«Σκοτώνω το παιδί μου την Πέμπτη» – Το ενοχικό υπόβαθρο της εκτρώσεως

εἰσαγωγικὸ ἀπὸ entaksis:      Ὑπάρχουν ἁμαρτίες ποὺ ὁ νοῦς ἐπιχειρεῖ νὰ θάψει, ἀλλὰ ἡ ψυχὴ ἀρνεῖται νὰ σβήσει. Αὐτὴ εἶναι μία ἀπὸ τὶς βαθύτερες ἀλήθειες ποὺ ἀναδύεται ἀπὸ τὴν ὀξυδερκῆ κλινικὴ καὶ ποιμαντικὴ μελέτη τοῦ καθηγητοῦ Ἰωάννη Κορναράκη (1926-2013), ἑνὸς ἀπὸ τοὺς σημαντικότερους Ἕλληνες ὀρθόδοξους ποιμαντικοὺς ψυχολόγους τοῦ εἰκοστοῦ αἰῶνος. Στὸ κείμενό του «Τὸ ἐνοχικὸ ὑπόβαθρο μιᾶς ἐκτρώσεως», ὁ Κορναράκης παρουσιάζει μία συγκλονιστικὴ κλινικὴ περίπτωση: μία γυναίκα ἑξήντα ἐτῶν, γνωστὴ χριστιανή, ἀντιμετωπίζει ξαφνικὰ ἔντονες παρορμήσεις βίας κατὰ τοῦ βρέφους τῆς υἱοθετημένης κόρης της. Ἡ αἰτία; Δύο ἐκτρώσεις ποὺ εἶχε κάνει στὰ δεκαεπτά της χρόνια — πρὶν ἀπὸ δεκαετίες — καὶ τὶς ὁποῖες πίστευε ὅτι εἶχε «ξεχάσει», ἀκόμη καὶ μετὰ τὴν ἐξομολόγησή τους. Ὁ Κορναράκης ἐπισημαίνει πώς τὸ ἀσυνείδητο οὔτε ξεχνᾶ οὔτε συγχωρεῖ ἀπὸ μόνο του. Τὸ ἐνοχικὸ βάρος μιᾶς ἐκτρώσεως, ὅταν δὲν ἀντιμετωπισθεῖ οὐσιαστικά, μεταφέρεται στὸ ἀσυνείδητο ὡς «ἀπωθημένο σύμπλεγμα ἐνοχῆς», ἕτοιμο νὰ ἀναδυθεῖ μὲ τὴν πρώτη εὐκαιρία.

Τέσσερις τρόποι που οι άλλοι μπορούν να αλλοιώσουν τη μνήμη σου

 

Με απλές παροτρύνσεις, οι φίλοι, οι συνάδελφοι και οι άγνωστοι

μπορούν να αλλάξουν τις αναμνήσεις σου με τρόπους που ποτέ δεν θα αντιληφθείς.

ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΤΡΟΠΟΙ ΠΟΥ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΛΛΟΙΩΣΟΥΝ ΤΗ ΜΝΗΜΗ ΣΟΥ

Εισαγωγικό από entaksis: Η κοινωνική επιρροή στη μνήμη δεν περιορίζεται μόνο στις προσωπικές μας συζητήσεις, αλλά επεκτείνεται και στον τρόπο με τον οποίο ενημερωνόμαστε και αλληλεπιδρούμε με τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, το διαδίκτυο και τις εφημερίδες. Ενώ στο παρελθόν οι αναμνήσεις μας διαμορφώνονταν από τις συζητήσεις μας με φίλους και την οικογένεια, σήμερα, αυτή η «μόλυνση» της μνήμης συμβαίνει σε μαζική κλίμακα. Οι τίτλοι των άρθρων στα ΜΜΕ, οι επαναλαμβανόμενες ειδήσεις, τα σχόλια στα κοινωνικά δίκτυα και ακόμη και οι φωτογραφίες που βλέπουμε στο διαδίκτυο μπορούν να επηρεάσουν και να αλλοιώσουν τις αναμνήσεις μας για ένα γεγονός, συχνά χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε. Για παράδειγμα, η επανάληψη μιας συγκεκριμένης έκφρασης σε ένα άρθρο ή η συνεχής προβολή μιας φωτογραφίας μπορεί να μας κάνει να πιστέψουμε ότι η ανάμνησή μας είναι ακριβής, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για μια ψευδή μνήμη. Παράλληλα, όταν τα μέσα επιλέγουν να δώσουν έμφαση σε συγκεκριμένες λεπτομέρειες και να παραλείψουν άλλες, μπορεί να προκληθεί κοινωνικά προκαλούμενη λήθη, καθώς οι μη αναφερόμενες πληροφορίες είναι πιθανό να ξεχαστούν με την πάροδο του χρόνου. Αυτή η διαδικασία δεν είναι πάντα σκόπιμη, αλλά μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες.

