Σέ καιρούς δαιμονοκρατίας, τέσσερα βασικὰ Μαθήματα Πολιτικῆς Ἀγωγῆς ἀπὸ δικούς μας Δασκάλους

Γράφει ὁ Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός 

ΜΑΘΗΜΑ ΠΡΩΤΟΝ: Ὁ Νικόλαος Μαυροκορδάτος (1), στὸ βιβλίο του «Πολιτικὸν θέατρον», γράφει: «Οἱ πολῖτες μιμοῦνται τοὺς ἄρχοντές τους. Γι' αὐτὸ καὶ ἐκεῖνοι πρέπει νὰ προσέχουν πάρα πολύ, ὥστε νὰ μὴ τοὺς φθείρουν μὲ τὸ κακό τους παράδειγμα». 

ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Ὁ γνωστὸς πατὴρ τῆς Ἐκκλησίας Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης (2) δίδασκε σχετικῶς καὶ τὰ ἑξῆς: «Τὸ μέγεθος τοῦ ἁμαρτήματος εἶναι ἀνάλογο πρὸς τὸν βαθμὸ τοῦ ἀξιώματος ποὺ ἔχει ὁ ἁμαρτάνων. Καὶ πολλὲς φορὲς σφάλματα, ποὺ τὰ παραβλέπουμε καὶ τὰ συγχωροῦμε στοὺς ἁπλούς ἀνθρώπους, τὰ θεωροῦμε ἀσυγχώρητα γιὰ τοὺς ἄρχοντες». 

ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ο ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ, Ο ΟΜΛΟΓΗΤΗΣ: Ἡ κοινωνία μέ αἱρετικούς μᾶς καθιστᾶ ἐχθρούς τοῦ Θεοῦ καί μᾶς ὁδηγεῖ στήν ἀπώλεια.

Γράφει ο ιατρός Φώτιος Μιχαήλ.

Στίς 11 Νοεμβρίου τιμᾶται ἡ μνήμη τοῦ ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου. 

Ὁ ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης, ἀκολουθῶντας πιστά τά ἴχνη τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου, μᾶς διδάσκει, ὅτι ἡ κοινωνία μέ αἱρετικούς μᾶς καθιστᾶ ἐχθρούς τοῦ Θεοῦ καί μᾶς ὁδηγεῖ στήν ἀπώλεια. 

Γράφει:

«Ἐχθρούς γάρ τοῦ Θεοῦ, ὁ Χρυσόστομος, οὐ μόνον τούς αἱρετικούς, ἀλλά καί τούς τοῖς τοιούτοις κοινωνοῦντας μεγάλῃ καί πολλῆ τῆ φωνῆ ἀπεφήνατο».(P.G. 99. 1049 Α). 

Λέγει ὁ Ἱερός Χρυσόστομος μέ φωνή βροντερή, ὅτι εἶναι ἐχθροί τοῦ Θεοῦ, ὄχι μονάχα οἱ αἱρετικοί, ἀλλά καί ὅλοι ἐκεῖνοι πού ἔχουν κοινωνία μαζί τους. 

ΑΛΗΘΕΙΕΣ από τον π. Δοσίθεο: "Το μεγαλύτερο πρόβλημά μας είναι οι Αρχιερείς ...κανείς δεν μπορεί να βλάψει την Ορθοδοξία όσο οι Αρχιερείς" (βίντεο)

 

Γέροντας Δοσίθεος: «ΟΙ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΟΙ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΕΙΝΑΙ...ΜΑΣΟΝΟΙ!!!"        

             

Ὁ πονηρός ἁλωνίζει κι ἐμεῖς κοιμόμαστε μέ τά τσαρούχια! (Ἅγιος Παΐσιος)

«Ἀνάγκη πυκτεύειν καὶ μάχεσθαι».
Ἀνάγκη, νὰ πυγμαχοῦμε καὶ νὰ μαχόμαστε.

ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

«Ἐπειδή σήμερον οἱ λύκοι ἁπάντων χαλεπώτεροι περιίστασθαι ὑμῶν τὰ πρόβατα μέλλουσιν, ἀνάγκη πυκτεύειν καὶ μάχεσθαι, ὅπως μηδὲν θηριάλωτον γένηται».
Σήμερα οἱ αἱρετικοὶ παρουσιάζονται χειρότεροι ἀπὸ τοὺς λύκους, καὶ ἔχουν πρόθεση νὰ καταβροχθίσουν τὰ πρόβατα.
Γι’ αὐτὸ εἶναι ἀπόλυτη ἀνάγκη, νὰ πυγμαχοῦμε καὶ νὰ μαχόμαστε, ὥστε «μηδὲν θηριάλωτον γένηται», ούτε ἕνα πρόβατο νὰ μὴ τὸ φᾶνε τὰ θηρία.

ΒΡΑΧΥ ΣΧΟΛΙΟ: Ὁ μέγας Πατὴρ τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι σαφής: Τώρα πού οἱ αἱρετικοί καί οἱ ἐντός τῶν τειχῶν οἰκουμενιστές ἁλωνίζουν, «ἀνάγκη πυκτεύειν καὶ μάχεσθαι». Ἀνάγκη, νὰ πυγμαχοῦμε καὶ νὰ μαχόμαστε.
Μπροστὰ στοὺς κινδύνους, ποὺ διατρέχουμε ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, δὲν ἀπαντᾶμε μὲ ἐφησυχασμὸ καὶ ἀδράνεια. Οὔτε μὲ διώξεις τῶν ἁγνῶν ἀγωνιστῶν τῆς Πίστεως (...). Ἀπαντᾶμε μὲ ἀγῶνα καθολικῆς συμμετοχῆς. Ὄσοι πιστοί, λαϊκοί καί ρασοφόροι, μαζὶ στὸ ἴδιο μετερίζι, γιά νά μή μᾶς χάσει ὁ Θεός

                                                                                                                    Φ.Μ.

==================

   Δείτε και τα σχετικά ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ! βίντεο:

Πῶς ὁμολογοῦμε τόν Κύριο σήμερα (Α' μέρος) (Γέροντας Δοσίθεος, Ιερομ. Σάββας Ἁγιορείτης)        https://youtu.be/Huoe0nKjVR4

Πῶς ὁμολογοῦμε τόν Κύριο σήμερα (B' μέρος) (Γέροντας Δοσίθεος, Ιερομ. Σάββας Ἁγιορείτης)       https://youtu.be/rqVhrhxZQiw

         

                       

«ΟΙ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΟΙ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ ΕΙΝΑΙ...ΜΑΣΟΝΟΙ!!! Γέροντας Δοσίθεος"

Ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν καί οἱ μητέρες.

Ἀποσπάσματα ἀπό κείμενο τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου μέ τόν τίτλο «Ἡ ἀγωγή τῶν παίδων καί αἱ μητέρες», σέ ἀπόδοση νεοελληνική. 

Ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν εἶναι ἀναγκαῖο νά ἀρχίζει ἀπό τήν βρεφική ἡλικία. Στήν ἡλικία αὐτή, ἡ φύσις ἔταξε παιδαγωγούς τούς γονεῖς καί ἰδίως τίς μητέρες. 

Κάθε νεῦμα, κάθε λέξη, κάθε κίνηση καί κάθε πράξη τῆς μητέρας, γίνεται νεῦμα καί λέξη, καί ἔκφραση καί κίνηση καί πράξη τοῦ παιδιοῦ. 

Τήν πρώτη περί Θεοῦ ἔννοια, μόνον ἡ μητέρα εἶναι ἡ πιό κατάλληλη νά ζωντανέψει καί νά καλλιεργήσει μέσα στήν παιδική καρδιά. 

Ἅγιος Νεκτάριος: Οἱ παπικοί εἶναι κακόδοξοι καί αἱρετικοί.

Γράφει ὁ Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός

Στίς 9 Νοεμβρίου ἑορτάζεται ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως τοῦ θαυματουργοῦ. 

