Η αφαίρεση της αγέννητης ζωής υπό το πρίσμα της Ηθικής και του Δικαίου

 

  

π. ΗΛΙΑΣ Γ. ΔΙΑΚΟΥΜΑΚΟΣ

              ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ

Η αφαίρεση της αγέννητης ζωής υπό το πρίσμα της Ηθικής και του Δικαίου

Η στοιχειακή αποδόμηση του «εγώ» και του άλλου,

την οποία καμία ιδεολογική επιλογή, κανένας δικαιωματισμός,

λόμπι, πολιτική ή νομική απόφαση δεν μπορεί να εκλογικεύσει

Πρόλογος

Το ερώτημα που προηγείται όλων των δικαιωμάτων

Υπάρχουν ζητήματα που επιτρέπουν στον άνθρωπο να διαφωνεί χωρίς να κινδυνεύει το θεμέλιο της κοινής ζωής. Υπάρχουν όμως και ζητήματα, στα οποία η διαφωνία δεν αφορά απλώς

* έναν τρόπο διοίκησης,

* μία οικονομική επιλογή ή

* μια κοινωνική προτίμηση,

αλλά το ίδιο το νόημα του ανθρώπου.

Η αφαίρεση της ανθρώπινης ζωής, είτε αυτή συντελείται εντός της μήτρας είτε έξω από αυτήν, ανήκει σ᾽ αυτήν τη δεύτερη κατηγορία.

Ο FDA παραδέχεται την δημιουργία όγκων εγκεφάλου λόγω της αντισύλληψης.

Ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) παραδέχεται επιτέλους ότι το Depo Provera είναι επικίνδυνο

Από το «Αφήστε με να ζήσω!»

Η Anita Petersen ήταν μόλις 47 ετών όταν πέθανε ξαφνικά τον Οκτώβριο του 2024. Χρειάστηκε να γίνει νεκροτομή για να αποκαλυφθεί η αιτία θανάτου. Αυτή αποκάλυψε ότι η γυναίκα έπασχε από ενδοκράνιο μηνιγγίωμα – έναν όγκο στον εγκέφαλο. Αιτία του θανάτου της ήταν μια αιμορραγία που προκλήθηκε από αυτόν τον αδιάγνωστο όγκο, η οποία και οδήγησε στον πρόωρο θάνατο.

Τι, όμως, είχε προκαλέσει αυτόν τον όγκο;

Αἵμα στάζει ἡ καρδιά μας… (Δημογραφικό πρόβλημα).

                        

Γράφει: ὁ Ἀρχιμ. Παῦλος Ντανᾶς

Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας

15/06/2026

Ὁ Θεὸς ἔπλασε τοὺς πρωτοπλάστους «κατ’ εἰκόνα καὶ καθ’ ὁμοίωσιν» (Γέν. 1,26) και τοὺς ἔδωσε τὴν ἐντολή: «Αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ κατακυριεύσατε τὴν γῆν» (Γέν. 1,28). Ἡ τεκνογονία εἶναι εὐλογία ἀπὸ τὸν Θεό. Στὴν Παλαιὰ Διαθήκη ἡ ἀτεκνία θεωροῦνταν «ὄνειδος». Γι’ αὐτὸ βλέπουμε τὶς προσευχές ποὺ ἔκαναν ὅλα ἐκεῖνα τὰ ἱερὰ ζευγάρια, φτάνοντας μέχρι καὶ τὸν Ἅγιο Ἰωακεὶμ καὶ τὴν Ἄννα, που τοὺς χαρίσε τὴν Παναγία μας. Καὶ γι’ αὐτὸ ὁ ὑμνωδὸς λέει: «Ἰωακεὶμ καὶ Ἄννα ὀνειδισμοῦ ἀτεκνίας, καὶ Ἀδὰμ καὶ Εὔα ἐκ τῆς φθορᾶς τοῦ θανάτου ἠλευθερώθησαν, Ἄχραντε, ἐν τῇ ἁγίᾳ γεννήσει σου. Αὐτὴν ἑορτάζει καὶ ὁ λαός σου, ἐνοχῆς τῶν πταισμάτων λυτρωθεὶς ἐν τῷ κράζειν σοι· Ἡ στεῖρα τίκτει τὴν Θεοτόκον καὶ τροφὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν.» Δημιούργησε τὴν Εὔα ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ Ἀδὰμ καὶ ὅταν ὁ Ἀδὰμ τὴν εἶδε εἶπε: «Αὐτὸ εἶναι ὀστὸ ἀπὸ τὰ ὀστά μου καὶ σάρκα ἀπὸ τὴ σάρκα μου. Αὐτὴ θὰ ὀνομαστεῖ γυναίκα διότι ἔγινε ἀπὸ τὸν ἄνδρα αὐτῆς. Ἐξαιτίας τοῦ στενοῦ αὐτοῦ δεσμοῦ θὰ ἐγκαταλείπει ὁ ἄνδρας τὸν πατέρα καὶ τὴ μητέρα του καὶ θὰ συνδέεται στενότατα μὲ τὴ γυναῖκα του, ὥστε καὶ οἱ δύο διὰ τῆς συζυγίας νὰ γίνουν πλέον μία σάρκα, ἕνα σῶμα» (Γένεσις 2, 23-24).

