Θρασύτατον μνημόσυνον λοιδωρίας του Λαρίσης Θεολόγου υπό μοιχεπιβατών τελεσθέν ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ! (Προωθήστε το)

Θρασύτατον μνημόσυνον λοιδωρίας του Λαρίσης Θεολόγου

υπό μοιχεπιβατών τελεσθέν

                       Φωτογραφίες αρχ.  Ιωάννου Δήμτσα, από ΙΜΛ και το διαδίκτυο

                                            ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ  ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ που προηγήθηκε στον σύνδεσμο:

ΑΓΩΝΑΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ: Αρνούμαστε να συμμετάσχουμε σε Μνημόσυνο φιέστα – παγίδα με δόλωμα τον Λαρίσης Θεολόγο, όσοι σεβόμαστε τη μνήμη του και την αξιοπρέπειά μας.

 ΤΟ  ΒΙΝΤΕΟ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ  ΕΔΩ : Τριακονταετές Μνημόσυνο του μακαριστού Μητροπολίτου Λαρίσης και Τυρνάβου κυρού Θεολόγου

Θρασύτατον μνημόσυνον λοιδωρίας του Λαρίσης  Θεολόγου υπό μοιχεπιβατών τελεσθέν

Περὶ τῆς ἀληθοῦς τιμῆς τῶν ἐκδιωχθέντων Ἱεραρχῶν. Ἰδιοτελές μνημόσυνον

Ὅταν ἡ μνήμη τῶν δικαίων τιμᾶται χωρὶς μετάνοιαν, ἡ εὐλάβεια μεταβάλλεται εἰς ὑπόκρισιν

Γράφει ο κ. Παναγιώτης Κοσμίδης

[Μακάριοι οἱ διωχθέντες διά Κύριον]: «μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης͵ // ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. // μακάριοί ἐστε ὅταν ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς // καὶ διώξωσιν // καὶ εἴπωσιν πᾶν πονηρὸν καθ΄ ὑμῶν// [ψευδόμενοι] ἕνεκεν ἐμοῦ·» (Ματθ. ε’ 10-11).

Α΄ ΔΙΩΚΤΑΙ ΠΡΟ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ

• Ἡ ἀδικία τῆς ἐκθρονίσεως καὶ ἡ πληγὴ τῆς Ἐκκλησίας

Τῇ 1/8/26, ἐν Λαρίσῃ, ἐτελέσθη τὸ τριακοσιοστὸν ἐτήσιον μνημόσυνον τοῦ ἀοιδίμου ἁγίου Μητροπολίτου Λαρίσης Θεολόγου, τοῦ ἀδίκως ἐκδιωχθέντος, παρανόμως τε καὶ ἀντικανονικῶς ἐκθρονισθέντος, μετὰ καὶ ἑτέρων ἕνδεκα Ἱεραρχῶν. Ἡ πρᾶξις αὕτη, ἥτις ἐτραυμάτισε βαθέως τὴν κανονικὴν τάξιν τῆς Ἐκκλησίας, παραμένει μέχρι σήμερον ἀνοικτὴ πληγὴ ἐν τῇ ἐκκλησιαστικῇ συνειδήσει.

Εἰς τοὺς θρόνους τῶν διωχθέντων τούτων Ἱεραρχῶν ἐνεθρονίσθησαν, κατὰ διαφόρους χρόνους, εἴκοσι τέσσερες (24) “μοιχεπιβάται”, καταλαβόντες ἕδρας, ἃς ἕτεροι κανονικοὶ ποιμένες ἐκέκτηντο. Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης χαρακτηρίζει τὴν “μοιχεπιβασίαν” οὐχὶ ὡς διοικητικὴν μόνον ἀνωμαλίαν, ἀλλ’ ὡς χαίνουσαν πληγὴν τοῦ ἰδίου τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας, καθότι «τὰ τῆς Ἐκκλησίας οὐκ ἐπιτρέπεται θεραπεύεσθαι διὰ παρανομίας».

• Οἱ παριστάμενοι μέ ἱστορικήν εὐθύνην

Τὸ τελεσθὲν μνημόσυνον ὑπῆρξεν ἀτυχέστατον, ἵνα μὴ εἴπωμεν ἄκρως προκλητικὸν καὶ προσβλητικόν, ὅσον ἀφορᾷ τε τὴν ὀργάνωσιν καὶ τοὺς συμμετέχοντας. Ἔδει γὰρ τιμηθῆναι τὸν Θεολόγον, τὸν ἀδίκως σφαγιασθέντα ὑπὸ τοῦ Προκαθημένου Σεραφείμ Τίκα. Ἐν Λαρίσῃ δὲ ὁ Μητροπολίτης Ἱερώνυμος ὑποπίπτει εἰς τραγικὸν σφάλμα. Προσκαλεῖ γὰρ εἰς τὸ μνημόσυνον τοῦ Θεολόγου, αὐτοπροσώπως, δύο ζῶντας “μοιχεπιβάτας”. Οἱ ἐν λόγῳ ἀντικανονικῶς κατέλαβον τμῆμα τῆς Μητροπόλεως Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος, τοῦ Μητροπολίτου Νικοδήμου.