Κατά τήν ἡμερα αὐτή ἐκφωνοῦνται ἐκτενέστατοι λόγοι ἐγκωμιαστικοί γιά τόν νεοφανέντα Ἅγιο, ἀλλά δυστυχῶς ἡ στάση τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου ἀπέναντι στούς παπικούς - θέμα ἁπτόμενο τῆς σωτηρίας μας καί ἐξόχως ἐπίκαιρο - σπανιώτατα ἕως καί οὐδόλως ἀναφέρεται! 

Ὁ λόγος τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου γιά τίς ἀρχές καί τίς ἰδέες τῶν παπικῶν εἶναι σαφέστατος: 

 «Οἱ Πάπες ἐγένοντο οἱ κακοί δαίμονες τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους». 

 «Ἡ Ἀνατολική Ἐκκλησία μετά βδελυγμίας ἀποστρέφεται τοιαύτας ἀρχάς, τοιαῦτα φρονήματα, τοιαύτας ἰδέας ... εἰσίν ἀληθῶς ἀρχαί κακόδοξοι καί αἱρετικαί καί ἀποκρούονται ὑπό τῆς Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας». 

«Δέν ὑπάρχει σημεῖον συναντήσεως μεταξύ τῆς Δυτικῆς καί Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας». 

8 Νοεμβρίου: Σύν. Ἀρχιστρατήγων Μιχαήλ, Γαβριήλ καί λοιπῶν Ἀγγέλων.

Τό πρῶτο δημιούργημα τῆς θείας ἀγάπης εἶναι οἱ ἐπουράνιες δυνάμεις.

Ἡ δημιουργία τοῦ κόσμου καί τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἕνα ξεχείλισμα τῆς τριαδικῆς ἀγάπης ... γιά νά γίνουν περισσότερα τά ὑπό τοῦ ἀγαθοῦ Θεοῦ εὐεργετούμενα.

Τό πρῶτο δημιούργημα τῆς θείας ἀγάπης εἶναι οἱ ἐπουράνιες δυνάμεις. Ὁ τρόπος τῆς δημιουργίας τους εἶναι θεοπρεπής καί ἀκατάληπτος.

Ὁ παντοδύναμος καί πανάγαθος Θεός «δημιούργησε τούς Ἀγγέλους, τούς Ἀρχαγγέλους καί τίς ἄλλες ἀσώματες οὐσίες μόνον ἀπό ἀγαθότητα»(1). Δηλαδή, νά εὐφραίνονται πάντοτε ἀπό τήν ἀδιάκοπη θεωρία τοῦ προσώπου τοῦ Θεοῦ.

Ὁ Κρητικός ὁμολογητής ὁσιομάρτυς Ἀνδρέας.

Στό Συναξάρι τῆς 17ης Ὀκτωβρίου διαβάζουμε: «Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμη τοῦ ἁγίου ὁσιομάρτυρος Ἀνδρέου τοῦ ἐν τῇ Κρίσει».

Ὁ ἅγιος ὁσιομάρτυς Ἀνδρέας ἔζησε καί μαρτύρησε στά χρόνια τῆς εἰκονομαχίας, κατά τά ὁποῖα οἱ αἱρετικοί εἰκονομάχοι εἶχαν καταλάβει ὅλους τούς θρόνους, αὐτοκρατορικούς καί ἐκκλησιαστικούς, καί ἐδίωκαν μετά μανίας κάθε ὁμολογητή ὀρθόδοξο χριστιανό. 

Ὅπως κάτι ἀνάλογο γίνεται καί στά χρόνια τά τωρινά. Στίς ἡμέρες μας μία ἄλλη αἵρεση, μία παναίρεση, ὁ οἰκουμενισμός, ἔχει πάρει μέ τό μέρος της τούς περισσότερους ἀρχιερεῖς καί πατριάρχες, καί ὅσοι ρασοφόροι τολμοῦν νά ὁμολογήσουν τήν ἀλήθεια καί τήν ἀκρίβεια τῆς πίστεως, διώκονται καί βασανίζονται ὅπως καί τότε. 