Η αντίφαση του σύγχρονου δικαιωματισμού και της αξίας της (αγέννητης) ζωής

                                    π. ΗΛΙΑΣ Γ. ΔΙΑΚΟΥΜΑΚΟΣ

                                                   ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ

Η σύγχρονη κοινωνία διακηρύσσει με ένταση και πάθος την ευαισθησία της απέναντι στον πόνο και την αδικία. Τα ανθρώπινα δικαιώματα, καθώς και τα δικαιώματα των ζώων, βρίσκονται στο επίκεντρο του δημόσιου λόγου, διαμορφώνοντας ένα πλαίσιο ηθικής εγρήγορσης και κοινωνικής συνείδησης. Ωστόσο, πίσω από αυτήν την φαινομενική ενότητα, αναδύεται μία βαθιά και ανησυχητική αντίφαση, η οποία αξίζει να διερευνηθεί με σοβαρότητα και ειλικρίνεια.

Όταν η γυναικολόγος έμεινε έγκυος τότε παραδέχτηκε ότι το «έμβρυό» της είναι «παιδί».

                  Από το «Αφήστε με να ζήσω!»

Η γυναικολόγος και υπέρμαχος των εκτρώσεων Christine Henneberg, κατέγραψε τις εμπειρίες της, μεταξύ δε αυτών και τον τρόπο που έκανε την έκτρωση ενός άθικτου μωρού, το οποίο κατόπιν είδε να κινείται έξω από την μητέρα του.

 Σε όλο το βιβλίο της, «Boundless: An Abortion Doctor Becomes a Mother», η γιατρός υποστηρίζει ότι ένα μωρό στην μήτρα δεν είναι άνθρωπος, μάλλον δεν είναι καν ζωντανό.

Ωστόσο, αναφερόμενη στην δική της εγκυμοσύνη στις 16 εβδομάδες, λέει: 

Στην περίπτωση των εκτρώσεων, ένα έμβρυο 16 εβδομάδων δεν είναι παιδί. Αυτή η ζωή, όμως, που είναι μέσα μου, είναι ένα παιδί. Είναι το παιδί μου.

Αποκαλεί την αγέννητη κόρη της «αναπτυσσόμενη ζωή μέσα μου» και λέει ότι, «στον υπέρηχο, μπορώ να την δω να κλωτσάει και να κάνει τούμπες».