Καὶ ἡ δυὰς αὕτη, μετ’ ἀπείρου ἀφελείας καὶ θρασύτητος, προσῆλθεν εἰς τὸ Ἱερὸν Μνημόσυνον, ἤτοι ὁ λ. Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος καὶ ὁ λ. Μητροπολίτης Ἰλίου Ἀθηναγόρας, οὐδεμίαν ἔχοντες αὐτοσυνειδησίαν τῆς οἰκείας “μοιχεπιβασίας”. Ἡ Λάρισα, ἥτις ὑπέστη τὰ πάνδεινα ὑπὸ τῶν “μοιχεπιβατῶν”, πῶς ἦτο δυνατὸν νὰ ἀνεχθῇ αὐτούς; Ἐπὶ δεκαετίας γὰρ οἱ πιστοὶ ἐξυβρίζοντο καὶ ἐτύπτοντο ὑπὸ τῶν ἀστυνομικῶν δυνάμεων (ΜΑΤ), συρόμενοι ἑξακοσίας πεντήκοντα φοράς εἰς τὰ διατεταγμένα καταδικαστήρια.

ΑΝΤΙΜΕΤΡΑ ΤΥΡΑΝΝΙΑΣ ΨΗΦΙΑΚΗΣ

  

Ὁ μῦς (ποντικός) καὶ αἱ παγίδες:

ἀποκάλυψιν ἀοράτου φυλακῆς, ἐξ Ἀνδροειδῶν

ΑΝΤΙΜΕΤΡΑ ΤΥΡΑΝΝΙΑΣ ΨΗΦΙΑΚΗΣ

Ἐν τῇ διανοίᾳ ἡμῶν, διά πνευματικοῦ σαμποτάζ καταλύσωμεν τήν κεκρυμμένην εἱρκτήν

Γράφει ο Παναγιώτης Κοσμίδης 

[Νά παγιδεύσουν τόν Κύριον]: « Τότε πορευθέντες οἱ Φαρισαῖοι // συμβούλιον ἔλαβον // ὅπως αὐτὸν παγιδεύσωσιν ἐν λόγῳ, ...» (Ματθ. κβ’ 15)͵

      

Α. ΛΑΟΣ ΑΔΟΥΛΩΤΟΣ 

1. Ἡ Ἀέναος Μάχη καὶ ἡ “μεταφορὰ” τῆς Παγίδος

Ἐν τῇ ἱστορικῇ πορείᾳ τῆς ἀνθρωπότητος, ἡ ἀναζήτησις καὶ ἡ διαφύλαξις τῆς ἐλευθερίας οὐδέποτε ὑπῆρξε κατάστασις στατική, ἀλλὰ διαρκής, δυναμικὴ καὶ ἀέναος διαδικασία προσαρμογῆς. Ἡ ἀναμέτρησις μεταξὺ τῶν δυνάμεων αἵτινες ἐπιδιώκουν τὴν ὑποδούλωσιν καὶ τοῦ ἀνθρώπου ὅστις διεκδικεῖ τὴν αὐτεξουσιότητά του, ὑπομιμνήσκει τὴν κλασικὴν καταδίωξιν τοῦ μυὸς ὑπὸ τῆς γαλῆς.

Ὅταν ὁ μῦς (ποντικός) γνωρίσῃ τὴν γαλῆν καὶ μάθῃ νὰ ἐκφεύγῃ τῶν ὀνύχων της, ὁ διώκτης μεταβάλλει στρατηγικὴν καὶ ἐπιστρατεύει τὸ μυοκτόνον φάρμακον πρὸς ἐξόντωσιν αὐτοῦ. Ὅταν ὁ μῦς ἀναγνωρίσῃ καὶ τὸ φάρμακον, ὁ διώκτης κατασκευάζει τὴν μυοπαγίδα. Εἰς τὴν ἁλυσίδα ταύτην τῆς ἐπιβιώσεως ὑφίστανται ἑκατοντάδες διαφορετικῶν παγίδων· μόλις τὸ θήραμα μάθῃ νὰ ἀποφεύγῃ τὴν μίαν, ὁ μηχανισμὸς ἐπιστρατεύει τὴν ἑπομένην.

