Ὁ μητροπολίτης Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικόδημος : Χρέος αγάπης και συγχωρητικότητας προς τους διώκτες

                              

Ομιλία μετά τη δεύτερη Εξορία

Ὁ μητροπολίτης Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος Νικόδημος τέλεσε τήν πρώτη του λειτουργία μετά τήν δεύτερη ἐξορία του (τήν βίαιη ἐκτόπισή του ἀπό τό μητροπολιτικό Μέγαρο τῆς Κηφισιᾶς), τήν Κυριακή 29/9/1996 στό ἀγαπημένο του μοναστήρι, τήν μονή Νέου Στουδίου. Ἡ λειτουργία αὐτή εἶχε ἕνα ἔντονο συγκινησιακό χαρακτῆρα. Κοντά του, στήν προσφορά τῆς εὐχαριστίας, τά ἀγαπημένα παιδιά του (ἦταν κοντά του στούς ἀγῶνες του καί τώρα κοντά του στήν ἐξορία του). Ὅταν ἦρθε ἡ ὥρα τοῦ κηρύγματος κρεμάσθηκαν κυριολεκτικά ὅλοι ἀπό τά χείλη του. Τό εὐαγγελικό κείμενο ἀναφερόταν στήν ἀγάπη στούς ἐχθρούς μας. Καί ὁ ἐπίσκοπος ἀλλοιωμένος τή στιγμή ἐκείνη ἀπό τήν ἐπίσκεψη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἀπηύθυνε τά παρακάτω, ἀπροσδόκητα γιά ὅλους μας λόγια, πού μόνο μιά ἁγιασμένη ψυχή μποροῦσε νά ἐκστομίσει:

Ο σφαγιασμός των 12 Μητροπολιτών - του ιατρού Λυκούργου Νάνη

Ο σφαγιασμός των 12 Μητροπολιτών - 

Του ιατρού Λυκούργου Νάνη

Η Σφαγή των Δώδεκα (12) ΑΞΙΩΝ Μητροπολιτών αποτελεί όνειδος και στίγμα ανεξάλειπτον της νεότερης Εκκλησιαστικής Ιστορίας είναι δε έργον του κάκιστου αρχιεπισκόπου Σεραφείμ Τίκα.

«Το παρελθόν έτος 1974, εξ απόψεως εκκλησιαστικής κρινόμενον, τολμώμεν να είπωμεν, είναι το θλιβερώτερον έτος εξ όσων η Εκκλησία της Ελλάδος έζησεν αφ’ ής ημέρας εγένετο αυτοκέφαλος. 

Μία τελευταία επέμβασις του δικτατορικού καθεστώτος, επέμβασις θίγουσα όχι μόνον τον εξωτερικόν αλλά και τον εσωτερικόν βίον της Εκκλησίας, προεκάλεσε τεκτονικόν σεισμόν και εδημιούργησεν ερείπια. 

Μητροπολίται αδιαβλήτου ήθους, εν οίς και άνδρες υπηρετίσαντες Εκκλησίαν και Γένος κατά τας φοβεράς ημέρας και θέσαντες τον τράχηλόν των υπέρ του λαού, εξεθρονίσθησαν άνευ απολογίας και δίκης…» 

(Χριστ. Σπίθα – Ιανουάριος 1975 – Αριθ. 371).

Υπόμνησις: Την 11ην Ιουλίου 1974 Εσφαγιάσθησαν οι 12 ΑΞΙΟΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ

«ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΩΝ “12”»

Γράφει ο ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

Απ’ αρχής να υπογραμμίσω, ότι για τους εχθρούς (ποικιλόμορφους) της Εκκλησίας, πράγματι οι δώδεκα εκθρονισθέντες Ιεράρχες (Καλοκαίρι ‘74) ήταν ένα «πρόβλημα», ένα «ζήτημα», γιατί δεν αντανακλούσαν τις απόψεις τους και το πνεύμα τους. Το σημαντικότερο, διότι ήταν ανεπίληπτοι, άξιοι και άγιοι επίσκοποι.

Όσοι δικαιολογούν την εκθρόνιση των «12» με «δίκαιο» ιερών κανόνων, πλανώνται και διαψεύδονται, αν ανατρέξουμε στο εκκλησιαστικό παρελθόν. Δημιούργησαν τον μύθο της αντικανονικότητος για τους «12» ιεράρχες, ως εκλεγέντες από μικρή, ολιγομελή Αριστίνδην Σύνοδο.

