐκλογες  ἐπισκόπων. Ὁ Θεός, ὁ Θεός να τίς κάνει ἐκλογες, γιατί ἂν σᾶς πῶ, πῶς βγαίνουν δεσποταδες σήμερα θα τραβᾶτε τα μαλλιά σας, φρίκη!!!

Ψήφω κλήρου και λαοῦ.

Τα παλιά τα χρόνια δεν διαλέγαν οἱ δεσποταδες το δεσπότη. Μαζευόταν ὅλοι οἱ παπάδες και ὅλος ὁ χριστιανικός λαός, ἄνδρες και γυναῖκες, βάζανε κάλπη και ψηφίζανε τον δεσπότη.

Γεώργιος Τζανάκης: Γιὰ τὴν ἐκλογὴ νέου ἐπισκόπου στὰ Χανιά τῆς Κρήτης. Α΄

 

Γράφει ὁ Γεώργιος Τζανάκης

 

Μιὰ ποὺ τώρα πλέον οἱ ἐπίσκοποι δὲν εἶναι οὔτε θεοπρόβλητοι, οὔτε λαοπρόβλητοι, μποροῦμε ἄραγε νὰ ψελλίσουμε τί θὰ θέλαμε ἀπὸ τοὺς ἐπισκόπους μας, τώρα ποὺ ἐπίκειται ἐκλογή νέου ἐπισκόπου στὴν Μητρόπολι τῶν Χανίων; Ἐπιτρέπεται κάτι τέτοιο; Ἤ εἶναι καὶ αὐτὸ αὐθαιρεσία καὶ θράσος, καὶ τὸ μόνο ποὺ μένει στοὺς χριστιανοὺς εἶναι νὰ ἀποδέχονται ἄκριτα καὶ σιωπηλά ὁτιδήποτε ἀποφασίζουν οἱ «ἀποφασίζοντες»;

Ἅς ποῦμε , λοιπὸν, πῶς θὰ θέλαμε τὸν ἐπίσκοπό μας (κάποια, τοὐλάχιστον, θεμελιώδη σημεῖα).

Κρίσιμες Ἐκλογές Ἀλβανικῆς Ἐκκλησίας

Χριστοφόρος, ὁ τελευταῖος, μή διορισμένος, Προκαθήμενος Ἀλβανίας

ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ, ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ

Κρίσιμες Ἐκλογές Ἀλβανικῆς Ἐκκλησίας

Γράφει ο θεολόγος Παναγιώτης Κοσμίδης

{Διορισμένος Ἀρχιερεύς, μάστιγα Λαοῦ} [Συνεργασία μέ εἰδωλολάτρες]: «καὶ κατέστησεν (Βακχιλίδης) // τὴν χώραν τῷ Ἀλκίμῳ // καὶ ἀφῆκεν μετ΄ αὐτοῦ δύναμιν τοῦ βοηθεῖν αὐτῷ· //...  καὶ ἠγωνίσατο Ἄλκιμος περὶ τῆς ἀρχιερωσύνης͵ // καὶ συνήχθησαν πρὸς αὐτὸν // πάντες οἱ ταράσσοντες τὸν λαὸν αὐτῶν // καὶ κατεκράτησαν γῆν Ἰούδα // καὶ ἐποίησαν πληγὴν μεγάλην ἐν Ισραηλ» (Α’ Μακ. Ζ’ 20-22). [Ἀλληγορική Ἐπικαιροποιημένη Ἀναλογία]: [Ὁ στρατηγός (τοῦ Σελευκίδη βασιλιᾶ Δημητρίου Α’ Σωτῆρος), ὁ Βακχίδης // διώρισε τόν Ἄλκιμο ὡς ἀρχιερέα τῆς Ἰουδαίας, // καί τοῦ ἄφησε στρατιωτική δύναμη γιά νά τόν ἐπιβάλλη. // ... Καί ὁ Ἄλκιμος ἀγωνίστηκε (κατά τοῦ Λαοῦ), // γιά τό κρατήση τό ἀξίωμα τοῦ ἀρχιερέα, // καί συγκεντρώθηκαν γύρω του // ὅλοι ὅσοι τάραζαν τόν Λαό τους, // καί, κυριάρχησαν στή γῆ τῆς Ἰουδαίας // καί προεκάλεσαν μεγάλη συμφορά στόν Ἰσραήλ].

 

Α. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΤΩΝ ΡΩΜΙΩΝ

      

i.    [Ἰλλυριοί, Ἑλληνικό φῦλο ἀπό 13^ο αἰῶνα]

 

Οἱ Ἰλλυριοί, ἀπό ἀρχαιοτάτων χρόνων, ὑπῆρξαν Ἑλληνικό Φῦλο. Ὁ Κάδμος καί ἡ Ἁρμονία, βασιλεῖς τῶν Θηβῶν, μετέβησαν στήν Ἰλλυρία καί ἐβασίλευσαν ἐκεῖ (13^ο-12^ο αἰῶνα π.Χ.). Ἡ Ὀλυμπιάς (375-316 π.Χ.) ἡ μητέρα τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου (356-323 π.Χ.), κατήγετο ἀπό ἐκεῖ. Ἀπό τούς Μολοσσούς. Ὑπῆρξε ἀπόγονος, τοῦ ἐκεῖ ἐγκατασταθέντος υἱοῦ τοῦ Ἀχιλλέως (1245-1217 π.Χ., περίπου), τοῦ Νεοπτολέμου (1220-1150 π.Χ. Περίπου). (Τρωϊκός πόλεμος 1227-1217 π.Χ.). Γι’ αὐτό τό λόγο ὁ Ἀλέξανδρος, ἐκστατικά, διετείνετο μέ ὑπερηφάνεια, πώς εἶναι ἀπόγονος τοῦ Ἀχιλλέως καί μάλιστα, ἔφερε πάντοτε μαζί του, κατά τίς μάχες γιά προστασία τήν Ἀσπίδα του.