ΚΑΤΑΝΤΗΜΑ ΕΠΙΓΟΝΩΝ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

                                                         

 

Περιπτύξεις μετά τῶν δυναστῶν ἀντὶ φλογερῶν ἀναθεμάτων

ΚΑΤΑΝΤΗΜΑ ΕΠΙΓΟΝΩΝ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ

Μυκάται ἡ μὴ σεισμογενὴς Φλώρινα· τρίζουσι τὰ λείψανα τοῦ π. Αὐγουστίνου διὰ τὴν βεβήλωσιν

Γράφει ο Παναγιώτης Κοσμίδης

Ὁ Καντιώτης ἐλέγχει τὸν Βασιλέαν Παῦλον

Εἰς ποίους, ἆραγε, καιροὺς οἱ δυστυχεῖς ζῶμεν; Ἰδού, οἱ κλέπται καὶ οἱ κακοῦργοι πληθύνονται. Ὦ Κύριε καὶ Θεέ μου! «Ἐκεῖ ὅπου ἐκρέμων οἱ κλέπται τὰ σπαθιά αὐτῶν, κρεμῶσι νῦν οἱ κακοῦργοι τὰ μεταξωτά των». Πόσον, ὅμως, ἠλλοιώθησαν οἱ καιροὶ εἰς τὴν εὐλογημένην ταύτην πατρίδα! Σήμερον, «οἱ μὲν καπετάνιοι κατέληξαν εἰς τὴν κώπην, οἱ δὲ ναῦται κρατοῦσι τὸ τιμόνιον τῆς ὁλκάδος». Ἀλλά, διὰ τί, Κύριε, νὰ ζῶμεν εἰς τοιαύτην ἐποχὴν ἐκπτώσεως καὶ νὰ ἐπαναλαμβάνωμεν τὰ θλιβερὰ ταῦτα λόγια;

Κατὰ τὰ ἔτη 1947-1948, ὁ πατὴρ Αὐγουστῖνος Καντιώτης, ὑπηρετῶν ὡς ἀρχιμανδρίτης καὶ ἱεροκῆρυξ, ἐξεφώνησε διπύρινον λόγον, ἐλέγχων δριμύτατα τὴν ἀσέλγειαν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Ὄρθωσε τὸ ἀνάστημα αὐτοῦ ἐνώπιον τοῦ τότε Βασιλέως Παύλου, ἀπευθύνων πρὸς αὐτὸν τὸν βαρυσήμαντον λόγον: “Εἶσθε μασόνος, Μεγαλειότατε;”

ΑΙΣΧΟΣ! Η Μητρόπολη Πειραιώς φθείρει ήθη χρηστά μετερχόμενη κοσμικές, ανάρμοστες συναυλίες με την πρόφαση της φιλανθρωπίας

                                 

                                     

 Κατακλυσμός κοσμικοφρόνων συναυλιών

 ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ  "ΕΙΡΚΤΗΝ" ΠΕΡΙΘΡΙΓΚΟΥΣΙ ΨΕΥΔΗ

"Εικίνδυνον έστι να έχης δίκαιον όταν η εξουσία έχη άδικον"

                 Γράφει ο Παναγιώτης Κοσμίδης

i. Ἐκκλησιαστικός ἄρτος καί θεάματα

Στοιχεῖον καταπτώσεως καὶ χαλαρότητός ἐστι τὸ γεγονὸς ὅτι πολ λοὶ ἐπίσκοποι πανηγυρίζουσι θεατρικῶς, ἀντὶ τοῦ θεοπρεπῶς. Εἰδι κῶς δέ τινες ἐξ αὐτῶν, καίπερ μουσικολογιώτατοι, ἀσεβῶς μεταβάλ λουσι τοὺς ἱεροὺς χώρους εἰς τόπους καλλιτεχνικῶν ἐκδηλώσεων,  καθ’ ὃν τρόπον ἐποίησαν καὶ οἱ Ἰταλοὶ διὰ τὸ Πάνθεον. Τὸ τραγικὸν ἐστὶν ὅτι καὶ ἐπίσκοποι κεκτημένοι λιπαρὰν παιδείαν  ὑποπίπτουσιν εἰς τὴν αὐτὴν ἐκτροπήν. Ἀσφαλῶς γινώσκουσιν ὅτι,  ὅταν τις εὑρίσκηται ἐν τῇ «εἱρκτῇ» τῆς ἀπολύτου ἐξουσίας αὐτοῦ,  τότε πάντες οἱ πέριξ αὐτοῦ ποδηγετοῦσιν αὐτοὺς διὰ τρομερῶν ψευ δῶν. Ὁ κόσμος ἐστὶ μικρὸς καὶ ὤφειλον νὰ εἴπωσι τοῦτο ὑμῖν καὶ νὰ  ἐνημερώσωσιν ὑμᾶς ἐγκαίρως. 

Παραδείγματος χάριν, ποία συναυλία φιλανθρωπίας ἐστὶν αὕτη  μετὰ μιᾶς ἀοιδοῦ (Αἰκατερίνης Λιόλιου) τοῦ κοσμικοῦ ᾄσματος (Πει ραιεύς, 28/9/2026); Ἆρά γε κατέχομεν καὶ κατανοοῦμεν εἰς τί  ἐκτρεπόμεθα, ἢ μήπως καὶ αὐτοὶ κατέχουσι καὶ κατανοοῦσιν; Ἆρά γε  ἡ Ἱερὰ Παράδοσις καὶ τὸ κοσμικὸν φρόνημα δύνανται νὰ συμβαδί ζωσιν; 

Πρότριτα διεξήχθη ἑτέρα “φιλανθρωπικὴ” συναυλία τῇ συμμετοχῇ  τῆς ἀοιδοῦ Πέγκης Ζήνα (Πειραιεύς 29/9/2023). Οὐδεμία εὐθύνη προ γνώσεως βαρύνει τὸν Ἐπίσκοπον, καθότι μετ’ ὀλίγον ἡ ἐν λόγῳ περι φανὴς «ἀοιδὸς» ἐξεφράσθη δημοσίως καὶ προκλητικῶς ὑπὲρ τοῦ σο δομιτικοῦ νόμου τῶν ΛΟΑΤΚΙ+. 