Πληροφοριακά, παραπέμπουμε στις εξής αντικειμενικές – αξιόπιστες μελέτες περί κανονικότητος των «12» ιεραρχών:

Α) «Η κανονικότης των Αρχιερέων των εκλεγέντων από «μικράς» Συνόδους» (Παναγιώτου Ι. Ανδριόπουλου - Θεολόγου).

Β) «Το Εκκλησιαστικόν Ζήτημα» (Του Κων. Μουρατίδου – καθηγητού Κανονικού δικαίου).

ΜΟΙΧΕΠΙΒΑΤΑΙ ΠΡΟΥΞΕΝΗΣΑΝ ΚΑΤΑΠΤΩΣΙΝ (ΚΑΙ ΣΗΨΙΝ ΤΗΣ) ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Ὅταν γίνεται ἔκπτωση στήν πίστη ἀκολουθεῖ ἐθνική συμφορά

 Ἐν Πάφῳ: Εἰκοστός τέταρτος (24ος) μοιχεπιβάτης. Δήμαρχος ἐν ἀργίᾳ ἐγκαλούμενος διά βιασμόν καί ναρκωτικά. Ἕπονται νέαι τραγωδίαι;

 ΜΟΙΧΕΠΙΒΑΤΑΙ ΠΡΟΥΞΕΝΗΣΑΝ ΚΑΤΑΠΤΩΣΙΝ 

       (ΚΑΙ ΣΗΨΙΝ ΤΗΣ) ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

 Μνήμη: Διάδοχοι τῶν μοιχεπιβατῶν-διωκτῶν σκληρότεροι, ἐνοχικοί καί ἀνάλγητοι

 Γράφει ο Παναγιώτης Κοσμίδης

[Κράζω διά δικαίωσιν]: «Κρῖνόν με͵ ὁ θεός͵ // καὶ δίκασον τὴν δίκην μου // ἐξ ἔθνους οὐχ ὁσίου» (Ψαλμ. μβ’ 1). (Ἤγουν, κρῖνέ με, // Θεέ μου, // καὶ ὑπεράσπισε τὸ δίκαιό μου // ἀπέναντι σὲ ἔθνος ἀνόσιο).

Α. ΚΕΝΟΔΟΞΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΔΙΚΑΙΩΝ

1. Ἑρινύες κατατρέχουσι τοὺς ἕξ ἀμετανοήτους (;) μοιχεπιβάτας

Δώδεκα δίκαιοι μητροπολῖται ἐξεθρονίσθησαν ἀδίκως, ἀδικάστως καί ἀναισχύντως ὑπό τοῦ τότε προκαθημένου Σεραφείμ Τίκα τό 1974. Εἰς τάς ἕδρας αὐτῶν κατεστάθησαν ἀνόμως φιλόδοξοι μοιχεπιβάται. Μετά παρέλευσιν πεντήκοντα δύο (52) ἐτῶν, οἱ ἔτι ἐν ζωῇ ὄντες εἰσπηδητοί Ἐπίσκοποι οὐδόλως ἐπέδειξαν διάθεσιν μετανοίας καί αἰσχύνης.

Ἡ ἱεροσυλία συνώδευσε καί ἐκείνους, οἵτινες διέβησαν ἤδη τήν πύλην τοῦ θανάτου καί παρέστησαν ἐνώπιον τοῦ φοβεροῦ Βήματος τοῦ Δικαιοκρίτου Κυρίου.

Ἐπιζῶσιν εἰσέτι ἕξ (6) ἐξ αὐτῶν, ὧν ἡ παρουσία προκαλεῖ τό κοινόν αἴσθημα. Τό ἐκκλησιολογικόν τοῦτο ἀνοσιούργημα καταδιώκει αὐτούς ὡς φάσμα νυχθημερόν. Αἱ χεῖρες αὐτῶν δέν ἔπαυσαν νά στάζουν αἷμα ἀδελφοκτόνον (κατά τήν λόγιαν διατύπωσιν τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιμανδρίτου π. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου). Οὐχ ἧττον, οὐδαμῶς φαίνονται προσφεύγοντες εἰς τήν μετάνοιαν καί τήν αἴτησιν συγγνώμης, καθ’ ὅν χρόνον διάγουν ἐν τῇ παρούσῃ ζωῇ.

