Ὁ Καντιώτης ἐλέγχει τὸν Βασιλέαν Παῦλον
Εἰς ποίους, ἆραγε, καιροὺς οἱ δυστυχεῖς ζῶμεν; Ἰδού, οἱ κλέπται καὶ οἱ κακοῦργοι πληθύνονται. Ὦ Κύριε καὶ Θεέ μου! «Ἐκεῖ ὅπου ἐκρέμων οἱ κλέπται τὰ σπαθιά αὐτῶν, κρεμῶσι νῦν οἱ κακοῦργοι τὰ μεταξωτά των». Πόσον, ὅμως, ἠλλοιώθησαν οἱ καιροὶ εἰς τὴν εὐλογημένην ταύτην πατρίδα! Σήμερον, «οἱ μὲν καπετάνιοι κατέληξαν εἰς τὴν κώπην, οἱ δὲ ναῦται κρατοῦσι τὸ τιμόνιον τῆς ὁλκάδος». Ἀλλά, διὰ τί, Κύριε, νὰ ζῶμεν εἰς τοιαύτην ἐποχὴν ἐκπτώσεως καὶ νὰ ἐπαναλαμβάνωμεν τὰ θλιβερὰ ταῦτα λόγια;
Κατὰ τὰ ἔτη 1947-1948, ὁ πατὴρ Αὐγουστῖνος Καντιώτης, ὑπηρετῶν ὡς ἀρχιμανδρίτης καὶ ἱεροκῆρυξ, ἐξεφώνησε διπύρινον λόγον, ἐλέγχων δριμύτατα τὴν ἀσέλγειαν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης. Ὄρθωσε τὸ ἀνάστημα αὐτοῦ ἐνώπιον τοῦ τότε Βασιλέως Παύλου, ἀπευθύνων πρὸς αὐτὸν τὸν βαρυσήμαντον λόγον: “Εἶσθε μασόνος, Μεγαλειότατε;”
ΙΙ. Προκαθήμενος Σπυρίδων: «Σᾶς ἔδακεν ὁ Καντιώτης;»
Ὁ πατὴρ Αὐγουστῖνος, ἐμφορούμενος ὑπὸ προφητικοῦ
ζήλου, οὐδόλως ἐδίσταζε νὰ ἐλέγχῃ Προκαθημένους, βασιλεῖς,
ὑπουργούς, στρατηγούς, βουλευτάς, νομάρχας, ἀλλὰ ἔτι καὶ ἰσχυροὺς τοῦ κόσμου
τούτου. Οὕτως, ἤλεγξε δριμύτατα καὶ τὸν τότε Προκαθήμενον Πάσης Ἑλλάδος
Σπυρίδωνα Βλάχον (1949–1956), ὅστις εἶχε κατ' οἶκον εὐλογήσει τὸν
κεκωλυμένον γάμον τῶν ἀδελφῶν Στράτου (τῆς
μεγάλης βιομηχανικῆς οἰκογενείας τῆς "Πειραϊκῆς - Πατραϊκῆς"),
οἵτινες ἦλθον εἰς γάμον μετὰ τῶν ἀδελφῶν Κατσάμπα (ἐπίσης
γόνων τῆς ἑτέρας ἰδιοκτήτιδος οἰκογενείας τῆς αὐτῆς βιομηχανίας). Δύο γὰρ
ἀδελφοὶ ἐνυμφεύθησαν δύο ἀδελφάς, ὅπερ ἀπαγορεύεται αὐστηρῶς ὑπὸ τῶν Θείων καὶ
Ἱερῶν Κανόνων διὰ τὸ κώλυμα τῆς διπλῆς ἀγχιστείας.
Ὅτε δὲ οἱ ἐν λόγῳ ἀδελφοὶ ἐπεσκέφθησαν τὸν π.
Αὐγουστῖνον, ἐκεῖνος, πιστὸς εἰς τὸ εὐαγγελικὸν καθῆκον, ἤλεγξεν αὐτοὺς μετὰ
μεγάλης αὐστηρότητος. Τότε, λοιπόν, διεκήρυττε μετὰ παρρησίας ἀπὸ τοῦ ἄμβωνος:
"Κρεῖττόν ἐστι νὰ μὴ εὐημερήσωσιν οἱ ἄνθρωποι οὗτοι, ἐὰν μὴ μετανοήσωσιν
εἰλικρινῶς".
Ὁ δὲ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος Σπυρίδων,
ὅτε συνήντησε τοὺς ἀδελφούς, παρηγόρησεν αὐτοὺς μειδιῶν καὶ
λέγων: «Σᾶς ἔδακεν, σᾶς ἔδακεν ἰσχυρῶς ὁ Καντιώτης; Ἔχει, βλέπετε, καὶ ἡ
Ἐκκλησία τὰ λεονταράκια αὐτῆς!».