Νῦν ὅμως, ἐπιβάλλεται νὰ ἐξετασθῇ ἐπισταμένως ἡ ποιότης τῆς τέ χνης τῆς συγκεκριμένης συναυλίας “Φιλανθρωπίας” τῆς 28ης Σεπτεμ βρίου 2026. 

ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΟΙ ΔΕΝ ΕΘΕΣΑΝ “ΛΙΘΟΝ ΕΠΙ ΛΙΘΟΥ”

Ἀνατομία διοικήσεως: Πλεῖστα Ἱερά

καθιδρύματα ὑπέστησαν θυροκλείσια

ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΟΙ ΔΕΝ ΕΘΕΣΑΝ “ΛΙΘΟΝ ΕΠΙ ΛΙΘΟΥ”

 Ὄλισθος καὶ ἀλλοτρίωσις· καθέδραι ὑψηλῆς εὐθύνης,

τραπεζικοὶ μαμωνᾶδες ἀδικίας

  Γράφει ο Παναγιώτης  Κοσμίδης

8[Δοῦλοι ὄχι Κυρίου]: «οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν // καὶ μαμωνᾷ (πλοῦτον)»  (Λουκ. ιστ’ 13).

Α. ΜΑΜΩΝΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΘΕΟΣ 

i. Ἐκτροχιασμός ἀσκητικοῦ φρονήματος 

Ἡ διαχρονικὴ πορεία τῆς Ἐκκλησίας ἐστηρίχθη ἐπὶ τοῦ ἀσκητικοῦ φρονήμα τος καὶ τῆς θυσιαστικῆς ἀγάπης τῶν ποιμένων αὐτῆς, οἵτινες, κατὰ τὸ πρότυπον  τοῦ Ἀρχιποιμένος Χριστοῦ, ἔθετον τὴν ψυχὴν αὐτῶν ὑπὲρ τῶν προβάτων. Ἐν  τούτοις, κατὰ τοὺς ἐσχάτους τούτους χρόνους, γινόμεθα μάρτυρες μιᾶς θλιβερᾶς  καὶ ἀλλοπροσάλλου μεταβολῆς. Ἡ πνευματικὴ ἀποστολὴ παραγκωνίζεται ὑπὸ  τοῦ ὑλικοῦ εὐδαιμονισμοῦ, καὶ ἡ διαχείρισις τῶν ἱερῶν πραγμάτων μετατρέπε ται, φεῦ, εἰς οἰκονομικὴν ἐμπορίαν, προκαλοῦσα τὸ κοινὸν αἴσθημα καὶ σκαν δαλίζουσα τὸν πιστόν λαόν.  

2 ii.«τυχηρά» τῶν Ἐπισκόπτων καί ἡ ἐξαλλαγῆς τῆς καρδίας των 

Ἀναφερόμενοι εἰς τὸ φλέγον καὶ προκλητικὸν ζήτημα τοῦ διπλασιασμοῦ τῶν  μισθῶν τῶν μητροπολιτῶν, διατεινόμεθα ὅτι τὸ συγκεκριμένον θέμα ἀποτελεῖ  “κώνωπα” εἰς “κέρας βοός” ἐν συγκρίσει πρὸς τὸν ἀμύθητον πλοῦτον τῶν ἐπι σκόπων, τὰ μιαρὰ “τυχηρά” αὐτῶν καὶ τὴν σκοτεινὴν διαχείρισιν τοῦ μαμωνᾶ  τῆς ἀδικίας ἐντὸς τῆς Ἐπισκοπῆς των.  

ΑΙ ΑΘΛΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ 2015

  

Ὁ “Λεωνίδας” μετῴκησεν εἰς Ἀφρικήν, ἔνθα ἀναζῶσιν αἱ Θερμοπῦλαι· ἐνταῦθα δὲ παρέμειναν οἱ “ἐφιαλτάκηδες”

ΑΙ ΑΘΛΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ 2015

Οἱ γόνοι τῶν ἐπαράτων “Ναζί” θρασύτατα ἀπῄτησαν νὰ ἐκχωρήσωσι τὸν Παρθενῶνα· ριψάσπιδες ὅ τε προεδρεύων καὶ οἱ πολιτικοί

Γράφει ο Παναγιώτης Κοσμίδης

[Ἄρνησις Πέτρειος]: «τότε ἤρξατο καταθεματίζειν // καὶ ὀμνύειν // ὅτι oὐκ οἶδα τὸν ἄνθρωπον. // καὶ εὐθέως ἀλέκτωρ ἐφώνησεν» (Ματθ. κστ’ 74).