2. Ἡ θανὴ δὲν διαγράφει τὴν μοιχείαν καὶ μοιχεπιβασίαν

Μερικοί θά ἀποφανθοῦν ὅτι, ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ, ἐφ’ ὅσον ἐκοιμήθησαν ἐκεῖνοι οἱ δίκαιοι, τό ζήτημα ἐπελύθη αὐτομάτως. Φρονοῦμεν ὅτι τοῦτο κρίνεται ὡς τραγικόν ἀτόπημα.

Ἀνήρ αὐτάρεσκος ἐξορίζει τόν σύζυγον γυναικός καί καθίσταται μοιχός. Ὑπάρχει ποτέ περίπτωσις, ὅσα ἔτη καί ἄν παρέλθουν, τά τέκνα νά δεχθοῦν ὡς πατέρα τόν μοιχόν ἐκεῖνον; Καί φυσικά, καί μετά τόν θάνατον τοῦ πατρός, ὁ μοιχός ἐξακολουθεῖ νά εἶναι βαρύτατα ἔνοχος καί παραβάτης. Τό αὐτό, κατά πνευματικήν ἀναλογίαν, ἰσχύει καί διά τούς μοιχεπιβάτας τῶν δώδεκα Ἱερῶν Μητροπόλεων.

{Ἀναφερόμεθα συγκεκριμένως εἰς ἕξ (6) Ἐπισκόπους: τόν ἀπό Θηβῶν Μακαριώτατον Προκαθήμενον κ. Ἱερώνυμον Λιάπην (διατελέσαντα «ἔξαρχον» Λαρίσης), τόν Γουμενίσσης κ. Δημήτριον Μπεκιάρην - Μαυρογόνατον, τόν πρώην λεγόμενον Θεσσαλιώτιδος καί νῦν τιτουλάριον Μητροπολίτην Βρεσθένης κ. Θεόκλητον Κουμαριανόν, τόν λεγόμενον Μεσογαίας κ. Νικόλαον Χατζηνικολάου, τόν λεγόμενον Ἰλίου κ. Ἀθηναγόραν Δικαιᾶκον καί τόν λεγόμενον Κηφισίας κ. Κύριλλον Μυσιακούλην}.

Η ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ 12 ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ . ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΑΝΑΠΛΑΣΙΣ 1974

 

 

ΣΤΙΣ 11/7/1974 ΣΦΑΓΙΑΣΤΗΚΑΝ ΟΙ 12 ΕΚΛΕΚΤΟΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ

ΑΓΩΝΑΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ: ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ 12 ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ (1974 - 2015) ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ

Του ιατρού Λυκούργου Νάνη

 Πριν 51 χρόνια, στις  11/7/1974 , ολοκληρώθηκε η σφαγή των 12, λεγομένων ιερωνυμικών μητροπολιτών, που ξεκίνησε στις 13/6/1974.

Πρόκειται για εξόχως αποφράδα ημέρα.

Δυστυχώς, σε μια εποχή συλλογικής αμνησίας και μιθριδατισμού, τόσο στο χώρο του εκκλησιαστικού πληρώματος όσο και ευρύτερα στον κοινωνικό χώρο, τέτοιες θλιβερές και "μαύρες " επέτειοι "προσπερνούνται" και καταχωνιάζονται στη λήθη αντί να προβάλλονται ως μνημειώδη ιστορικά ντοκουμέντα  καταπτώσεως και εκπτώσεως του εκκλησιαστικού ήθους που ακόμη σημαδεύουν και δεν ξέρω για πόσο ακόμη θα σημαδεύουν το σύγχρονο εκκλησιαστικό βίο.

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ: «Το καθεστώς Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ (1974-1998) και η καιρική εκκλησιαστική εικόνα του» Α΄, Β΄, Γ΄, Δ΄, Ε΄

Συνέχειες 

Ο ΟΛΕΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΙΚΑΣ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗ

 Ο ΔΗΘΕΝ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΣ       ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΙΚΑΣ 

ΑΡΧΙΕΠ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΙΚΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΛΑΙΟΝΣ

«Το καθεστώς Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ (1974-1998) και η καιρική εκκλησιαστική εικόνα του»

(«Ζώντος γαρ εμού ήρπασέ μου τον θρόνον της Εκκλησίας» - Ι. Χρυσόστομος – P.G. 52, 685 – Η αντικανονικότης του Μητροπολίτου Χριστόδουλου)

ΜΕΡΟΣ Ε΄

Δίκαια, ως ελεύθερος και δυνατός άνθρωπος θεωρείται εκείνος που λέει την αλήθεια, ως συνισταμένη συμπυκνωμένη ορθόδοξης πνευματικής ζωής.