«Σκοτώνω το παιδί μου την Πέμπτη» – Το ενοχικό υπόβαθρο της εκτρώσεως

εἰσαγωγικὸ ἀπὸ entaksis:      Ὑπάρχουν ἁμαρτίες ποὺ ὁ νοῦς ἐπιχειρεῖ νὰ θάψει, ἀλλὰ ἡ ψυχὴ ἀρνεῖται νὰ σβήσει. Αὐτὴ εἶναι μία ἀπὸ τὶς βαθύτερες ἀλήθειες ποὺ ἀναδύεται ἀπὸ τὴν ὀξυδερκῆ κλινικὴ καὶ ποιμαντικὴ μελέτη τοῦ καθηγητοῦ Ἰωάννη Κορναράκη (1926-2013), ἑνὸς ἀπὸ τοὺς σημαντικότερους Ἕλληνες ὀρθόδοξους ποιμαντικοὺς ψυχολόγους τοῦ εἰκοστοῦ αἰῶνος. Στὸ κείμενό του «Τὸ ἐνοχικὸ ὑπόβαθρο μιᾶς ἐκτρώσεως», ὁ Κορναράκης παρουσιάζει μία συγκλονιστικὴ κλινικὴ περίπτωση: μία γυναίκα ἑξήντα ἐτῶν, γνωστὴ χριστιανή, ἀντιμετωπίζει ξαφνικὰ ἔντονες παρορμήσεις βίας κατὰ τοῦ βρέφους τῆς υἱοθετημένης κόρης της. Ἡ αἰτία; Δύο ἐκτρώσεις ποὺ εἶχε κάνει στὰ δεκαεπτά της χρόνια — πρὶν ἀπὸ δεκαετίες — καὶ τὶς ὁποῖες πίστευε ὅτι εἶχε «ξεχάσει», ἀκόμη καὶ μετὰ τὴν ἐξομολόγησή τους. Ὁ Κορναράκης ἐπισημαίνει πώς τὸ ἀσυνείδητο οὔτε ξεχνᾶ οὔτε συγχωρεῖ ἀπὸ μόνο του. Τὸ ἐνοχικὸ βάρος μιᾶς ἐκτρώσεως, ὅταν δὲν ἀντιμετωπισθεῖ οὐσιαστικά, μεταφέρεται στὸ ἀσυνείδητο ὡς «ἀπωθημένο σύμπλεγμα ἐνοχῆς», ἕτοιμο νὰ ἀναδυθεῖ μὲ τὴν πρώτη εὐκαιρία.

Το κοινοβούλιο του Λουξεμβούργου κατοχυρώνει συνταγματικά τον φόνο βρεφών σε αμβλώσεις μέχρι την γέννηση.

σ.σ. Το άκουσμα αυτής της σατανικής είδησης πλημμυρίζει με δαιμονικό ρίγος τους λυσσασμένους και τις λυσσασμένες της γης που κατάφεραν να πουλήσουν στην ανθρωπότητα την δολοφονία των αγέννητων παιδιών ως «δικαίωμα των γυναικών»!

Από τον Steven Ertelt για την ιστοσελίδα LifeNews.com
Μετάφραση και επιμέλεια κειμένου: «Αφήστε με να ζήσω!»

Το μικροσκοπικό ευρωπαϊκό έθνος του Λουξεμβούργου έγινε μετά από ψηφοφορία (ντροπής, απέχθειας και εθνικής αυτοκτονίας), η δεύτερη χώρα παγκοσμίως, που προστατεύει συνταγματικά την άμβλωση βρεφών μέχρι την γέννησή τους, μετά την Γαλλία, το 2024.

Ν. Παπαδόπουλος: «Δύο πυρηνικές βόμβες από την Ελλάδα στην Ορθοδοξία»

    

            Νίκος Παπαδόπουλος, Πρόεδρος του "Ελληνικού παλμού" στην εκπομπή της ΕΟΔ "Εν'αληθεία"

Σκληρή κριτική για το Ουκρανικό ζήτημα και την αποστολή όπλων, με αναφορά στην πνευματική κληρονομιά των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου που σήμερα «ποδοπατείται».

Σε μια συζήτηση γεμάτη ένταση και πνευματικές προεκτάσεις, στο πλαίδιο της συνέντευξής του στην Ένωση Ορθοδόξων Δημοσιογράφων "ΕΝ ΑΛΗΘΕΙΑ", ο Πρόεδρος του «Ελληνικού Παλμού», Νίκος Παπαδόπουλος, αναφέρθηκε σε καίρια ζητήματα που απασχολούν την Ορθοδοξία και την εξωτερική πολιτική της χώρας, χρησιμοποιώντας σκληρή γλώσσα για τις επιλογές της ηγεσίας.

Το Ουκρανικό ζήτημα και οι Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος

Ο κ. Παπαδόπουλος στάθηκε ιδιαίτερα στην πνευματική σχέση της Ελλάδας με τον σλαβικό κόσμο, υπενθυμίζοντας ότι ο φωτισμός των Σλάβων προήλθε από τους Θεσσαλονικείς Αγίους Κύριλλο και Μεθόδιο.