Α. ΑΔΟΥΛΩΤΟΣ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

1. Ὁ λαός στίς συμπληγάδες πέτρες τῶν δυτικῶν

Ἡ κατ’ εὐφημισμὸν “Ε.Ε.” μετηλλάγη εἰς μίαν παρωδίαν. «Ἐκεῖνοι δὲν θὰ ἦσαν λύκοι, ἐὰν ἡμεῖς δὲν ἤμεθα ἀρνία» (Σαίξπηρ)· «πολῖται πρόβατα ἐγέννησαν κυβερνήσεις λύκων». Τὸ δὲ «εὐρώπιον» δὲν συγκροτεῖ μόνον ἓν οἰκονομικὸν μέγεθος καὶ οἰκοδόμημα, ἀλλὰ καὶ μίαν κακοποιὸν πολιτικὴν καὶ ἰδεολογίαν. «Τὰ κριτήρια τῆς Εὐρωπαϊκῆς ἑνοποιήσεως τοῦ Μάαστριχτ ὑπηγόρευσαν οἱ τραπεζῖται, καὶ τοῦτο συνθέτει τραγικὸν ἔγκλημα» (Χέλμουτ Σμίτ, φιλέλλην ἀρχικαγκελλάριος τῆς Δυτικῆς Γερμανίας, 1974-1982).

Ὡς γνωστόν, ὁ διάβολος δανείζει τοκογλυφικῶς. Γνωστὰ τυγχάνουσι τὰ ἀπαίσια ἐπεισόδια τοῦ περιφανοῦς δημοψηφίσματος τῆς 5ης Ἰουλίου 2015. Οἱ ἄφιλοι ὑπερκυβερνῆται Εὐρωπαῖοι, διὰ τελεσιγράφων καὶ μνημονίων, κατέσφαζον καὶ ἐπτώχευον τὴν Ἑλλάδα. Ὁ τότε νεαρὸς πρωθυπουργὸς Ἀλέξιος Τσίπρας ἀντέδρασε σθεναρῶς, προκηρύξας δημοψήφισμα· τοῦτο, μέντοι, εἶχε σχεδιάσει καὶ ὁ πρότερος πρωθυπουργὸς Γεώργιος Ἀνδρ. Παπανδρέου, ὅστις ὅμως ἐστραγγαλίσθη πολιτικῶς καὶ σωματικῶς, καὶ οὐκ ἐξετέλεσεν αὐτό.

Ὁ Γάλλος Πρόεδρος Νικόλαος Σαρκοζὶ καὶ ἡ Γερμανὶς Καγκελάριος Ἀγγέλα Μέρκελ, ἐν τῇ Συνόδῳ τῶν Καννῶν (G20), ἐπίεσαν ἀφορήτως καὶ ταπεινωτικῶς τὸν πρωθυπουργὸν τῆς Ἑλλάδος (2011) νὰ ἀποσύρῃ τὸ δημοψήφισμα, θέτοντες τὸ ἀπηνὲς τελεσίγραφον «εὐρὼ ἢ δραχμή».

Ο ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ “ΑΠΕΚΥΗΣΕΝ” ΤΑΣ ΕΚΤΡΟΠΑΣ ΤΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ

 

Τὴν ταφόπλακαν ἐσφράγισεν ὁ Ἱερώνυμος Β΄· εἴκοσι ὀκτὼ ἔτη ἀπὸ τῆς ἀτιμώσεως τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας

Ο ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ “ΑΠΕΚΥΗΣΕΝ” ΤΑΣ ΕΚΤΡΟΠΑΣ ΤΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ

Ἡ μελανὴ παρακαταθήκη τοῦ Χριστοδούλου: Ὁ πνευματικὸς μαρασμός καί ἡ δουλικότης ἐκυοφόρησαν τὸ Σχίσμα καί τρεῖς ληστρικάς συνόδους

       Γράφει:  Ο Παναγιώτης Κοσμίδης 

Α. ΠΡΟΣΚΥΝΕΙΣΤΕ ΔΟΥΛΟΙ ΤΟΝ ΕΦΕΝΤΗ

«Διὸ τὰς παρειμένας χεῖρας // καὶ τὰ παραλελυμένα γόνατα // ἀνορθώσατε» (Ἑβρ. ιβ’ 12)

1. Ἐπετειακὴ ὑπόμνησις τριῶν δεκαετιῶν

Ἐν τοῖς ἐντύποις τῆς Ὀρθοδόξου Χριστιανικῆς ἐφημερίδος «Ὀρθόδοχος Τύπος», ἐν τοῖς φύλλοις ὑπ’ ἀριθμ. 2593 τῆς 12ης/6/2026 καὶ 2594 τῆς 19ης/6/2026, κατεχωρήθη λεζάντα τῆς φωτογραφίας τῆς α’ σελίδος τι οὐσιῶδες. Τοῦτο προεκάλεσε ἀναταραχὴν εἰς τοὺς κύκλους τῶν εὐσεβῶν· ἐπέφερε δὲ τὸν θυμόν, τὴν ἔκπληξιν καὶ τὴν πνευματικὴν ἐγρήγορσιν πολλῶν κληρικῶν καὶ μοναχῶν.