ΣΗΜΕΡΑ, ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ 7ης ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

Επιμέλεια ιατρού Φωτίου Μιχαήλ

Οἰκουμενική Σύνοδος συνέρχεται μονάχα σέ περιπτώσεις ἐμφανίσεως κάποιας αἱρέσεως, πού διαιρεῖ καί ταλανίζει τήν Ἐκκλησία (π.χ. παπικοί, προτεστάντες, μονοφυσίτες, οἰκουμενιστές). 

Κατά τήν 7η Οἰκουμενική Σύνοδο (787) οἱ Ἅγιοι Πατέρες ἐξήτασαν τήν αἵρεση τῆς εἰκονομαχίας, δηλαδή τοῦ μονοφυσιτισμοῦ, καί ὁμοφώνως τήν κατεδίκασαν. Τούς δέ εἰκονομάχους (μονοφυσίτες) τούς ἤλεγξαν καί τούς ἀναθεμάτισαν, τούς ἔθεσαν ἐκτός Ἐκκλησίας. 

Οἱ εἰκονομάχοι δέν δέχονται τόν Κύριο Ἡμῶν Ἱησοῦ Χριστό ὡς τέλειο ἄνθρωπο καί τέλειο Θεό. Ἀπορρίπτουν καί δέν παραδέχονται τήν ἀνθρωπίνη φύση τοῦ Χριστοῦ. Πρόκειται γιά πλάνη, ἡ ὁποία, ὅπως ὅλες οἱ αἱρέσεις, ρίζα της ἔχει τόν ἐγωϊσμό. Γι’ αὐτό καί κάθε αἵρεση συνιστᾶ βλασφημία κατά τοῦ Ἀγίου Πνεύματος. Γι’ αὐτό καί ἡ αἵρεση ἰσοδυναμεῖ μέ ἁπώλεια. Μέσα στήν αἵρεση δέν σώζεσαι. 

Γράφει ὁ ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ (1):

Ο ΛΑΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Κηρυγματικές σκέψεις τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ πάνω στό Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς (Α΄ Λουκᾶ)

Ὁ Κύριος ἀναζητεῖ τούς ἀκροατές του ἀνάμεσα στούς ἁπλούς ἐργαζόμενους ἀνθρώπους τοῦ Λαοῦ. Στούς ἀνθρώπους τοῦ μόχθου. Ἡ ὐψηλἠ θρησκευτική τάξη τοῦ Ἰσραήλ, πού εἶχε ὡς ἐπάγγελμα τή μελέτη καί ἑρμηνεία τῆς Γραφῆς, ἐθεώρησε κατώτερο ν’ ακούσει τόν Χριστό καί νά τόν παραδεχθεῖ ὡς Διδάσκαλο. Τόν Χριστό τόν ἔβλεπαν ἀφ’ ὑψηλοῦ. 

«...καί καθίσας, ἐδίδασκεν ἐκ τοῦ πλοίου τούς ὄχλους» (Λουκ. ε΄ 3)

Ὁ «ὄχλος» τοῦ Εὐαγγελίου εἶναι σχεδόν πάντα πρόθυμος νά ὑποτάξει τή λογική στήν πίστη.

Αὐταπάρνηση καί θυσία.

 

Ὁ Χριστιανός, ὅπου καί νά ζεῖ, θά βρίσκει μόνο διωγμό

Αὐταπάρνηση καί θυσία

Κηρυγματικές σκέψεις τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ πάνω στό Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς μετά τήν Ὕψωσιν (ἀποσπάσματα)

«Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθείτω μοι».

Ἱδρύοντας τόν νέο πάνω στή γῆ παράδεισό του ὁ Χριστός, τήν Ἐκκλησία, θέτει σ’ ἐκείνους πού θέλουν νά τόν ἀκολουθήσουν ἕναν ὅρο· καί ὁ ὅρος εἶναι διμερής. Αὐταπάρνηση καί θυσία, τά σκέλη του.