Για ποια ανθρώπινα δικαιώματα μιλάμε;

Ανθρώπινα δικαιώματα και ανθρώπινο έμβρυο.

(άρθρο-Ανθρώπινα δικαιώματα και ανθρώπινο έμβρυο-) Υποτίθεται ότι ζούμε στην εποχή που τα ανθρώπινα δικαιώματα έχουν τον πρώτο λόγο. Βλέπουμε να ψηφίζονται καθημερινά νόμοι, όπως ο λεγόμενος αντιρατσιστικός νόμος που καθιερώνουν το δικαίωμα να τιμωρούνται αυστηρότατα  κάποιοι οι οποίοι υποτίθεται ότι θίγουν με τον λόγο ή με τις πράξεις τους κάποιες μειονότητες. Βλέπουμε η Βουλή να νομοθετεί ως  δικαίωμα το γάμο και την τεκνοθεσία σε ζευγάρια τα οποία είναι ομόφυλα αλλά και  πολλούς άλλους νόμους και κανόνες, οι οποίοι υποτίθεται ότι υποστηρίζουν αυτά τα δικαιώματα.

O J.D. Vance στην Πορεία για τη Ζωή: «Η άμβλωση είναι σύγχρονη παγανιστική ανθρώπινη θυσία»

Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ και γερουσιαστής του Οχάιο, J.D. Vance, δεν μάσησε τα λόγια του στην ετήσια March for Life, την μεγαλύτερη πορεία υπέρ της ζωής στην Αμερική.

Μπροστά σε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους που γέμισαν το National Mall κάτω από παγωμένο ήλιο, ο Vance έριξε βόμβα:

«Η άμβλωση δεν είναι απλώς μια ιατρική πράξη. Είναι μια παγανιστική τελετή ανθρώπινης θυσίας που κάνουμε στον βωμό της σεξουαλικής απελευθέρωσης και της προσωπικής ευκολίας. Θυσιάζουμε τα παιδιά μας στον Μολόχ της σύγχρονης εποχής, και μετά έχουμε το θράσος να αποκαλούμε τους εαυτούς μας πολιτισμένους.»

Δημογραφικό: Μόλις 42.000 Ελληνόπουλα γεννήθηκαν από γονείς Έλληνες εις το γένος το 2025!

Η καταστροφή ξεκίνησε από το πρώτο Μνημόνιο του Γ.Α.Παπανδρέου το 2010 - Ιστορικό χαμηλό γεννήσεων στην Ελλάδα το 2025 25.01.2026 

 

Απογοήτευση προκαλούν τα στοιχεία που ήρθαν στη δημοσιότητα σχετικά με τις γεννήσεις στην Ελλάδα, καθώς το 2025 υπήρξε η χρονιά με τις λιγότερες στην ιστορία της χώρας.

Σημειώνεται πως το 40% των γεννήσεων αφορά παιδιά από γονείς μη Έλληνες εις του γένος (ανεξάρτητα αν οι γονείς τους ή οι παππούδες τους ήρθαν στην Ελλάδα από τ0 1990), άρα τελικά λίγο περισσότερα από 40.000 ήταν τα Ελληνόπουλα που γεννήθηκαν από Έλληνες εις το γένος.

ΤΟ ΦΟΒΕΡΟ ΚΑΙ ΑΠΟΤΡΟΠΑΙΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΩΝ ΕΚΤΡΩΣΕΩΝ ΣΑΡΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, (1986-2026).

 Δεν ξεχνώ ! Η αφίσα αυτή λογοκρίθηκε και απαγορεύτηκε  από τον Κων. Καραμανλή της Ν. Δ. που εμπλέκεται στο Σιδηροδρομικό δυστύχημα των 57 νεκρών στα Τέμπη.  

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου - Ιατρού - συγγραφέως

Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 27η Ιανουαρίου 2026

    Συμπληρώνονται φέτος 40 χρόνια από τότε που η ελληνική Πολιτεία ψήφισε τον εθνοκτόνο και αιμοσταγή νόμο 1609/1986 για τις εκτρώσεις με τον παραπλανητικό τίτλο: «Τεχνητή διακοπή της εγκυμοσύνης και προστασίας της υγείας της γυναίκας…», με τον οποίο ουσιαστικά απενοχοποιήθηκε το στιγερό και ειδεχθές αυτό έγκλημα.