Μετά Χριστόν δέ, οἱ Ἰλλυριοί, ὑπῆρξαν ἀκραιφνεῖς Ρωμιοί καί Ὀρθόδοξοι, ἕως τό 1500 μ.Χ., ὁπότε ἐνέσκηψε ἡ ἸσλαμοΤουρκική λαίλαπα. Πολλοί ὑπέκυψαν στούς βιαίους ἐξισλαμισμούς. Ἀπέμειναν μόνον οἱ ἡρωϊκοί Βορειοηπειρῶτες νά κρατοῦν τίς δᾶδες τοῦ Γένους.

Κατ’ αὐτή τήν ἐποχή, μία ὁμάδα Ρωμιῶν, ἀκρεφνέστατοι Ἑλληνορθόδοξοι, ξενητεύτηκαν καί μετανάστευσαν στήν περιοχή τῆς Ἀττικῆς καί στήν Πελοπόννησο, οἱ λεγόμενο Ἀρβανίτες (16^ος αἰῶν). Μερικοί ἀπό αὐτούς, δέ στή συνέχεια, μετανάστευσαν στήν Κεντρική Σικελία (1700 μ.Χ.) καί ὑπάρχουν ἕως σήμερα.

Ο EΠΙΣΚΟΠΟΣ ΩΣ ΟΡΑΤΗ ΚΕΦΑΛΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

 

Μικρὰ ἀποσπάσματα πατερικῶν κειμένων ποὺ προσαγορεύουν ὡς «κεφαλὴ» τὸν Ἐπίσκοπο.

Ο EΠΙΣΚΟΠΟΣ ΩΣ ΟΡΑΤΗ ΚΕΦΑΛΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

1. «Κύριε ὁ Θεός ἡμῶν ὁ διά τό μή δύνασθαι τήν ἀνθρώπου φύσιν τήν τῆς θεότητος ὑπενεγκεῖν οὐσίαν, τῇ σῇ οἰκονομίαν ὁμοιοπαθεῖς ἡμῖν διδασκάλους καταστήσας, τόν σόν ὑπέχοντας θρόνον, εἰς τό ἀναφέρειν σοι θυσίαν, καί προσφοράν ὑπέρ παντός τοῦ λαοῦ σου∙ σύ Χριστέ καί τοῦτον τόν ἀναδειχθέντα οἰκονόμον τῆς Ἀρχιερατικῆς χάριτος, ποίησον γενέσθαι μιμητήν σοῦ τοῦ ἀληθινοῦ Ποιμένος, τιθέντα τήν ψυχήν αὐτοῦ ὑπέρ τῶν προβάτων σου...» (Εὐχή ἐπί χειροτονία Ἐπισκόπου–Μέγα Εὐχολόγιον).

Ιερομονάχου Λουκά Γρηγοριάτου, Τα Πρεσβεία Τιμής και η ενότης της Εκκλησίας κατά την πρώτη χιλιετία

Τα Πρεσβεία Τιμής και η ενότης της Εκκλησίας κατά την πρώτη χιλιετία

 Εισήγησις στην θεολογική ημερίδα με θέμα «Πρωτείον-Συνοδικότης και ενότης της Εκκλησίας» (Πειραιεύς 28-4-2010)

Ιερομονάχου Λουκά Γρηγοριάτου

Ἡ ἑνότης τῆς Ἐκκλησίας1 δέν ἔχει χαρακτῆρα ψυχολογικό ἤ κοινωνιολογικό, οὔτε βέβαια εἶναι προϊόν πειθαρχίας, συμφωνιῶν ἤ συμβιβασμῶν. Εἶναι ἡ κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τήν ὁποία ἐδώρησε ὁ Κύριος στούς μαθητάς Του κατά τήν ἡμέρα τῆς ἁγίας Πεντηκοστῆς. Ἡ ἑνότης τῆς Ἐκκλησίας βιώνεται ὡς κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, σύμφωνα μέ τήν ἀρχιερατική προσευχή τοῦ Κυρίου2, καί ἐκφράζεται ὡς σύνδεσμος ἀγάπης3, ὡς ἑνότης πίστεως4, ὡς ὁμόνοια τοῦ σώματος5, σύμφωνα μέ τό ἀποστολικόν: «ἕν σῶμακαί ἕν πνεῦμα, καθώς καί ἐκλήθητε ἐν μιᾷ ἐλπίδι τῆς κλήσεως ὑμῶν· εἷς Κύριος, μία πίστις, ἕν βάπτισμα» (Ἐφ. 4, 4-5)