Στο στίβο της Εκκλησιαστικής ζωής την εποχή του Σεραφειμικού καθεστώτος, διακρίθηκαν (όχι ως εχθρικές πράξεις) οι στάσεις αλήθειας έναντι του Σεραφείμ των: π. Αυγουστίνου Καντιώτη, Ελευθερουπόλεως Αμβροσίου και Κων. Μουρατίδου∙ Πρόσωπα που βίωσαν τους κραδασμούς της εκκλησιαστικής δικτατορίας των Συντακτικών Πράξεων περισσότερο από τους άλλους. Υπήρξαν και πολλοί άλλοι, χρηστοί και συνετοί, που χρησιμοποίησαν τον κοφτερό πέλεκυ της αλήθειας, του ελέγχου. Όλοι αυτοί καθόρισαν τον υψηλό βαθμό πνευματικής αντίστασης, στον Σεραφείμ που νεώτεροι λόγιοι κληρικοί δεν τους μελετούν∙ γι’ αυτό τους διαφεύγει το βάθος της ουσίας της εποχής του 1974.

ΣΤΟΥΣ 12 ΣΦΑΓΙΑΣΘΕΝΤΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΑΣ ΠΡΩΤΟΣ ΣΤΗ ΛΙΣΤΑ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ

ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΚΘΡΟΝΙΣΘΗΚΕ ΚΑΙ ΣΦΑΓΙΑΣΘΗΚΕ ΜΕ ΤΟΥΣ 12

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ;

 

Ο πρώην Μητροπολίτης Λαμίας Δαμασκηνός είδε στη λιστα πρώτο τό όνομα του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου και είπε στον Σεραφείμ· Πρώτο τον Καντιώτη! Δεν φοβάστε μήπως ξεσηκωθεί ο κόσμος; Και εκείνος απάντησε· Αυτόν για να ησυχάσουμε. Παρ’ όλη όμως την δήθεν παλληκαριά του, δεν τόλμησε να βάλει τα χέρια επάνω του και ανέβαλε συνεχώς την εκθρόνησή του.

Το 1974 στη Μητρόπολη Φλωρίνης όλα τα βιβλία και τα ταμεία ήταν έτοιμα, για την παράδωση της Μητροπόλεως. Ήταν βέβαιο ότι μέχρι στις 20 Ιουλίου 1974 δεν θα βρισκόταν ο Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος στον επισκοπικό του θρόνο. Είχαν ήδη εκδιωχθεί οι 12 Μητροπολίτες και έμενε μόνο αυτός που ήταν πρώτος στην λίστα!

«Επιβράβευση» μίας αδικίας.

     

                                                      

Γεώργιος Ντόνας
Οικονομολόγος, Υποπτέραρχος ε.α
22 Ιανουαρίου 2024.

Δυστυχώς ο εκλιπών προ ετών επίσκοπος Αττικής και Μεγαρίδος π. Νικόδημος Γκατζιρούλης, ο οποίος εβίωσε εν ζωή κακίες, πικρίες, λοιδορίες και διωγμούς συνεχίζει ακόμη και μετά θάνατον όχι μόνο να λοιδορείται και να αδικείται, αλλά επισφραγίζεται αυτή η καταφανής αδικία με «γιορτές και εκδηλώσεις…».

Έχουν παρέλθη πεντήκοντα (50 έτη) από το έτος 1974, οπότε στο σκοτάδι των διοικητικών και των εκκλησιαστικών «μαγειρίων», υπό τον δικτατορικό μανδύα της Ιωαννιδικής κάλυψης, αποφασίσθηκε βιαίως, κατά καταφανέστατη παράβαση των Ιερών Κανόνων αλλά και του δικαίου, η έκπτωση από το επισκοπικό αξίωμα δώδεκα (12), αδαμαντίνου ήθους και αγιωτάτου βίου και αρετών, Μητροπολιτών.

ΜΥΝΗΜΑ τῶν δώδεκα ἀδίκως σφαγιασθέντων Μητροποολιτῶν πρός τά ποίμνιά τους.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΊΕΥΣΗ

ΛΙΑΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ μήνυμα ὄχι ἀπό τη γῆ ἀλλά ἀπό τον οὐρανό. 