Αμβλώσεις και υποκρισία: ο καθηγητής κ. Βαθιώτης διαλύει το αφήγημα

                             


Ο καθηγητής Ποινικού Δικαίου Κωνσταντίνος Βαθιώτης τοποθετείται δημόσια για τη συζήτηση που άνοιξε μετά τις δηλώσεις της Μαρίας Καρυστιανού σχετικά με τις αμβλώσεις.

Με αιχμηρό νομικό λόγο, παραδείγματα από τη θεωρία των ατομικών δικαιωμάτων και αναφορές στην περίοδο του κορωνοϊού, αποδομεί την κυβερνητική επιχειρηματολογία περί «αυτοδιάθεσης του σώματος» και αναδεικνύει τις αντιφάσεις του πολιτικού λόγου. Ανάλυση που θέτει ξανά στο τραπέζι ένα ζήτημα που το σύστημα θεωρεί «κλειστό» από το 1986

1. Η τραυματική εμπειρία Παθολόγοανατόμου όταν είδε την έκφραση φρίκης στο πρόσωπο άρρενος βρέφους 1,3 κιλών μετά την έκτρωση.

Πολλοί από τους πρώην εργαζομένους έχουν φρικώδεις μνήμες ιδίως από τη διαδικασία να συνενώνουν τα μέλη εμβρύων μετά την άμβλωση. 
Η διαδικασία αυτή λαμβάνει χώρα μετά την άμβλωση έτσι ώστε οι εργαζόμενοι στην κλινική των αμβλώσεων να μπορούν να βεβαιώσουν ότι κανένα από τα μέλη του εμβρύου (χέρια, πόδια, κομμάτια του κρανίου, κ.λ.π.) δεν έχει μείνει μέσα στο σώμα της μητέρας· οιαδήποτε απομεινάρια θα μπορούσαν να προκαλέσουν μια θανατηφόρα λοίμωξη.

«Ένα περιστατικό πραγματικά με τρέλλανε. Αφορούσε σε ένα αρσενικό βρέφος 24 και κάτι εβδομάδων, που ζύγισε το λιγότερο 1,3 κιλά. (...)

Δημόσια διαβούλευση για τις εκτρώσεις;

 

Μια σχεδόν τηλεγραφική τοποθέτηση από τον Δρ. Ηλία Κοπανάκη (Χημικός Μηχανικός Ε.Μ.Π., Phd και MSc. Περιβάλλοντος, MSc. Βιοηθικής), μήπως και αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε πως έχει το θέμα και τι είπε προχθές η Μαρία Καρυστιανού, που έχουν πέσει λυτοί και δεμένοι να τηνε φάνε…

 Μιας και ένα από τα μεταπτυχιακά μου είναι στην Βιοηθική ας πάρω θέση. Το θέμα της διακοπής κύησης (όρος που χρησιμοποιείται πλέον στη Βιοηθική αντί του όρου “άμβλωση”) (κι αυτό έπρεπε να το ξέρουν τα συστημικά τζιτζικάκια που έκαναν την ερώτηση στην κυρία Μαρία Καρυστιανού) είναι από τα πλέον πολυδουλεμένα στην σύγχρονη επιστήμη της Βιοηθικής θέματα, κι ως εκ τούτου η δήλωσή της ότι "είναι θέμα δημόσιας διαβούλευσης" είναι κάτι που ισχύει στην πράξη για την επιστημονική κοινότητα και με την προοπτική αυτή έκανε προφανώς η παιδίατρος επιστήμονας την δήλωση αυτή. Όλα τα άλλα σχόλια και κουτσομπολιά είναι είτε άγνοια είτε κακεντρέχεια. 