Συγκεκριμένως, κατεχωρίσαμεν τότε τὴν ἑξῆς λεζάνταν: «Παπικὴ προσκύνησις: Ὁ Προκαθήμενος Χριστόδουλος ἐν τῷ Φαναρίῳ (13/7/1998). Σύμπαντες οἱ κληρικοὶ καὶ οἱ λαϊκοί, πλὴν τῶν Ἐπισκόπων, προσεκύνησαν πρηνεῖς τὸν Πατριάρχην Βαρθολομαῖον». Πρόκειται περὶ ἐκτραχηλισμοῦ. Ὁ δὲ Προκαθήμενος Χριστόδουλος “ἀφωρίσθη” (ἀκοινωνησία) φαιδρῶς παρὰ τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου (30/4/2004). Μόνον οἱ βάρβαροι προσκυνοῦσι τὸν βασιλέα αὐτῶν, οὐδέποτε δὲ οἱ ἐλεύθεροι Ἕλληνες. 

ΔΙΑΤΡΥΤΟΣ Ο ΠΟΡΦΥΡΟΥΣ ΧΙΤΩΝ ΑΝΟΜΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ-ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ

  

Τεσσαράκοντα παλλικάρια εἰς τὸ ἑδώλιον τοῦ κατηγορουμένου;  Ἡ θρησκεία καὶ ἡ πολιτικὴ ἐν τῇ πραγματικότητι ἀνταλλάσσουν “Μανδύαν”.

Καὶ εἶναι ὁ κόσμος οὗτος ὅστις πράγματι ὁμιλεῖ,  ὅταν ἡ μία ἐξ αὐτῶν λαλῆ τὴν γλῶσσαν τῆς ἑτέρας.

Προκαθήμενος: προσοντοῦχος, ἀλλὰ «κάτι ἐλλείπει αὐτῷ»

ΠΟΡΦΥΡΟΥΣ ΧΙΤΩΝ ΑΝΟΜΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ-ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ

Οἱ εὐσεβεῖς καταφλέγονται ὑπὸ ἀνηκούστων μυστικῶν σκανδάλων

Γράφει ο Παναγιώτης Κοσμίδης

[Σκανδαλοποιοί]: «οὐαὶ τῷ κόσμῳ // ἀπὸ τῶν σκανδάλων· // ἀνάγκη γὰρ ἐλθεῖν τὰ σκάνδαλα͵ // πλὴν οὐαὶ τῷ ἀνθρώπῳ // δι΄ οὗ τὸ σκάνδαλον ἔρχεται» (Ματθ. ιη’ 7).

Α. ΑΝΤΑΛΛΑΣΣΟΥΝ ΜΑΝΔΥΑ ΚΑΤΑΦΟΡΑΣ

1. Ὁ Μ. Ναπολέων καὶ ὁ π. Αὐγουστῖνος: «Κάτι τοῦ λείπει»

Κατά τὴν συνάντησιν τοῦ ἐκ Μάνης Μεγάλου Ναπολέοντος μετὰ τοῦ Τσάρου Ἀλεξάνδρου Α΄, πρὸ τῆς εἰσβολῆς εἰς τὴν Ῥωσίαν, ὁ πρῶτος ἐθαύμασε τὸ παράστημα καὶ τὰ χαρίσματα τοῦ ἀνδρός. Ἀλλὰ προσέθεσε μετὰ νοήματος: «Ὅλα ὑπέροχα, ἀλλὰ κάτι τοῦ λείπει».

Ἀνάλογον περιστατικόν, ἢ μᾶλλον ἀντιγραφέν, ἔχομεν ὅταν ἀνώτατοι ἀξιωματικοὶ ἐπεσκέφθησαν ἐν Φλωρίνῃ τὸν ἐλεγκτικόν Μητροπολίτην π. Αὐγουστῖνον Καντιώτην. Ἐδίδαξεν αὐτοὺς πολλά, καί τινα στιγμὴν ἐκεῖνοι ἠρώτησαν αὐτόν: «Τίνα γνώμην ἔχετε διὰ τὸν τάδε ῥασοφόρον, ὅστις ὀρέγεται ὑψηλὸν θρόνον;». Ἀπήντησε πανομοιοτύπως μετὰ τοῦ Βοναπάρτου: «Εἶναι χαρισματικός, φαίνεται ἐξαιρετικός, ἀλλὰ κάτι τοῦ λείπει». Τί ἀκριβῶς εἶναι τὸ βασικὸν τοῦτο στοιχεῖον, διά τε τὸν Βασιλέα καὶ διὰ τὸν φέροντα βασιλικὴν μίτραν κληρικόν; Φαντασθήτω τις, ἀναζητησάτω, ἀνευρέτω.

