Γράφει ο Δημήτριος Νικ. Δασκαλάκης, Δικηγόρος Αθηνών
Ο όσιος Παϊσιος ο Αγιορείτης θεωρείται ένας από τους περισσότερο προβεβλημένους Αγίους της σύγχρονης Ορθοδοξίας, και όχι άδικα, αφού ο ασκητικός του βίος, η βαθιά του πίστη, η άκρα ταπείνωσή του και η ανυπόκριτη, θυσιαστική του αγάπη για τον πάσχοντα άνθρωπο συντονίστηκαν με την γρηγορούσα συνείδηση του πληρώματος της Εκκλησίας, που τον κατέταξε στην χορεία των λαοφιλέστερων και επιδραστικότερων αγίων, ακόμα και πριν από την επίσημη αγιοκατάταξή του.
Η οικουμενική του πνευματική ακτινοβολία δεν οφείλεται μόνο στην εκλαϊκευμένη μετάδοση των Ευαγγελικών επιταγών και στην «πνευματική σπατάλη» του εμπειρικού του βιώματος, που άγγιζε τις πιο ευαίσθητες χορδές του θρησκευτικού συναισθήματος των ανθρώπων και τους οδηγούσε βαθμιαία στην «καλή ανησυχία» της εν Χριστώ Σωτηρίας, αλλά και στην ομολογιακή και θαρραλέα εναντίωσή του στα ψυχοκτόνα κελεύσματα της εωσφορικής νέας τάξης πραγμάτων.
Ο Αγιορείτης Γέροντας είχε πλήρως συνειδητοποιήσει ότι η διεφθαρμένη πολιτική εξουσία υποσκάπτει ύπουλα και μεθοδικά τα θεμέλια της πίστης, πολτοποιώντας ανηλεώς την εθνική ιδιοπροσωπία και την ορθόδοξη ταυτότητα του ελληνικού λαού.