Δείτε τι λέει ένας Αμερικανός γυναικολόγος ο οποίος έχει κάνει πάνω από 1200 ΕΚΤΡΩΣΕΙΣ

             

Δείτε τι λέει ένας Αμερικανός γυναικολόγος ο οποίος έχει κάνει πάνω από 1200 ΕΚΤΡΩΣΕΙΣ 🆘 

Νίκος Παπαδόπουλος: «Η καρδιά του εμβρύου χτυπά. Χτυπά ΔΥΝΑΤΑ.. »

 

Ως καρδιοχειρουργός, 
αλλά και ως άνθρωπος που έχει βιώσει επανειλημμένα την προσπάθεια φίμωσης και έκθεσης όποιου τολμά να ταράξει τα «ήρεμα νερά» του συστήματος, 
αισθάνομαι την ανάγκη να τοποθετηθώ ξεκάθαρα.

Η ερώτηση που απευθύνθηκε στην Καρυστιανού δεν ήταν αθώα. Ήταν στοχευμένη.
Στόχος της δεν ήταν ο διάλογος, αλλά η παγίδευση και η δημόσια έκθεσή της.
Γιατί φοβούνται κάθε τι καινούργιο που βάζει σε κίνδυνο την επικοινωνιακή “δικτατορία” τους.

Το Πουέρτο Ρίκο θεσπίζει νόμο που αναγνωρίζει την νομική προσωπικότητα του αγέννητου παιδιού.

σ.σ. Για να καταλάβουμε πόσο υποβαθμισμένη χώρα έχουμε γίνει, στο Πουέρτο Ρίκο ο νόμος αναγνωρίζει τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα για τα αγέννητα παιδιά, ενώ στην Ελλάδα της αρπάχτρας και της μίζας, τα γεννημένα γίνονται αντικείμενα εμπορίας και κέρδους. [Το σκάνδαλο του DNA των νεογνών με απλά λόγια.]

Από τον David Ramos, απόφοιτο του Universidad Privada del Norte στο Trujillo στο Περού, στις Επιστήμες της Επικοινωνίας για την ιστοσελίδα του CNA

Το Πουέρτο Ρίκο θέσπισε έναν νέο νόμο που αναγνωρίζει επίσημα τα αγέννητα παιδιά ως άτομα με τα ίδια θεμελιώδη δικαιώματα που παρέχονται σε όλους τους γεννημένους ανθρώπους.

Νέος άνθρωπος με δύο κύτταρα!

Το καθένα δείχνει να έχει διαφορετική αποστολή.

Από το «Αφήστε με να ζήσω!» 

Σύμφωνα με δημοσίευση* προερχόμενη από το Caltech, (California Institute of Technology) στο τεύχος 3 – Δεκεμβρίου/2025 – του περιοδικού Cell, υπάρχει μια εξειδικευμένη ασυμμετρία μεταξύ των δύο πρώτων κυττάρων στα οποία μεταπίπτει ο ζυγώτης, ο πρώτος άνθρωπος στα πρώιμα στάδια ανάπτυξής του. Αυτή η διαπίστωση διαψεύδει την προηγούμενη υπόθεση ότι τα κύτταρα των εμβρύων αναλαμβάνουν τους εξειδικευμένους ρόλους τους μόνο αργότερα  κατά την ανάπτυξη.

Αφού η έκτρωση δεν μας αρέσει, ας κάνουμε κάτι να σταματήσει

Από το «Αφήστε με να ζήσω!»

Νόμιμη ή παράνομη, συγκαλυμμένη ή φανερή, χειρουργική ή φαρμακευτική, επιθυμητή ή εκβιαστική, η έκτρωση έχει ποτίσει την κοινωνία μας. Είναι το θανατηφόρο δηλητήριο που κατάφερε να ξεγελάσει – επίσημα από το 1986- ότι είναι «φάρμακο δια πάσαν νόσο». Υπάρχει οικογενειακή δυσκολία; Έχει η έγκυος πρόβλημα υγείας, οικονομικό, εργασιακό, νομικό, προσωπικό, οποιοδήποτε….; Η «λύση» είναι πάντα ίδια, να πεθάνει το αγέννητο παιδί της για να «λυθούν» τα άλλα.

Αυτή η προσέγγιση είναι καταστροφική.

Από την μεριά μας:

Επιδιώκουμε η άμβλωση να γίνει ανεπιθύμητη και αδιανόητη, και να μην γίνεται καμία.

Ευχόμαστε να αναστραφεί ο ισχύον νόμος και κανείς να μην θεωρεί δικαίωμά του να σκοτώνονται αγέννητα παιδιά.