Πνευματική θυσία.

Ἅγιοι, «ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος»

Κατά τά λόγια τοῦ Γέροντος Ἐπιφανίου,
«Τά χέρια ὅλων τῶν «μοιχεποιβατῶν» στάζουν ἀπό το αἷμαι τῶν σφαγιασθέντων ἀδελφῶντους».

ΜΥΝΗΜΑ τῶν δώδεκα ἀδίκως  σφαγιασθέντων Μητροπολιτῶν πρός τά ποίμνιά τους.

ΕΠΕΣΤΑΛΗ τό 1974, ἤ 1975.   

ΥΠΟΒΛΗΤΙΚΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Ἀθῆναι 5-7-2018
Αδελφοί και Πατέρες,
ευλογείτε.
Δεν γνωρίζω τί σκέψεις γίνονται για την ἐπερχομένη κηδεία τού λεγομένου Μητροπολίτου Λαρίσης Ἰγνατίου.
Νομίζω θα τον «Ἁγιογραφήσουν» και σχεδόν θα τον «Ἁγιοποιήσουν», ὡς μάρτυρα
Ἀντί για σφαγέα και «μοιχεποιβάτη», πού κατά τά λόγια τοῦ Γέροντος Ἐπιφανίου,
«Τά χέρια ὅλων τῶν «μοιχεποιβατῶν» στάζουν ἀπό το αἷμαι τῶν σφαγιασθέντων ἀδελφῶν τους».

ME ΚΑΛΟΥΝ ΣΕ ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΓΙΑΤΙ ΕΙΠΑ ΤΟΥΣ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΕΣ ΠΟΥ ΠΑΣΧΟΥΝ ΑΠΟ ΜΙΤΡΟΜΑΝΙΑ ΚΟΠΡΟΣΚΥΛΑ

Tους 12 Mητροπολίτας τους κόψαν χωρίς δίκη, χωρίς ἀπολογία, χωρίς τίποτε. Έτσι, γιατί το ήθελε ο Σεραφείμ. Kαι εγώ θα είχα κοπή, αλλά ακολούθησε η καταστροφή της Kύπρου. Άλλαξε το πολίτευμα εκεῖνο και παρέμεινα. (Kατασκ. 19-8-1993)

 

  ΣΤΕΛΕΧΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΕΩΣ ΡΩΤΑ ΤΟΝ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟ: Ποιά είναι η γνώμη σας για το εκκλησιαστικό θέμα;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: «Παλιόπαιδα από την νεότητά τους, που δεν εἶχαν οὔτε Θεό, οὔτε τίποτε, εἶδαν την μίτρα, εἶδαν την μπαστούνα, εἶδαν τα μεγαλεῖα καὶ ἤθελαν να γίνουν δεσποτάδες. Πάσχουν από μιτρομανία μέ γιώτα και μέ ήττα. Aυτή εἶναι η ιστορία.
Oι περισσότεροι από αυτούς δεν πιστεύουν τίποτε.
Tότε στην περίοδο του Iερωνύμου εξελέγησαν δέκα, που δεν παρακαλέσαν κανέναν. Eἶχαν αδελφότητα αυτοί και ἔκαναν μιά καλή εκλογή. Tώρα ο Σεραφείμ μεταχειρίζεται υβριολόγιο που ούτε οι χαμάληδες του Πειραιῶς δεν έχουν, αλλά μή ασχολεῖστε μέ αυτούς».

ΜΑΝΗ ΘΑΚΕΛ ΦΑΡΕΣ ΟΙ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΣΕΡΑΦΕΙΜ - ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ - ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ

OΣΟ ΕΝΟΧΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΜΟΧΘΗΡΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΙΚΑΣ,

ΤΟΣΟ ΕΝΟΧΟΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΪΔΗΣ,
ΤΟΣΟ ΕΝΟΧΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ Ο ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ ΛΙΑΠΗΣ,
ΑΦΟΥ ΑΡΝΗΘΗΚΑΝ ΝΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ 12 ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΑΔΙΚΩΣ  ΕΚΘΡΟΝΙΣΘΕΝΤΕΣ.