MEDICUS CURAT, DEUS SANAT (ὁ ἰατρός φροντίζει, ὁ Θεός θεραπεύει)

Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός

9.9.2026

Ἡ ταραγμένη καί ἀπελπισμένη νεολαία μας, οἱ ἀγχώδεις καί πολυπράγμονες μεσήλικες, ὅπως ἐπίσης καί οἱ περιφρονημένοι καταθλιπτικοί ὑπερήλικες, πρός τά ποῦ κατευθύνονται σήμερα, γιά νά βροῦν τήν ἀπωλεσθεῖσα ψυχοσωματική τους ὑγεία; Συνήθως σέ ψυχιάτρους, σέ ψυχολόγους, σέ κέντρα ψυχολογικῆς ὑποστήριξης σέ Δήμους καί Κοινότητες, σέ ψυχολογική ὑποστήριξη μέσῳ εἰδικῶν τηλεφωνικῶν γραμμῶν κ.ἄ.π. 

Μέ ἄλλα λόγια, σέ κατευθύνσεις ἀποκλειστικῶς καί μόνον ἐπιστημονικῆς τάξεως· ἀξιόλογες καί ἀξιόπιστες μέν, ἀλλά κατά βάση προϊόντα τῶν περιορισμένων ἀνθρωπίνων δυνατοτήτων. 

ΤΟ ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ ΤΩΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΝ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΑΠΟ ΠΟΛΛΟΥΣ ΓΈΡΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ.

              

Με τρομάζει και με θλίβει το γεγονός ότι σήμερα, μολονότι έχει εισαχθεί επίσημα στην Εκκλησία μας η παναίρεση του Οικουμενισμού  μετά την ψευτοσύνοδο της Κρήτης  και εφαρμόζεται αργά και σταθερά από Επισκόπους και ιερείς, πολλοί γέροντες και πνευματικοί συστήνουν την μη αντίδραση των πιστών λέγοντας: 

Άσε τί κάνουν οι Επίσκοποι και οι ιερείς, μην ασχολείσαι, αυτοί θα δώσουν λόγο· εσύ το κομποσκοινάκι σου,την προσευχούλα σου, να σώσεις την ψυχή σου και προσοχή, μέσα στην εκκλησία, έξω απ'αυτή θα χαθείς.

Το παράδοξο είναι ότι ξεχνούν να διευκρινίσουν  ποιά εκκλησία εννοούν. 

Ξεχνούν να διευκρινίσουν την διαφορά  ανάμεσα στην Εκκλησία του Χριστού  και την διοικούσα Εκκλησία. 

Η ιστορία όμως έχει αποδείξει, ότι η διοικούσα Εκκλησία έπεσε σε αίρεση  πολλές φορές  και αν και τότε οι πιστοί δεν αντιδρούσαν, όπως συστήνουν σήμερα, Ορθοδοξία δεν θα υπήρχε. 

ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗΣ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ

 

Φώτιος Μιχαήλ, ιατρός

Τό Γένος μας, τό Γένος τῆς Ἑλληνικῆς Ρωμηοσύνης, εἶναι φορέας ἑνός πολιτισμοῦ οἰκουμενικῆς ἐμβέλειας καί ἰλιγγιώδους δυναμικῆς, πού μεγαλούργησε καί ἄντεξε στό πέρασμα πολλῶν αἰώνων. 

Γιά ἐμᾶς τούς Ἕλληνες, τά κύρια συστατικά αὐτοῦ τοῦ πολιτισμοῦ, αὐτοῦ τοῦ Τρόπου ζωῆς, εἶναι ἡ Ὀρθοδοξία, ἡ ἀγάπη στήν Πατρίδα, ἡ Γλῶσσα ἡ Ἑλληνική, οἱ παραδόσεις καί τά ἔθιμα, ἡ ἱστορία μας καί ἡ κοινή μας καταγωγή. 