Ο Νεοβαρλααμισμός είναι εδώ: αντικαθιστούν τους ιερείς με ψυχολόγους.

Στο εξαιρετικό άρθρο «Νεοβαρλααμισμὸς ἡ «Λειτουργικὴ Ἀναγέννηση»[1], ο π. Θεόδωρος Ζήσης επισημαίνει τις τομές που κάποιοι θέλουν να κάνουν στην Εκκλησία, τάχαμου για να την αναγεννήσουν. Μέσα σε αυτές είναι «η έμμεση υποκατάσταση τού μυστηρίου της μετανοίας καί εξομολογήσεως από ψυχιάτρους καί ψυχολόγους». Πρόκειται για την επιστροφή της αίρεσης του Βαρλααμισμού, την οποία αίρεση αντιμετώπισε ο Άγιος της Εκκλησίας μας Γρηγόριος ο Παλαμάς και καταδίκασε η Εκκλησία. 

Δέκα τεχνικὲς χειραγώγησης τῆς κοινῆς γνώμης

Τσόμσκι Νόαμ

Καθηγητής Τμήματος Γλωσσολογίας καὶ Φιλοσοφίας τοῦ MIT

1. Ἡ τεχνική της διασκέδασηςΠρωταρχικὸ στοιχεῖο τοῦ κοινωνικοῦ ἐλέγχου, ἡ τεχνική τῆς διασκέδασης συνίσταται στὴ στροφὴ τῆς προσοχῆς τοῦ κοινοῦ ἀπὸ τὰ σημαντικὰ προβλήματα καὶ ἀπὸ τὶς μεταλλαγὲς ποὺ ἀποφασίστηκαν ἀπὸ τὶς πολιτικὲς καὶ οἰκονομικὲς ἐλίτ, δι’ ἑνὸς ἀδιάκοπου καταιγισμοῦ διασκεδαστικῶν καὶ ἀσήμαντων λεπτομερειῶν. Ἡ τεχνική τῆς διασκέδασης εἶναι ἐπίσης ἀπαραίτητη γιὰ νὰ ἀποτραπεῖ τὸ κοινὸ ἀπὸ τὸ νὰ ἐνδιαφερθεῖ γιὰ οὐσιαστικὲς πληροφορίες στοὺς τομεῖς τῆς ἐπιστήμης, τῆς οἰκονομία, τῆς ψυχολογίας, τῆς νευροβιολογίας καὶ τῆς κυβερνητικῆς. «Κρατῆστε ἀποπροσανατολισμένη τὴν προσοχὴ τοῦ κοινοῦ, μακριὰ ἀπὸ τὰ ἀληθινὰ κοινωνικὰ προβλήματα, αἰχμαλωτισμένη σὲ θέματα χωρὶς καμιὰ πραγματικὴ σημασία. Κρατῆστε τὸ κοινὸ ἀπασχολημένο, ἀπασχολημένο, ἀπασχολημένο, χωρὶς χρόνο γιὰ νὰ σκέφτεται· νὰ ἐπιστρέφει κανονικὰ στὴ φάρμα μὲ τὰ ἄλλα ζῶα». Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ Ὅπλα μὲ σιγαστήρα γιὰ ἥσυχους πολέμους.