Πρὸ δὲ τοῦ φερέτρου τοῦ ῥασοφόρου ἐκείνου, πνευματικὸς αὐτοῦ ἀδελφὸς ἐξεμυστηρεύθη: «Ἂς ψηφίσωμέν τινα ὅστις νὰ ὄζῃ θυμιάματος, διότι οὗτος ἐδῶ οὐδὲν ἀπολύτως ἐπίστευεν».

ΦΡΙΚΗ: ΥΠΕΞΑΙΡΕΣΙΣ ΠΑΙΔΙΚΩΝ DNA καί ΛΗΣΤΕΙΑI

                                                             

Νέος εὐτελισμός ὑπουργοῦ μέ ἀκατάληπτες καί μυστηριώδεις (δαιμονικές;) ἐκφράσεις. Τόν λόγο φέρει ἡ ψυχιατρική, ἡ ἐξορκιστική; 

ΦΡΙΚΗ: ΥΠΕΞΑΙΡΕΣΙΣ ΠΑΙΔΙΚΩΝ DNA καί ΛΗΣΤΕΙΑI

Ἀνομολόγητα, ἐδημοπράτησεν  100.000 (!) δείγματα παιδικοῦ DNA, εἰς ξένας τραπέζας. Φρίκη καί βανδαλισμός!

Γράφει ο κ. Παναγιώτης Κοσμίδης

[Ὁμιλεῖ πονηρόν πνεῦμα]: «παιδίσκην τινὰ // ἔχουσαν πνεῦμα πύθωνα //  ὑπαντῆσαι ἡμῖν... μαντευομένη» (Πρά΄ξ ιστ 16)._

Α. ΑΚΑΤΑΛΗΨΙΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑΙ ΦΑΙΔΡΟΤΗΤΕΣ 

1. Ἐπίσκοποι, καί οἰκονομικά ὑποχείρια;

Μετά τήν ψήφισιν τοῦ αἰσχροῦ σοδομονόμου διά τάς ΛΟΑΤΚΙ+ ὁμάδας (15 Φεβρουαρίου 2024), ὁ νῦν καί οὐχί «ἀεί» Ὑπουργός Ὑγείας διεκήρυσσεν ὅτι ὁ λαός δέν θά καταψηφίσῃ τήν κυβέρνησιν, καθότι «ἡμεῖς ἐλέγχομεν τούς Ἐπισκόπους». Τί ἆραγε ἐννοοῦσε; Ἆραγε ἄνοιαν πολλαπλῶν ἐπιπέδων;

Ὑφίσταται ἆραγε αἰτιοκρατική ἑρμηνεία διά τόν διπλασιασμόν τῶν ἐπισκοπικῶν μισθῶν (εἰς πέντε χιλιάδας εὐρώ μηνιαίως) κατά τόν Ἰούνιον τοῦ 2026; Περί τίνος ἀκριβῶς πρόκειται; Εἶναι ἆρά γε ἀντιμισθία διά τήν συμπαράστασιν τῶν Ἐπισκόπων εἰς τήν λαίλαπα τῶν ὀλεθρίων ἐμβολίων mRNA, κατά τήν τριετίαν τῆς αἰσχύνης τοῦ κορωνοϊοῦ (Covid-19); Ἢ μήπως πρόκειται περί προεκλογικῆς σκοπιμότητος, ἵνα ἐνισχυθῇ, ἐν ὄψει τῶν ἐκλογῶν, ἡ πλέον βέβηλος κυβέρνησις ἥτις ἐνέσκηψέ ποτε; Ἐνδεχομένως ἰσχύει τό συναμφότερον; «Ἐπικίνδυνόν ἐστι νὰ ἔχῃς δίκαιον, ὅταν ἡ ἐξουσία ἔχῃ ἄδικον» (εἶπεν ὁ Βολταῖρος).

2. Ψυχιατρικόν φαινόμενον ἤ ἀποκρυφιστικόν

ΜΟΙΧΕΠΙΒΑΤΑΙ ΠΡΟΥΞΕΝΗΣΑΝ ΚΑΤΑΠΤΩΣΙΝ (ΚΑΙ ΣΗΨΙΝ ΤΗΣ) ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Ὅταν γίνεται ἔκπτωση στήν πίστη ἀκολουθεῖ ἐθνική συμφορά

 Ἐν Πάφῳ: Εἰκοστός τέταρτος (24ος) μοιχεπιβάτης. Δήμαρχος ἐν ἀργίᾳ ἐγκαλούμενος διά βιασμόν καί ναρκωτικά. Ἕπονται νέαι τραγωδίαι;

 ΜΟΙΧΕΠΙΒΑΤΑΙ ΠΡΟΥΞΕΝΗΣΑΝ ΚΑΤΑΠΤΩΣΙΝ 

       (ΚΑΙ ΣΗΨΙΝ ΤΗΣ) ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

 Μνήμη: Διάδοχοι τῶν μοιχεπιβατῶν-διωκτῶν σκληρότεροι, ἐνοχικοί καί ἀνάλγητοι

 Γράφει ο Παναγιώτης Κοσμίδης

[Κράζω διά δικαίωσιν]: «Κρῖνόν με͵ ὁ θεός͵ // καὶ δίκασον τὴν δίκην μου // ἐξ ἔθνους οὐχ ὁσίου» (Ψαλμ. μβ’ 1). (Ἤγουν, κρῖνέ με, // Θεέ μου, // καὶ ὑπεράσπισε τὸ δίκαιό μου // ἀπέναντι σὲ ἔθνος ἀνόσιο).

Α. ΚΕΝΟΔΟΞΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΔΙΚΑΙΩΝ

1. Ἑρινύες κατατρέχουσι τοὺς ἕξ ἀμετανοήτους (;) μοιχεπιβάτας

Δώδεκα δίκαιοι μητροπολῖται ἐξεθρονίσθησαν ἀδίκως, ἀδικάστως καί ἀναισχύντως ὑπό τοῦ τότε προκαθημένου Σεραφείμ Τίκα τό 1974. Εἰς τάς ἕδρας αὐτῶν κατεστάθησαν ἀνόμως φιλόδοξοι μοιχεπιβάται. Μετά παρέλευσιν πεντήκοντα δύο (52) ἐτῶν, οἱ ἔτι ἐν ζωῇ ὄντες εἰσπηδητοί Ἐπίσκοποι οὐδόλως ἐπέδειξαν διάθεσιν μετανοίας καί αἰσχύνης.

Ἡ ἱεροσυλία συνώδευσε καί ἐκείνους, οἵτινες διέβησαν ἤδη τήν πύλην τοῦ θανάτου καί παρέστησαν ἐνώπιον τοῦ φοβεροῦ Βήματος τοῦ Δικαιοκρίτου Κυρίου.

Ἐπιζῶσιν εἰσέτι ἕξ (6) ἐξ αὐτῶν, ὧν ἡ παρουσία προκαλεῖ τό κοινόν αἴσθημα. Τό ἐκκλησιολογικόν τοῦτο ἀνοσιούργημα καταδιώκει αὐτούς ὡς φάσμα νυχθημερόν. Αἱ χεῖρες αὐτῶν δέν ἔπαυσαν νά στάζουν αἷμα ἀδελφοκτόνον (κατά τήν λόγιαν διατύπωσιν τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιμανδρίτου π. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου). Οὐχ ἧττον, οὐδαμῶς φαίνονται προσφεύγοντες εἰς τήν μετάνοιαν καί τήν αἴτησιν συγγνώμης, καθ’ ὅν χρόνον διάγουν ἐν τῇ παρούσῃ ζωῇ.

2. Ἡ θανὴ δὲν διαγράφει τὴν μοιχείαν καὶ μοιχεπιβασίαν

Μερικοί θά ἀποφανθοῦν ὅτι, ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ, ἐφ’ ὅσον ἐκοιμήθησαν ἐκεῖνοι οἱ δίκαιοι, τό ζήτημα ἐπελύθη αὐτομάτως. Φρονοῦμεν ὅτι τοῦτο κρίνεται ὡς τραγικόν ἀτόπημα.

Ἀνήρ αὐτάρεσκος ἐξορίζει τόν σύζυγον γυναικός καί καθίσταται μοιχός. Ὑπάρχει ποτέ περίπτωσις, ὅσα ἔτη καί ἄν παρέλθουν, τά τέκνα νά δεχθοῦν ὡς πατέρα τόν μοιχόν ἐκεῖνον; Καί φυσικά, καί μετά τόν θάνατον τοῦ πατρός, ὁ μοιχός ἐξακολουθεῖ νά εἶναι βαρύτατα ἔνοχος καί παραβάτης. Τό αὐτό, κατά πνευματικήν ἀναλογίαν, ἰσχύει καί διά τούς μοιχεπιβάτας τῶν δώδεκα Ἱερῶν Μητροπόλεων.

{Ἀναφερόμεθα συγκεκριμένως εἰς ἕξ (6) Ἐπισκόπους: τόν ἀπό Θηβῶν Μακαριώτατον Προκαθήμενον κ. Ἱερώνυμον Λιάπην (διατελέσαντα «ἔξαρχον» Λαρίσης), τόν Γουμενίσσης κ. Δημήτριον Μπεκιάρην - Μαυρογόνατον, τόν πρώην λεγόμενον Θεσσαλιώτιδος καί νῦν τιτουλάριον Μητροπολίτην Βρεσθένης κ. Θεόκλητον Κουμαριανόν, τόν λεγόμενον Μεσογαίας κ. Νικόλαον Χατζηνικολάου, τόν λεγόμενον Ἰλίου κ. Ἀθηναγόραν Δικαιᾶκον καί τόν λεγόμενον Κηφισίας κ. Κύριλλον Μυσιακούλην}.