ΚΑΙ ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΝΟΧΟΙ.
Διαβάστε το δυναμικό κείμενο του Δημοσιογράφου Οδυσσέα Τσολογιάννη ΕΔΩ:

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΝ20181003_16054410 by on Scribd

Εἶναι ἀνεκτόν δίπλα στούς σφαγιασθέντες “Ἀμνούς” νά δεσπόζουν οἱ ἀνηλεεῖς διῶκτες τους;

 ΔΙΑΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΛΑΡΙΣΗΣ

Επιμέλεια Ελευθερίας

Αναδημοσίευση: ΑΓΩΝΑΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ: Εἶναι ἀνεκτόν δίπλα στούς σφαγιασθέντες “Ἀμνούς” νά δεσπόζουν οἱ ἀνηλεεῖς διῶκτες τους; (agonasax.blogspot.com)

Του Σεραφείμ Νικολάου

 Οἱ κρυφοί Βασιλεῖς καί Μυστικοί Ἅγιοι

 

«Οὐαὶ ὑμῖν͵ Γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί͵ ὅτι οἰκοδομεῖτε τοὺς τάφους τῶν προφητῶν καὶ κοσμεῖτε τὰ μνημεῖα τῶν δικαίων͵ καὶ λέγετε͵ Εἰ ἦμεν ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν πατέρων ἡμῶν͵ οὐκ ἂν ἦμεν αὐτῶν κοινωνοὶ ἐν τῷ αἵματι τῶν προφητῶν. ὥστε μαρτυρεῖτε ἑαυτοῖς ὅτι υἱοί ἐστε τῶν φονευσάντων τοὺς προφήτας» (Ματθ. κγ’ 29-31).

 (Δηλαδή, Ἀλλοίμονό σας, γραμματεῖς καί Φαρισαῖοι ὑποκριταί, διότι οἰκοδομεῖτε τούς τάφους τῶν ἁγίων Προφητῶν καί κοσμεῖτε τά μνημεῖα τῶν Δικαίων. Καί συγχρόνως διακηρύττετε, ὅτι ἄν ζούσαμε στίς μέρες τῶν πατέρων μας δέν θά μετείχαμε στό ἔγκλημα τοῦ αἵματος τῶν Προφητῶν. Κατ’ αὐτόν τόν τρόπο μιλῶντας ἀναγνωρίζετε γιά τόν ἑαυτό σας ὅτι εἶστε ἀπόγονοι καί διάδοχοι τῶν ἀνθρώπων πού ἐδολοφόνησαν τούς Προφῆτες καί κατέχεσθε ἀπό κακή κληρονομικότητα, ἀπό τήν ὁποία ὅμως δέν φροντίσατε νά ἀπαλλαγῆτε).

[Μαῦρο πέπλο στό Πορτραῖτο τοῦ Δόγη]

Στό Κεντρικό Παλάτι στήν Βενετία, μέσα εἰς τήν  Αἴθουσα τῶν Συνεδριάσεων τοῦ Μεγάλου Συμβουλίου, ὑπάρχουν κατά σειράν ἀναρτημένα διάφορα πορτραῖτα τῶν Δόγηδων πού ἐκυβέρνησαν τήν πόλι.

Εἰδικά εἰς ἕνα πορτραῖτο, ἀφηρέθη ἡ φωτογραφία τοῦ ἀντιστοίχου Δόγη καί ἐτοποθετήθη ἕνα “Mαῦρο Πέπλο”, ἐπάνω στό ὁποῖο ἀναγράφεται:

«Ἐδῶ εἶναι ὁ χῶρος ὅπου προριζόταν γιά τόν Marino Falierο, ὁ ὁποῖος ἀπεκεφαλίσθη γιά τά ἀδικήματά του».

Αὐτός ὁ Δόγης προσεπάθησε νά θεσμοθετήση ἔκτακτες ἐξουσίες γιά τόν ἑαυτό του, ὑπερεξουσίες, καί γι’ αὐτό τό λόγο ἐθεωρήθη ὅτι ἐπρόδωσε τήν “Γαληνοτάτη Δημοκρατία τῆς Βενετίας”. Ἀπέτυχε στό φιλόδοξο ἐγχείρημά του καί ἐξετελέσθη.