Τὴν θεόσωστον ἐπαρχίαν τῆς Φλωρίνης θεοφιλῶς ἐποίμανεν
ἐπὶ δεκαετίας ὁ πατὴρ Αὐγουστῖνος, τὸν ὁποῖον, μετὰ τὴν παραίτησιν αὐτοῦ,
διεδέχθη ὁ μακαριστὸς Μητροπολίτης Θεόκλητος. Ἤδη δὲ τὴν νοητὴν ναῦν τῆς Ἱερᾶς
Μητροπόλεως ταύτης οἰακοστροφεῖ ἐπαξίως ὁ νῦν Μητροπολίτης κ. Εἰρηναῖος.
Οὗτος, δυστυχῶς, ἐξετράπη εἰς κολακείας πρὸς πολιτικούς, οἵτινες ἐψήφισαν καὶ
ἐστήριξαν τὸν νόμον περὶ τοῦ ἀνοσίου γάμου τῶν ὁμοφυλοφίλων,
ἐπισύρων οὕτω τὴν δικαίαν καὶ θεάρεστον ἀγανάκτησιν τοῦ χριστεπωνύμου
πληρώματος.
Ἡ χρυσῆ ἀλοιφὴ τῆς ἐξαγορᾶς
Τί, ἆραγε, ἐπιφέρει ὁ διπλασιασμὸς τοῦ μισθοῦ τῶν ἐπισκόπων ὑπὸ τοῦ ἀφωρισθέντος Κυριάκου Μητσοτάκη; Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος σοφῶς διακηρύττει: “Χρυσοῦ λαλοῦντος, πᾶς ἀπρακτείτω λόγος”· καθότι, ὅπου ὁμιλεῖ τὸ χρυσίον, ἐκεῖ σιγᾷ ἡ ἀλήθεια.
Οὕτω καὶ ὁ Μητροπολίτης Εἰρηναῖος, ἀποθεώσας ὑπουργοὺς καὶ βουλευτάς, ἀπηύθυνε πρὸς αὐτοὺς λόγους ἀσυγχωρήτου κολακείας, ἀνακράζων: “Σᾶς ὑποδεχόμεθα ὡς ἀγγέλους τῆς Ἀναστάσεως, διότι φέρετε εὐχάριστα νέα καὶ ἐλπίδα διὰ τὸν τόπον μας!” (Δημαρχεῖον Πτολεμαΐδος, 23/7/2026). Ἐκεῖ παρίσταντο, μεταξὺ ἄλλων, ὁ Ὑπουργὸς Ὑγείας Σπυρίδων Γεωργιάδης καὶ ὁ Ἀναπληρωτὴς Ὑπουργὸς Ἐθνικῆς Οἰκονομίας καὶ Οἰκονομικῶν Νικόλαος Παπαθανάσης.
Ἀληθῶς, οἱ καιροὶ οὗτοι ἐπιβεβαιοῦσι τὴν ἀρχαίαν ἐκείνην ῥῆσιν: “Τῶν κοράκων ἡ φυλή, τρέφει τὸ γένος τῶν κολάκων”. Ὅπου γὰρ ὑπάρχει διαφθορά, ἐκεῖ ἀφθονοῦσι καὶ οἱ θωπεύοντες ἡδονικῶς τὴν ἐξουσίαν.
Οὐχὶ ἡ Ἐκκλησία, ἀλλ’ αὐτοὶ οἱ ἴδιοι θὰ ἐκλείψωσιν
Ἡ Ὀρθοδοξία οὐδέποτε πρόκειται νὰ ναυαγήσῃ, ἐὰν ἐλάχιστοί τινες λειτουργοὶ αὐτοῦ ἀστοχήσωσι περὶ τὴν πίστιν καὶ τὸ καθῆκον αὐτῶν. Οὐχὶ ἡ Ἐκκλησία θὰ καταρρεύσῃ, ἀλλ’ αὐτοὶ οἱ ἴδιοι θὰ ἐκλείψωσι καὶ θὰ λογοδοτήσωσιν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου. Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ μένει ἀσάλευτος, διότι θεμέλιον αὐτῆς εἶναι ὁ Ἴδιος ὁ Κύριος καὶ οὐχὶ ἡ ἀρετὴ ἢ ἡ ἀναξιότης τῶν ἀνθρώπων.