Ὅλα αὐτά ὅμως, μέ τήν Χάρι τοῦ Θεοῦ, ποιός τά τρέφει, ποιός τά συντηρεῖ καί ποιός τά μεταγγίζει ἀπό τήν μιά γενιά στήν ἄλλη; 

Ποιός ἄλλος; Ἡ παραδοσιακή ἑλληνορθόδοξη οἰκογένεια. Νά γιατί ἔχουν λυσσάξει ὅλοι οἱ δαίμονες καί ἔχουν πέσει μέ μανία πάνω της νά τήν διαλύσουν καί νά τήν ἀφανίσουν· νά τήν διαστρέψουν καί νά τήν εὐτελίσουν. 

Ἀδελφοί μου, φαίνεται ὅτι στίς ἡμέρες μας, γιά ὅσους ἀπό ἐμᾶς ἀξιωθοῦμε ἀπό τόν Θεό νά κρατήσουμε μαρτυρικῶς τόν γάμο μας τίμιο καί τήν οἰκογένειά μας παραδοσιακή καί ἁγία, θά εἶναι τοῦτο κριτήριο ἀπολύτρωσης καί σωτηρίας. Θά εἶναι εἰσιτήριο γιά τήν Οὐράνια Βασιλεία Του. Ἀμήν. Γένοιτο.

Συνοδική Εγκύκλιος - Περί απαγορεύσεως Επιταφίου ύμνου εις την εορτήν της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (1865) --ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ: Τό Πάσχα τοῦ καλοκαιριοῦ ἤ Μεγάλη Παρασκευή;

Ἀριθμ. Πρωτ. 4319 - Διεκπ. 3347.

Περὶ ἀπαγορεύσεως Επιταφίου ὕμνου εἰς τὴν ἑορτὴν τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Πρὸς ἅπαντας τοὺς κατὰ τὸ Κράτος Σεβασμιωτάτους Ἱεράρχας.

Πρότινων ὀλίγων ἐνιαυτῶν ἐπληροφορήθη ἡ Σύνοδος, ὅτι ἔν τισι τῶν Κυκλάδων Νήσων παρεισαχθεῖσα ἐψάλλετο κατὰ τὴν ἑορτὴν τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου τῇ 15 Αὐγούστου ἀκολουθία Ἐπιταφίου ὕμνου κατὰ μίμησιν τῆς κατὰ τὴν νύκτα τῆς ἁγίας καὶ Μεγάλης Παρασκευῆς ψαλλομένης· καὶ ἐπειδὴ ἡ τοιαύτη ἀκολουθία εἶναι ἀσυνήθης καὶ πάντῃ ξένη εἰς τὴν καθ ̓ ὅλου ὀρθόδοξον Ἀνατολικὴν τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν, μήτε ἐγκεκριμένη, μηδ' ἀνεγνωρισμένη πούποτε, ἡ Σύνοδος ἀπηγόρευσεν αὐτὴν, παραγγείλασα τὰ δέοντα πρὸς τοὺς ἁρμοδίους Ἱεράρχας.

Ἐπειδὴ δ' ἐπ' ἐσχάτων ἐξεδόθη ὑπὸ τοῦ Σεβασμιωτάτου Επισκόπου Κυπαρισσίας [ἀλλοῦ· Καρυστίας] εἰς φυλλάδιον τοιοῦτος Ἐπιτάφιος ὕμνος εἰς τὴν Κοίμησιν τῆς Θεοτόκου, καὶ ἐπειδὴ τοῦτο δύναται νὰ θεωρηθῇ παρά τινος, ὅτι ἡ Σύνοδος παραδέχεται καὶ ἐπιδοκιμάζει τὸ, ὡς εἴρηται, ξένον τοῦτο ἔθιμον, διὰ τοῦτο ἀναγγέλλουσα τοῦτο πρὸς ὑμᾶς, ἐντέλλεται ὑμῖν, ἵνα μὴ ἐπιτρέψητε τὴν εἰσαγωγὴν αὐτοῦ εἰς τὴν καθ ̓ ὑμᾶς Ποιμαντορίαν, καὶ ἐάν που τυχόν παρεισέφρησε, νὰ ἐμποδίσητε τὴν περαιτέρω χρῆσιν αὐτοῦ. Ἡ Ἐκκλησία ἐκανόνισεν ἀνέκαθεν τὰς ἱερὰς ἀκολουθίας τοῦ ὅλου ἐνιαυτοῦ, καὶ κατανυκτικώτατά εἰσι τὰ εἰς τὴν Κοίμησιν τῆς ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου ψαλλόμενα ἄσματα, οὐδὲ ἀνάγκη ἑτέρων ὑπάρχει, καὶ κατὰ βούλησιν ἑκάστου πεποιημένων.