[Πορταῖτο τοῦ ἁγίου Θεολόγου]

Πολλοί εὐσεβεῖς μᾶς ἐκφράζουν μία λογική ἀπορία. Ἆραγε, σχετικῶς μέ τά Πορτραῖτα τῶν Μητροπολιτῶν Λαρίσης, τά ὁποῖα δεσπόζουν μέσα στό Ἐπισκοπεῖο, τί καθεστώς πρυτανεύει;

·     Ἐτέθη ἐκεῖ καί τό Πορταῖτο τοῦ ἁγίου Θεολόγου; Ναί ἤ ὄχι;

·     Καί κεῖται ἀκριβῶς δίπλα στίς φωτογραφίες τῶν διωκτῶν του;

·     Τί σειρά καί τάξις τηρεῖται;

·     Καί τί ἀκριβῶς ἀναγράφεται κάτω ἀπό αὐτά;

·     Καί ποῖες χρονολογίες Ἐπισκοπεύσεως τή Λάρισα καταχωροῦνται;

Ἐρωτοῦμε καλόπιστα καί εὐγενικά, γιά νά ἀποκριθοῦμε εἰς ὅσους ἁπλοϊκά μᾶς ἐρωτοῦν.

Μήπως σέ μερικά Πορτραῖτα ἐπιβάλλεται νά τοποθετηθῆ ἕνα ατόφυο συμβολικό “Μαῦρο Πέπλο”;

Φρονοῦμε βέβαια ὅτι, τό φανταστικόν “Πορτραῖτο” τοῦ ἁγίου Θεολόγου τό  ἔχει ἀναρτημένο ὁ λαός βαθειά στά Φιλοκάρδια του.

[Καρδίτσα, Τρίκαλα καί Βόλος μέ ἴδια “Πορταῖρτα”]

Καί τίθεται ἕνα ἀκόμη ἀδήριτο ἐρώτημα: Στίς ἄλλες Δώδεκα δοκιμασθεῖσες Ἱ. Μητροπόλεις, ὅπου εἰσέβαλαν οἱ “Μοιχεπιβάτες”, τί “Πορτραῖτα” ἔχουν ἐγκατασταθῆ;

·     Εἶναι θρονιασμένοι οἱ Διῶκτες καί “Σφαγεῖς”;

·     ἤ μήπως καί τά θύματα δίπλα στούς βαρυτάτους παραβάτες;

Μνημονεύουμε κατ’ ἀρχάς τά Θεσσαλικά Ἐπισκοπεῖα, χωρίς νά παραγράφουμε καί τίς ἄλλες ταλανισθεῖσες  Ἱ. Μητροπόλεις:

·     Στή Ἱ. Μητρόπολι Θεσσαλιώτιδος, στήν Καρδίτα, τί συμβαίνει; Ὑπάρχει ἐκεῖ ἠ φωτογραφία τοῦ Μητροπολίτου Κωνσταντίνου;

·     Στά Τρίκαλα, ἀντιστοίχως ἐκείνη τοῦ Μητροπολίτου Σεραφείμ;

·     Καί στόν Βόλο ἐπίσης ἡ τοῦ  ὁ Μητροπολίτου Ἠλία;

Τι ήταν πραγματικά ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Σεραφείμ Τίκας(+1998). ΠΟΙΜΕΝΑΣ ή ΔΥΝΑΣΤΗΣ της εκκλησίας μας;;;

            Ο ΔΗΘΕΝ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΣ               ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΙΚΑΣ

 

ΑΡΧΙΕΠ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΙΚΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΛΑΙΟΝΣ

  Ο ΟΛΕΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ   ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΙΚΑΣ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗ

                                     Πριν λίγες μέρες, ξαφνιάστηκα διαβάζοντας άρθρο στην ιστοσελίδα 

γνωστού Ορθόδοξου Σωματείου που επαινούσε(!) τον πρώην Αρχιεπίσκοπο Αθηνών (συκοφαντώντας ταυτόχρονα πλήθος αγνών ποιμένων του ευαγγελίου). Η διαστρέβλωση της ιστορίας και της αλήθειας σε όλο της το μεγαλείο..

Ανάμεσα σε άλλα, διαβάζουμε ότι :
"Και πράγματι ο αποφασιστικός εκείνος εκκλησιαστικός άνδρας και ηγέτης αποχουντοποίησε την ιεραρχία της Ελλαδικής Εκκλησίας που λόγω της διδακτατορίας και του αντικανονικού οργανωσιακού Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου Α΄(1967-1973) είχε οδηγηθεί σε πλήρη αντικανονικότητα."

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΟΣ ΧΡΟΝΗΣ, Ο ΗΡΩΑΣ ΤΩΝ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ! ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΙΟΥΛΙΟ ΤΟΥ 1974 , ΕΝΩ ΚΑΙΓΟΤΑΝ Η ΚΥΠΡΟΣ, Ο ΜΟΙΧΕΠΙΒΑΤΗΣ ΑΝΘΙΜΟΣ ΡΟΥΣΣΑΣ ΤΟΥ ΑΡΠΑΞΕ ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΑ ΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΘΡΟΝΟ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ.....