Μετὰ τὴν ψήφισιν τοῦ νομοσχεδίου ὑπὲρ τῶν ΛΟΑΤΚΙ+ ὁμάδων, ὁ Ὑπουργὸς κ. Σπυρίδων Γεωργιάδης διεκήρυττε μετ’ ἀλαζονείας ὅτι ὁ ἑλληνικὸς λαὸς δὲν θὰ καταψηφίσῃ τὴν κυβέρνησιν, διότι —ὡς ἰσχυρίσθη— «ἡμεῖς ἐλέγχομεν τοὺς Ἐπισκόπους». Τί, ἆραγε, ἐσήμαινεν ὁ προκλητικὸς οὗτος λόγος; Ὅτι ἡ πολιτικὴ ἐξουσία δύναται νὰ χειραγωγῇ τὴν διοίκησιν τῆς Ἐκκλησίας διὰ κοσμικῶν πιέσεων ἢ καὶ διὰ ποικίλων οἰκονομικῶν ἀνταλλαγμάτων;
Πόσον, φεῦ, ἀπέχει τοιαύτη νοοτροπία ἀπὸ τὸ γνήσιον ἐκκλησιαστικὸν φρόνημα τῶν ἀληθῶν ποιμένων! Ὅτε οἱ Ναζὶ, κατὰ τὸ ἔτος 1941, εἰσῆλθον εἰς τὰς Ἀθήνας, ὁ μακαριστὸς Ἀρχιεπίσκοπος Χρύσανθος ἠρνήθη στεῤῥῶς νὰ ὑπογράψῃ τὴν παράδοσιν τῆς κλεινῆς πόλεως, ὡς ἀνώτατος πνευματικὸς ποιμὴν αὐτῆς, μὴ θελήσας νὰ προσδώσῃ ἔστω καὶ τὴν παραμικρὰν νομιμοποίησιν εἰς τὴν βάρβαρον κατοχήν. Ἠρνήθη, ὁμοίως, μετὰ παρρησίας νὰ ὁρκίσῃ τὴν κυβέρνησιν τῶν δοσιλόγων, προτιμήσας τὴν βιαίαν παῦσιν ἐκ τοῦ θρόνου αὐτοῦ καὶ τὴν μετέπειτα πενίαν, παρὰ τὸν ταπεινωτικὸν συμβιβασμὸν μετὰ τοῦ κατακτητοῦ. Οὕτως ἐμαρτύρησεν ὅτι ὁ ποιμὴν τῆς Ἐκκλησίας ὀφείλει νὰ διακονῇ τὴν ἀλήθειαν καὶ οὐχὶ τὴν ἑκάστοτε πολιτικὴν σκοπιμότητα ἀναλγητων δυναστῶν.
Ἄτιμα ράσα: Ἰδεολογικὸς μανδύας καὶ δεκανίκιον δυναστῶν
Καὶ εἰς τὴν ἑσπερίαν παρατηροῦνται ἀνάλογα φαινόμενα συγχύσεως μεταξὺ πολιτικῆς ἐξουσίας καὶ θρησκευτικῆς ἐπιρροῆς. Ὁ Πρόεδρος τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, Ντόναλντ Τράμπ, μετὰ τόν ἐξευτελιστικόν διασυρμόν ἥττας ἀπό τό Ἰράν, τὸν Μάρτιον τοῦ 2026, προσεκάλεσεν εἰς τὸ Ὀβὰλ Γραφεῖον δεκαπέντε πάστορας καὶ τρεῖς παστορίνας, ἵνα συμπροσευχηθῶσι μετ’ αὐτοῦ, ἐπιζητῶν, κατὰ τοὺς σχολιαστάς, θρησκευτικὴν στήριξιν καὶ ἠθικὴν νομιμοποίησιν τῶν βδελυρῶν πολέμων του καί τῶν σατανικῶν πυρηνικῶν ἀπειλῶν του.
Ἀναμφιβόλως, ἐν τῷ ἀμπελῶνι τοῦ Κυρίου ὑπάρχουσι πολλοὶ κληρικοὶ ἅγιοι, εὐλαβεῖς καὶ ἐνάρετοι, οἵτινες διακονοῦσι τὸν λαὸν τοῦ Θεοῦ μετὰ ταπεινώσεως καὶ αὐταπαρνήσεως. Ὑπάρχουσιν, ὅμως, καὶ ἐλάχιστοι ἕτεροι, οἱ ὁποῖοι ἀποδεικνύονται ἀνάξιοι τοῦ ὑψηλοῦ αὐτῶν ὑπουργήματος. Ἡ παρουσία τῶν τελευταίων οὐδὲν δύναται νὰ μειώσῃ τὴν ἁγιότητα τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ μόνον νὰ καταδείξῃ τὴν προσωπικὴν αὐτῶν πτῶσιν.
Διηγοῦνται παλαιότερον ὅτι τινὲς εἶπον πρός τινα Ἐπίσκοπον· «Δέσποτα, αἱ ἐφημερίδες γράφουσιν ὅτι ποιεῖτε θαύματα». Καὶ ἐκεῖνος, μετὰ λεπτοῦ μειδιάματος, ἀπεκρίθη εὐφυῶς· «Οἱ δημοσιογράφοι φαίνεται ὅτι νομίζουσιν ὅτι δὲν ἔχω σπουδαιοτέραν διακονίαν νὰ ἐπιτελέσω». Ἡ ταπεινὴ αὕτη ἀπόκρισις ὑπενθυμίζει ὅτι τὸ μέγα θαῦμα τοῦ ποιμένος δὲν εἶναι ἡ προβολή, ἀλλὰ ἡ πιστὴ διακονία τοῦ ποιμνίου, ἡ ἀφοσίωσις εἰς τὸ Εὐαγγέλιον καὶ ἡ ἀκατάπαυστος μέριμνα διὰ τὴν σωτηρίαν τῶν ψυχῶν.
ΦΩΤΟ-ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ
ΚΑΙ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΙΣ
π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης
π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης
Ἐπίσκοπος Εἰρηναῖος