Ἐν Ἀθήναις τῇ 21ῃ Ἀπριλίου 1865.

† Ο ΑΘΗΝΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΣ Πρόεδρος.
† Ο ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑΣ καὶ ΣΠΑΡΤΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ.
† Ο ΝΑΞΟΥ ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ.

Ὁ Γραμματεὺς Κύριλλος Χαιρωνίδης.

 

Σύνδουλοι.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
Ἀπό τό θησαυροφυλάκιο τοῦ πατρός Γεωργίου Μεταλληνοῦ

Ἡ παραβολή τοῦ ἀχαρίστου δούλου ἔχει σαφή ἐκκλησιολογικό χαρακτήρα.

Τό νόημα τῶν λόγων τοῦ Κυρίου: Ἀντί νά ἀσχολεῖται κάποιος μέ τό πόσες φορές πρέπει νά συγχωρεῖ, καλύτερα νά καταλάβει, ποία εἶναι ἡ θέση τοῦ καθενός μας μέσα στήν Ἐκκλησία. Γιατί, ἄν συνειδητοποιήσουμε τί σημαίνει νά εἴμαστε μέλη τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, δέν ὑπάρχει πιά πρόβλημα συγγνώμης.

π. Γεωργίου Μεταλληνού, Κυριακή Η΄ Ματθαίου – Η λησμονημένη διάσταση ΚΥΡΙΑΚΗ Η΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

«Ὁ δέ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· Οὐ χρείαν ἔχουσιν ἀπελθεῖν· δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν».

Η ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ

Τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ

Τό πρῶτο μήνυμα τοῦ παραδείγματος τοῦ Χριστοῦ ( τό θαυμαστό γεγονός τῆς διατροφῆς τῶν πεντακισχιλίων στήν ἔρημο) νομίζουμε πώς εἶναι ἡ ὑποχρέωση τῆς Ἐκκλησίας, ὡς σώματος Χριστοῦ, ἐν Χριστῷ δηλαδή κοινωνίας, νά ἀγκαλιάσει ὅλο τόν ἄνθρωπο καί ὅλα τά προβλήματά του, πνευματικά καί ὑλικά. Τίποτε δέν μένει ἔξω ἀπό τό ἐνδιαφέρον τοῦ Χριστοῦ. Ἄρα τίποτε δέν πρέπει νά μένει ἔξω ἀπό τό ἐνδιαφέρον τῆς Ἐκκλησίας του.

Ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Καντιώτη: Κρίσις, ἔλεγχος, κατάκρισις

                             

     Κρίσις, ἔλεγχος, κατάκρισις

Ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Καντιώτη

(Ἀποσπάσματα ἀπό ὁμιλία, πού ἔγινε στήν Φλώρινα τήν 24.2.1985)

Ἡ κρίσις εἶνε προνόμιο τοῦ ἀνθρώπου. Μόνο αὐτός, μὲ τὸ μυαλὸ ποὺ τοῦ 'δωσε ὁ Θεός, κρίνει, κάνει διάκρισι, ξεχωρίζει. Ἐξετάζει, βγάζει συμπεράσματα καὶ ἀποφασίζει. Κοσκινίζει τὰ πράγματα καὶ διακρίνει μεταξὺ φωτὸς καὶ σκότους, ἀληθείας καὶ ψεύδους, δικαίου καὶ ἀδικίας, ἀγάπης καὶ μίσους, Χριστοῦ καὶ σατανᾶ. Προσὸν τοῦ ἀνθρώπου ἡ κρίσις. Δυστυχῶς ὅμως δὲν λειτουργεῖ πάντοτε ὀρθά. Ὅταν ἡ κρίσις γίνεται ἐμπαθής, τότε σφάλλει. 