Κωνστάντιος Χρόνης
Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως

Παραθέτουμε παρακάτω ένα ολόκληρο κεφάλαιο από το βιβλίο του μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος Νικοδήμου «Δηλώνω Δημοσιογράφος» (κεφάλαιο 10. «Στόχος ο λευκός γέροντας», σελ. 96-114). Ένα μοναδικό κείμενο πού εξαίρει τήν αγία μορφή της Εκκλησίας μας, τον πράο και μαχητή επίσκοπο, τον μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως Κωνστάντιο.

Φίλοι δημοσιογράφοι, γιατί χτυπήσατε το λευκό κι άκακο γέροντα; Γιατί πετάξατε λάσπη στο χιόνι; Γιατί πληγώσατε κείνον, που, κατά τις φρικτές νύχτες της σκλαβιάς και της οδύνης, έχυνε λάδι και κρασί στις πληγές και μαλάκωνε τον πόνο; Γιατί τα βέλη σας τα αποσύρατε απ’ τους εκμεταλλευτές, απ’ τους πλαστογράφους, απ’ τους τυράννους, απ’ τους μοχλούς της βίας και της βαρβαρότητας και τα καθηλώσατε στο πρόσωπο, που έλαμψε σαν αστέρι παρηγοριάς στις σκοτεινιές των προσωπικών και των εθνικών περιπετειών μας; Στιγματίζω τη συμπεριφορά σας. Εγγράφω την ευθύνη σας. Σαλπίζω την ενοχή σας.

ΑΠΟΦΡΑΔΑ ΗΜΕΡΑ! ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, ΠΡΙΝ 50 ΧΡΟΝΙΑ, 11 ΙΟΥΛΙΟΥ ΤΟΥ 1974, ΣΦΑΓΙΑΣΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΛΙΚΑ ΤΟΥ, 12 ΑΔΙΑΒΛΗΤΟΙ ΚΑΙ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ

 ΑΠΟΦΡΑΔΑ ΗΜΕΡΑ! ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, ΠΡΙΝ 50 ΧΡΟΝΙΑ, 11 ΙΟΥΛΙΟΥ ΤΟΥ 1974, ΣΦΑΓΙΑΣΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΛΙΚΑ ΤΟΥ, 12 ΑΔΙΑΒΛΗΤΟΙ ΚΑΙ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ

Ὁ Μητροπολίτης Φλωρίνης Αὐγουστῖνος ἔστειλε τὴν ἴδια μέρα ἐπιστολὴ στὸν Ἀρχιεπίσκοπο καὶ τὴν κοινοποίησε σ' ὅλους τοὺς Μητροπολῖτες. 

Ἐν Φλωρίνῃ τῇ 13-7-74
Πρός
Τὸν Μακαριώτατον
Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν
κ. Σεραφείμ
ΑΘΗΝΑΣ 

 

Ὡς ἐλεύθερος ἄνθρωπος καί δή ἐπίσκοπος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας βαθύτατα αἰσθάνομαι τό χρέος ἀδιαφορῶν διά τάς συνεπείας νά ὑψώσω τήν φωνήν μου διά τά τελευταίως ἐν τῇ ἡμετέρα Ἐκκλησία διαδραματιζόμενα θλιβερά γεγονότα. Ἀρχή συμφορῶν ἡ διά τῆς 3ης Συντακτικῆς Πράξεως διάκρισις τῶν Μητροπολιτῶν εἰς κανονικούς καί ἀντικανονικούς. Ἅπαντες οἱ ἀπό συστάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους μέχρι σήμερον Ἀρχιεπίσκοποι καί Μητροπολῖται ἐξελέγησαν ἐντός τοῦ ἀθλίου συστήματος τῆς νόμῳ κρατούσης Πολιτείας διά ποικίλων σχημάτων Συνόδων, ὀλιγομελῶν, πολυμελῶν, ἀριστίνδην, καί φέρουν ἐν ἑαυτοῖς τό αὐτό κρῖμα καί οὐδείς δύναται νά καυχηθῆ ὅτι ἐξελέγη κατά τόν ἰδεώδη ἀποστολικόν τρόπον.