      Ἑπομένως ἡ κρίσις δὲν εἶνε κατάκρισις. Ὅπως ἐπίσης καὶ ὁ ἔλεγχος δὲν εἶνε κατάκρισις. 

Ἡ λέξη «ἀνάθεμα» καί ἡ σημασία της ὑπό τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου Μαξίμοβιτς, Ἀρχιεπισκόπου τοῦ Σάν Φρανσίσκο

                                                                         Ἡ λέξη «ἀνάθεμα» καί ἡ σημασία της

ὑπό τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου Μαξίμοβιτς,

Ἀρχιεπισκόπου τοῦ Σάν Φρανσίσκο, πού τιμᾶται ἡ μνήμη του σήμερα.

Ἡ ἑλληνική λέξη ἀνάθεμα, ἀποτελεῖται ἀπό δύο λέξεις: τήν ἀνά, πού εἶναι μία πρόθεση ἡ ὁποία δεικνύει κίνηση πρός τά ἄνω, καί τό θέμα, πού σημαίνει ἕνα ξεχωριστό τμῆμα ἀπό κάτι. 

Κυριολεκτικῶς τό ἀνάθεμα σημαίνει τήν ἀνύψωση κάποιου ξεχωριστοῦ πράγματος. 

Στά πρακτικά τῶν Συνόδων καί τήν περαιτέρω πορεία τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας τῆς Καινῆς Διαθήκης, ἡ λέξη ἀνάθεμα κατέληξε νά σημαίνει τέλειο διαχωρισμό ἀπό τήν Ἐκκλησία (δηλαδή, τῶν αἱρετικῶν). 

«Ἡ Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία ἀναθεματίζει», «ἀνάθεμα οὗτος ἔστω», ἤ «ἀνάθεμα τοῦτο ἔστω», σημαίνει τελεία ἀπόσχιση ἀπό τήν Ἐκκλησία. 

Ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Εὐσέβιος μπροστά στήν αἵρεση καί τούς αἱρετικούς δέν κράτησε τό στόμα του ἑφτασφράγιστο. Δέν πρόδωσε τήν εὐσέβεια, τήν Ὀρθοδοξία.

Στίς 22 Ἰουνίου τιμᾶται ἡ μνήμη τοῦ ἱερομάρτυρος Εὐσεβίου, Ἐπισκόπου Σαμοσάτων. 

Ἔζησε στά χρόνια τοῦ Ἄρειανιστή αὐτοκράτορα Κωνσταντίου (338), σέ ἡμέρες δηλαδή κατά τίς ὁποῖες ὁ Ἀρειανισμός εἶχε ἐξαπλωθεῖ πάρα πολύ στήν Βασιλεύουσα.

Ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Εὐσέβιος μπροστά στήν αἵρεση καί τούς αἱρετικούς δέν κράτησε τό στόμα του ἑφτασφράγιστο. Δέν πρόδωσε τήν εὐσέβεια, τήν Ὀρθοδοξία. Μέ μεγάλη ἀνδρεία καί μέ περιφρόνηση τῶν παρόντων ἀγωνίσθηκε γιά τήν καταπολέμηση τῆς αἱρέσεως τοῦ Ἀρείου καί τήν ἀνάδειξη τῆς εὐσέβειας καί τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως. 

π. Γεώργιος Μεταλληνός, Η λύση του κοινωνικού προβλήματος.

Κηρυγματικές σκέψεις στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς Γ΄Ματθαίου

π. Γεώργιος Μεταλληνός: Ἄς τό καταλάβουμε. Αὐτή εἶναι γιά μᾶς τούς χριστιανούς ἡ λύση τοῦ κοινωνικοῦ προβλήματος: «Ζητεῖτε πρῶτον τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καί τήν δικαιοσύνην αὐτοῦ καί ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν».

τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